III FZ 560/25

III FZ 560/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SAB/Sz 49/25 - Postanowienie WSA w Szczecinie z 2025-06-20
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 230, art. 220
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2025 r., sygn. akt I SAB/Sz 49/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. C. na przewlekłość Burmistrza Miasta S. w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2017-2020 postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 49/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "WSA", "Sąd I instancji"), odrzucił skargę P. C. (dalej: "Skarżący"), na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta S.w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznych w podatku od nieruchomości za lata 2017-2020.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 25 kwietnia 2025 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł. Jednocześnie pouczono Skarżącego, że czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie doręczono Skarżącemu 17 maja 2025 r., na adres wskazany w skardze. W zakreślonym terminie, ani do dnia wydania postanowienia, Skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") postanowiono o odrzuceniu skargi.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Skarżący złożył zażalenie. Wniósł "na podstawie art. 54 § 3 oraz art. 179a p.p.s.a. o uwzględnienie zażalenia przez organ w całości i dokonanie autokontroli w postępowaniu przed sądem administracyjnym". W uzasadnieniu przedstawił przebieg wydarzeń związany z wnoszeniem skargi oraz opłaty od tej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 25 kwietnia 2025 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł. Skarżący, mimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 17 maja 2025 r. nie uiścił wymaganego wpisu w zakreślonym przez WSA terminie, który upłynął 26 maja 2025 r. W konsekwencji WSA prawidłowo uznał, że skarga, mimo wezwania, nie została opłacona, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do twierdzeń Skarżącego zawartych w uzasadnieniu zażalenia wskazać należy, że w zarządzeniu z 13 października 2025 r. WSA w wyniku analizy dokonanych wpłat i zwrotów tytułem opłat sądowych, o których mowa w zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę z 20 czerwca 2025 r. oraz korespondencji zarejestrowanej w Sądzie stwierdzono m.in., że opłata z 16 września 2024 r. dokonana z rachunku bankowego A.C. z tytułem w opisie: "P. C. opłata stała od skargi", wpłynęła bez określenia przedmiotu sprawy, została zarejestrowana w Dzienniku korespondencji pod numerem [...]. Pismem z 20 stycznia 2025 r., na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I, zobowiązano A. C. do wskazania jakiej sprawy zawisłej przed Sądem dotyczy wpłata 100 zł, pod rygorem jej zwrotu. Wezwanie wysłano dwukrotnie, jednak przesyłka pomimo prawidłowego dwukrotnego awizowania nie została odebrana przez adresatkę. Wobec tego, że nie udzielono na wezwanie odpowiedzi, w dniu 14 lutego 2025 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I dokonano zwrotu na rachunek bankowy wpłacającej A. C. kwoty 100 zł. W cytowanym zarządzeniu wskazano również, że opłata z 15 maja 2025 r. dokonana z rachunku bankowego A. C. z tytułem w opisie: "P. C. – wpis stały od skargi z dnia 12 maja 2025 r. na pismo Burmistrza Miasta S. z dnia 19 grudnia 2024 r. nr [...]", zarejestrowana pierwotnie pod numerem I Ko 26/25, wpłynęła bez skargi. W związku z tym poinformowano wpłacającą, że do 24 lipca 2025 r. nie wpłynęła skarga do tej opłaty oraz zobowiązano pod rygorem zwrotu opłaty do wskazania czy wniosła skargę do ww. opłaty. Z udzielonej przez A.C. w dniu 10 sierpnia 2025 r. odpowiedzi wynikało, że skargi zarejestrowanej w Wydziale I Sądu nie wnosiła. W konsekwencji opłatę uiszczoną 15 maja 2025 r. zwrócono 29 sierpnia 2025 r.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że brak uiszczenia należnego wpisu od skargi, wynikającego z wezwania sądu I instancji, zobowiązywał ten Sąd do odrzucenia skargi, jako nieopłaconej, przy zastosowaniu art. 220 § 3 p.p.s.a. Tym bardziej, że w terminie wyznaczonym w zarządzeniu nie wydano też dyspozycji zaksięgowania wpłaty dokonanej 15 maja 2025 r. jako opłaty od ww. skargi.
Końcowo wskazać należy, że w analogicznej sprawie Skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygał w postanowieniu z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt III FZ 561/25, w którym również oddalił wniesione przez Skarżącego zażalenie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 i 198 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji