III FZ 512/25

III FZ 512/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Woźniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 74/25 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 14 listopada 2024 r., nr 2801-IEE.7192.196.2024 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 74/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie ze skargi J. J. (dalej: skarżący) oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 14 listopada 2024 r., wydanego w przedmiocie oddalenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie stwierdza ani nie tworzy po stronie skarżącego nowych uprawnień lub obowiązków nadających się do egzekucji.
Pismem z 7 sierpnia 2025 r., sprecyzowanym pismem z 8 września 2025 r., skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe postanowienie Sądu, wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi oraz wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Skarżący w skardze domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonego tą skargą postanowienia organu wydanego w przedmiocie oddalenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Jest zasadą, że wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, jak również aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że trafnie Sąd I instancji uznał, że postanowienie Dyrektora IAS w Olsztynie, utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. nie nadaje się do wykonania. Wynika to zarówno z jego zakresu jak i charakteru prawnego. Podkreślić bowiem należy, że nie określa ono obowiązku uiszczenia konkretnej kwoty. Nie kreuje więc obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym przez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności. Czym innym jest bowiem egzekucja z majątku skarżącego, a czym innym są zarzuty co do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Poprzez zgłoszenie takich zarzutów strona stwierdza określone okoliczności, które stoją na przeszkodzie w dalszym prowadzeniu postępowania egzekucyjnego z tej nieruchomości. Rolą organów jest natomiast zweryfikowanie tych twierdzeń. Stanowisko organu w tym zakresie nie może więc podlegać wstrzymaniu wykonania, bowiem bezpośrednio nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków. W konsekwencji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia Dyrektora IAS w Olsztynie odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.