II OZ 537/24

II OZ 537/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-10-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Bąkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 3 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.P. i T.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1195/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.P. i T.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 marca 2024 r., nr KOC/1174/Zs/24 w przedmiocie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1195/24, odrzucił skargę A.P. i T.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 6 marca 2024 r., nr KOC/1174/Zs/24 w przedmiocie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego.
Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 maja 2024 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi z 19 marca 2024 r. przez wskazanie numeru PESEL skarżących.
Pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych z 21 maja 2024 r. zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących 24 maja 2024 r., jednak w zakreślonym terminie (do 31 maja 2024 r.) nie usunięto braków formalnych przez wskazanie numerów PESEL skarżących.
Pełnomocnik skarżących wraz z pismem z 29 maja 2024 r. przedłożył ponownie pełnomocnictwo do reprezentowania skarżących z 9 listopada 2023 r. Po raz pierwszy pełnomocnictwo to zostało dołączone do skargi z 19 marca 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga podlega odrzuceniu.
Sąd wskazał, że pismo z 21 maja 2024 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżących, zawierające prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, zostało doręczone prawidłowo 24 maja 2024 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 31 maja 2024 r. (nie był dniem wolnym od pracy). Skarżący nie uzupełnili braku formalnego zatem skarga obarczona jest brakiem, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu wywiedli A.P. i T.J., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") przez ich niewłaściwe zastosowanie i wezwanie strony do uzupełnienia numerów pesel skarżących w sytuacji, gdy w aktach sprawy znajdowały się numery pesel skarżących, w związku z czym niewskazanie bezpośrednio w skardze numerów pesel strony skarżącej nie stanowiło braku formalnego uniemożliwiającego nadanie skardze prawidłowego biegu.
W uzasadnieniu żalący sprecyzowali, odnosząc się do stanu faktycznego niespornego w sprawie, że Sąd I Instancji pominął fakt, iż w aktach administracyjnych sprawy, przesłanych przez organ do Sądu wraz ze skargą, znajdują się numery pesel skarżących.
Natomiast w okolicznościach konkretnej sprawy, gdy w aktach administracyjnych znajduje się numer pesel strony wnoszącej skargę, nie można uznać, że niepodanie tego numeru w skardze, będące naruszeniem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. W takiej sytuacji, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., niezasadne jest w ogóle wzywanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w omawianym zakresie pod rygorem jej odrzucenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy w pierwszej kolejności zbadanie z urzędu dopuszczalności skargi i ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., polegającego na podaniu w pierwszym piśmie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Żalący zostali prawidłowo wezwani do uzupełnienia braku formalnego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 13 maja 2024 r. (doręczonym 24 maja 2024 r.) wzywającym do wskazania numerów PESEL. Jednocześnie zostali oni prawidłowo pouczeni o rygorze niezastosowania się do wezwania.
Podniesiona przez żalących okoliczność wskazania numerów pesel w dokumentach, które zostały dołączone do akt sprawy wraz z pismem z 4 stycznia 2024 r. nie jest równoznaczne z wywiązaniem się z obowiązku, o którym mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Zgodnie bowiem z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd".
Z tego też względu podniesione zarzuty należało uznać za niezasadne.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.