III FZ 54/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Decyzją tą skarżący został obciążony odpowiedzialnością podatkową jako członek zarządu spółki M. sp. z o.o. za zaległości w podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2019 r., wraz z odsetkami i kosztami, na łączną kwotę 4.665.025,39 zł. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się wstrzymania wykonania decyzji, argumentując, że grozi mu znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ nie brał udziału w prowadzeniu spółki, nie miał wiedzy o transakcjach i jest ofiarą oszustwa. Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., twierdząc, że udowodnił przesłanki do wstrzymania. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że instytucja wstrzymania wykonania jest wyjątkiem od zasady i wymaga od strony aktywnego wykazania przesłanek znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, popartego dokumentami. W ocenie NSA, skarżący ograniczył się do ogólnikowych twierdzeń i nie przedstawił pełnego obrazu swojej sytuacji majątkowej i dochodów, co uniemożliwiło ocenę zasadności wniosku. Sąd zaznaczył, że każde wykonanie decyzji pieniężnej jest uciążliwe, ale nie zawsze prowadzi do znacznej szkody. Podkreślono również, że sąd w postępowaniu o wstrzymanie wykonania nie ocenia merytorycznej zasadności skargi. NSA wskazał, że skarżący może ponownie wystąpić z wnioskiem, przedstawiając wyczerpujące uzasadnienie i dokumentację.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający