III FZ 594/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie, potwierdzając skuteczne doręczenie pisma mimo późniejszego odbioru przez stronę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie strony na postanowienie o odrzuceniu innego zażalenia, uznając, że środek zaskarżenia został wniesiony po terminie. Sąd oparł się na fikcji prawnej doręczenia z art. 73 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dni od pozostawienia pisma w placówce pocztowej po dwukrotnym awizowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to rozstrzygnięcie za prawidłowe i oddalił zażalenie strony.
Sprawa dotyczyła zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które odrzuciło zażalenie na wcześniejsze postanowienie tego samego sądu o odrzuceniu kolejnego zażalenia. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie, ponieważ uznał, że środek zaskarżenia został wniesiony po terminie. Podstawą tej decyzji była interpretacja art. 73 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, w przypadku niemożności doręczenia pisma, składa się je na okres 14 dni w placówce pocztowej, a doręczenie uważa się za dokonane z upływem tego terminu, nawet jeśli pismo zostało odebrane później. W tej konkretnej sprawie przesyłka była dwukrotnie awizowana i wydana stronie po terminie, co skutkowało fikcją prawną doręczenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie na postanowienie WSA, podzielił tę argumentację. Stwierdził, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawnego doręczenia, nie zmienia skutków procesowych tej fikcji. W związku z tym, że zażalenie zostało wniesione po terminie wynikającym z fikcji doręczenia, NSA oddalił zażalenie jako niezasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wniesienie środka zaskarżenia po terminie, z którym wiąże się fikcja prawnego doręczenia, skutkuje jego odrzuceniem jako spóźnionego.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował fikcję prawną doręczenia z art. 73 § 4 p.p.s.a., uznając pismo za doręczone z upływem 14 dni od pozostawienia go w placówce pocztowej po dwukrotnym awizowaniu. Skoro środek zaskarżenia został wniesiony po upływie terminu liczonego od tej fikcji, podlegał odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 73 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia (awiza), w którym pismo było złożone w placówce pocztowej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 73 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 73 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 73 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo pocztowe
Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe zastosowanie fikcji prawnego doręczenia zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. przez sąd pierwszej instancji. Skuteczne doręczenie pisma nastąpiło z upływem 14 dni od pozostawienia go w placówce pocztowej, mimo późniejszego odbioru przez stronę. Wniesienie zażalenia po terminie wynikającym z fikcji doręczenia uzasadnia jego odrzucenie.
Godne uwagi sformułowania
doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu przepisy te wprowadzają fikcję prawną doręczenia odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawnego doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji
Skład orzekający
Krzysztof Winiarski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej wykładni przepisów dotyczących fikcji prawnego doręczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym i konsekwencji wniesienia środka zaskarżenia po terminie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z doręczaniem pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z doręczeniami i terminami, co jest ważne dla praktyków, ale niekoniecznie interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FZ 594/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2026-03-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-11-06 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Krzysztof Winiarski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne Hasła tematyczne Odrzucenie zażalenia Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 73 § 1 i 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 lipca 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 25/24, w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 25/24, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 sierpnia 2023 r., nr SKO.F/41.4/702/2023/13375, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 7 lipca 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 25/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z 19 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 25/24, w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z 22 lipca 2024 r. W uzasadnieniu postanowienia WSA w Gliwicach wskazał, że przesyłka pocztowa zawierająca odpis postanowienia z 19 lutego 2025 r. była dwukrotnie awizowana – po raz pierwszy 28 lutego 2025 r., po raz drugi 10 marca 2025 r. Następnie przesyłka została wydana Skarżącemu 17 marca 2025 r. Uznano, że w świetle art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) należało stwierdzić, iż skutek doręczenia przesyłki nastąpił 14 marca 2025 r. Oznaczało to, że termin, do którego Skarżący mógł skutecznie wnieść zażalenie na postanowienie z 19 lutego 2025 r., upłynął 21 marca 2025 r. Tymczasem Skarżący przesyłkę zawierającą ww. środek zaskarżenia nadał w placówce pocztowej 24 marca 2025 r., a więc po upływie terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności, co w ocenie Sądu uzasadniało zastosowanie sankcji jego odrzucenia. Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem, pismem z 6 sierpnia 2025 r. Skarżący złożył zażalenie, w treści którego wyraził ogólne niezadowolenie z rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 366 ze zm.) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Przepisy te wprowadzają fikcję prawną doręczenia, co oznacza, że na ich podstawie uznajemy przesyłkę za doręczoną, a skutek ten zachodzi z mocy samego prawa "z upływem ostatniego dnia okresu". W literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Przesyłkę zawierającą zarządzenie o uiszczeniu wpisu od zażalenia awizowano i pozostawiono w urzędzie 28 lutego 2025 r. Zgodnie zaś z art. 73 § 4 p.p.s.a. jej doręczenie uważa się za skuteczne po upływie 14 dni od pozostawienia w urzędzie pocztowym, a więc 14 marca 2025 r., od którego to dnia rozpoczął bieg 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, termin ten upłynął w sprawie 21 marca 2025 r., co oznaczało, że wniesiony po tej dacie środek zaskarżenia jako spóźniony podlegał odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI