III FZ 576/25

III FZ 576/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1533/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-10-25
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 86
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1533/24 w przedmiocie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1533/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") odmówił J. R. (dalej: "Skarżący", "Strona") przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Organ") z dnia 22 kwietnia 2024 r. orzekającej o odpowiedzialności podatkowej Skarżącego ze spółką K. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka") za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Sąd I instancji wskazał, że w jego ocenie Strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Samo wskazanie we wniosku o przywrócenie terminu, że Skarżący wypełnił ciążący na nim obowiązek, gdyż w dniu 12 lutego 2025 r. zlecił wykonanie przelewu w kwocie 250 zł na rachunek bankowy WSA z konta Spółki N. oraz, że nie miał wpływu na skuteczność realizacji przelewu przez bank - nie jest wystarczające do uznania, że do uchybienia terminu doszło bez winy Skarżącego. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd I instancji orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Nie zgadzając się z powyższym, pismem z 11 września 2025 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie:
1. przepisów postępowania, mających wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, w postaci:
- art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie wniosku Skarżącego
o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi
w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1533/24 prowadzonej przed WSA, mimo że Skarżący wykazał, iż w dniu 12 lutego 2025 r. zlecił w banku wykonanie transakcji na kwotę 250 złotych, a z tym samym funkcjonował w przeświadczeniu o prawidłowym wykonaniu zobowiązania Sądu I instancji do uiszczenia wpisu sądowego, a zatem do niezrealizowania transakcji doszło po stronie banku, a Skarżący nie otrzymał żadnej informacji w tym zakresie, aż do momentu otrzymania postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi z dnia 26 lutego 2025 r., a zatem nie sposób uznać, że Skarżący ponosi winę w zakresie uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi;
2. błąd w ustaleniach faktycznych, mających wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, w postaci:
- bezpodstawnego przyjęcia, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy
w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, mimo że Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi przedłożył potwierdzenie transakcji zleconej do realizacji z dnia 12 lutego 2025 r., z której wprost wynika, że Skarżący podjął niezbędne czynności w celu uiszczenia wpisu sądowego, natomiast to wyłącznie po stronie banku nie doszło do realizacji przelewu, za co Skarżący nie ponosi odpowiedzialności;
- uznania, że Skarżący w istocie nie wyjaśnił jaka była rzeczywista przyczyna uchybienia terminu, w szczególności nie ustalił z jakiego powodu bank nie zrealizował zleconego w dniu 12 lutego 2025 r., mimo że Strona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu przedłożyła potwierdzenie zlecenia transakcji do realizacji, a zatem wykazała, że podjęła niezbędne działania w celu uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie, natomiast Skarżący nie ponosi odpowiedzialności za niezrealizowanie transakcji przez bank.
Mając powyższe na uwadze, Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Sąd I instancji uznał, że Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej bez swojej winy. W złożonym środku zaskarżenia Strona próbuje wykazać, że wina w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wynika z błędów leżących po stronie banku, jako wykonawcy zlecenia przelewu środków pieniężnych. Skarżący podnosi, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu przedłożył potwierdzenie zlecenia transakcji bankowej na kwotę 250 zł w dniu 12 lutego 2025 r. na rachunek bankowy WSA, zaś do momentu doręczenia odpisu postanowienia z dnia 26 lutego 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, był przekonany o skutecznym uzupełnieniu braku formalnego wniesionego środka zaskarżenia w postaci uiszczenia należnego wpisu sądowego.
Powyższe twierdzenie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powinno chociażby zostać poparte wszczęciem procedury reklamacyjnej w banku, która potwierdzi, że to bank ponosi odpowiedzialność za niezrealizowanie przelewu z dnia 12 lutego 2025 r. Skarżący mógł też przedstawić potwierdzenie z banku, że przelew taki został odrzucony ze wskazaniem jakie były powody tego stanu rzeczy. Mając na względzie okoliczności podane przez Skarżącego we wniesionym środku zaskarżenia wskazać ponadto należy, że od strony dbającej z należytą starannością o własne sprawy należy oczekiwać, że po zleceniu przelewu sprawdzi ona czy przelew został rzeczywiście wykonany (na rachunku były niezbędne środki, została pobrana kwota, nie został odrzucony). W razie negatywnych ustaleń w tym zakresie Skarżącemu pozostawał jeszcze czas by ponowić przelew w terminie otwartym do uiszczenia przedmiotowego wpisu. Co więcej, zwrócić uwagę należy, że Skarżący w żadnym skierowanym do Sądu piśmie nie wyjaśnił, dlaczego będąc pewnym skuteczności wykonania przez niego przelewu w dniu 12 lutego 2025 r., ponowił go - tym razem skutecznie - w dniu 3 marca 2025 r. W konsekwencji powyższego uznać należało, że Skarżący nie wykazał, że zaistniały niezależne od niego przeszkody uniemożliwiające uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej a jego twierdzenia co do zawinienia banku nie zostały bowiem w żaden sposób uprawdopodobnione.
Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż postanowieniem z 26 maja 2025 r., sygn. akt III FZ 187/25, Sąd ten oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2025 r., sygn. akt III FZ 187/25 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu tym prawomocnie stwierdzono odnosząc się do przywołanego przez Skarżącego dowodu z dokumentu w postaci potwierdzenia transakcji zleconej do realizacji z dnia 12 lutego 2025 r., że wbrew twierdzeniom Skarżącego, dołączony do zażalenia dowód uiszczenia opłaty w wysokości 250 zł nie potwierdza, jakoby Strona uczyniła zadość wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wskazano, że jak wynika z treści dołączonego potwierdzenia (k. 127), przelew bankowy z daty 12 lutego 2025 r. opiewał na kwotę 250 zł ze wskazanym tytułem "opłaty za J. R. do sprawy III SA/Wa 1533/24", jednak co kluczowe w niniejszej sprawie, nie został on oznaczony wewnątrzbankowym numerem transakcji. Również Sąd I instancji w zarządzeniu z dnia 27 marca 2025 r. (k. 139) stwierdził, że z przeprowadzonej analizy wpłat zarejestrowanych w Rejestrze Opłat Sądowych dokonanych przez Skarżącego oraz inne podmioty, które dokonały wpłat w imieniu Skarżącego, wynikło, że jedynym wpisem od skargi kasacyjnej uiszczonym w niniejszej sprawie był wpis uiszczony w imieniu Skarżącego przez spółkę N. sp. z o.o. dopiero w dniu 3 marca 2025 r., a więc wraz z wnioskiem Skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zawartym w zażaleniu z dnia 10 marca 2025 r. Co więcej podkreślenia wymaga, że potwierdzenie transakcji z dnia 3 marca 2025 r., które Skarżący także dołączył do zażalenia, posiada wewnątrzbankowy numer transakcji, którego brakuje w potwierdzeniu transakcji z dnia 12 lutego 2025 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie może on być uwzględniony, albowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., regulujące kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.