III FZ 570/22

Naczelny Sąd Administracyjny2022-12-07
NSApodatkoweŚredniansa
wstrzymanie wykonaniapostanowienie procesowezażalenieprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiNSAWSAskutki procesowewykonalność

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia organu administracji o uchybieniu terminu, uznając, że postanowienia o charakterze procesowym nie podlegają wykonaniu.

Skarżący J.S. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora IAS w Poznaniu i wniósł o wstrzymanie jego wykonania. WSA w Poznaniu odmówił wstrzymania, argumentując, że postanowienia o skutkach procesowych nie podlegają wykonaniu. NSA oddalił zażalenie skarżącego, podzielając stanowisko WSA, że postanowienie o uchybieniu terminu do złożenia zarzutów nie posiada przymiotu wykonalności i nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.

Sprawa dotyczy zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które odmówiło wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu. Skarżący złożył skargę na postanowienie organu administracji i wniósł o wstrzymanie jego wykonania, powołując się na art. 61 § 3 P.p.s.a. i ryzyko trudnych do odwrócenia skutków. WSA w Poznaniu odmówił wstrzymania, wskazując, że orzeczenia o charakterze wyłącznie procesowym, które nie przyznają praw ani nie nakładają obowiązków, nie podlegają wykonaniu, a zatem nie można wstrzymać ich wykonania. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, uznał je za bezzasadne. Sąd podkreślił, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, co nie dotyczy postanowień o charakterze proceduralnym, takich jak postanowienie o uchybieniu terminu. Takie postanowienia nie nakładają na stronę nowych praw lub obowiązków i nie wywołują skutków materialnoprawnych, dlatego nie mogą być podstawą do zapewnienia ochrony tymczasowej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie o uchybieniu terminu do złożenia zarzutów nie podlega wstrzymaniu wykonania, ponieważ nie posiada przymiotu wykonalności.

Uzasadnienie

Postanowienia o charakterze procesowym, które nie nakładają na stronę nowych praw lub obowiązków i nie wywołują skutków materialnoprawnych, nie podlegają wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a zatem nie mogą być przedmiotem wstrzymania wykonania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (3)

Główne

P.p.s.a. art. 61 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis ten dotyczy wstrzymania wykonania aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy postanowień o charakterze procesowym.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 197

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie organu administracji o uchybieniu terminu do złożenia zarzutów nie posiada przymiotu wykonalności. Postanowienia o charakterze procesowym nie podlegają wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie można wstrzymać wykonania postanowienia, które nie nakłada na stronę nowych praw lub obowiązków ani nie wywołuje skutków materialnoprawnych.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącego, że postanowienie Dyrektora IAS powinno zostać wstrzymane ze względu na ryzyko trudnych do odwrócenia skutków.

Godne uwagi sformułowania

orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw, ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne Postanowienie to, nie kwalifikuje się do wykonania, bowiem nie nakłada na stronę skarżącą nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie ustanawia także nakazu określonego zachowania, a jedynie stanowi rozstrzygnięcie o charakterze proceduralnym, nie wywołujące skutków materialnoprawnych.

Skład orzekający

Dominik Gajewski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 61 § 3 P.p.s.a. w kontekście wstrzymania wykonania postanowień o charakterze procesowym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji postanowienia o uchybieniu terminu, ale zasada ogólna ma szersze zastosowanie do innych postanowień procesowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego dotyczącego możliwości wstrzymania wykonania postanowień, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani szerokiego oddźwięku społecznego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III FZ 570/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-12-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dominik Gajewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I SA/Po 572/22 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2023-03-24
III FSK 924/23 - Wyrok NSA z 2024-05-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 września 2022 r. sygn. akt I SA/Po 572/22 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2022 r. nr 3001-IEE.711.175.2022 w przedmiocie egzekucja świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2022 r. J.S.wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu, w której powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej "P.p.s.a.") złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 6 września 2022 r. odmówił wstrzymania ww. postanowienia wskazując, że orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw, ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, a co za tym idzie nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a
Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.").
Jak słusznie wskazał sąd pierwszej instancji przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Innymi słowy, problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej w skrócie "CBOSA"). Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (por. Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2016). Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne (por. postanowienie NSA z 27 czerwca 2013 r., I FZ 306/13, publik. CBOSA).
Słusznie zatem zauważył sąd pierwszej instancji, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi było postanowienie o uchybieniu terminu do złożenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości, które nie posiada ze swej istoty przymiotu wykonalności. Poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia nie nastąpiło merytoryczne "załatwienie sprawy". Postanowienie to, nie kwalifikuje się do wykonania, bowiem nie nakłada na stronę skarżącą nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie ustanawia także nakazu określonego zachowania, a jedynie stanowi rozstrzygnięcie o charakterze proceduralnym, nie wywołujące skutków materialnoprawnych. Z tego też względu nie może być podstawą do zapewnienia stronie ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI