III FZ 566/22

III FZ 566/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Łd 256/22 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2022-07-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 73 par. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 256/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 5 stycznia 2022 r., nr KO.400.509.2021 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 256/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, odrzucił skargę C. K., zwanego dalej "Skarżącym", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 5 stycznia 2022 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że wobec wystąpienia przez Skarżącego z nieopłaconą skargą inicjującą postępowanie w sprawie, po prawomocnym zakończeniu postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 czerwca 2022 r., został on wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu powróciło z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Sąd uznał omawianą przesyłkę za doręczoną w dniu 1 lipca 2022 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin na wykonanie zobowiązania Sądu upłynął dla Skarżącego 8 lipca 2022 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Sąd pierwszej instancji mając na względzie powyższe okoliczności odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Łodzi podnosząc, że nie odebrał wezwania Sądu i nie uczynił jemu zadość z tego powodu, że w okresie od 31 marca 2022 r. do 14 maja 2022 r. przebywał w zakładzie karnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W punkcie wyjścia odnotować należy, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania – podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie w związku z faktem, że Skarżący w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uiścił wymaganego prawem wpisu od skargi, trafnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W odniesieniu zaś do argumentacji podniesionej w zażaleniu wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Tym samym, podniesiona w zażaleniu okoliczność, że Skarżący nie odebrał wezwania Sądu bowiem od 31 marca 2022 r. do 14 maja 2022 r. przebywał w Zakładzie Karnym nie mogła odnieść zamierzonego skutku. W przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu (ani nie wykazał w jakikolwiek sposób choćby prawdopodobieństwa), że nowy adres był Sądowi znany. W tych okolicznościach nie ma podstaw do przyjęcia, że dokonane przez Sąd doręczenie w trybie zastępczym (art. 73 § 4 p.p.s.a.) nie odniosło skutku prawnego. Sąd nie miał bowiem podstaw by kierować korespondencję na żaden inny adres, niż ten który został podany w nagłówku skargi.
Tym samym uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.