III FZ 485/23

III FZ 485/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Gl 1417/22 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2023-06-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 49 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu 29 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 1417/22 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o uzasadnienie w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 26 września 2022 r. nr 2401-IEW2.711.5.2022.5 UNP: 2401-22-215190 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"
Uzasadnienie
1. Zarządzeniem z 24 lipca 2023 r., I SA/Gl 1417/22, Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek M. J. (dalej: "skarżący", "strona") o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 27 czerwca 2023 r. wydanego w sprawie jego skargi na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 26 września 2022 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Jako podstawę zarządzenia wskazano art. 49 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
2. Jak wskazano w uzasadnieniu zarządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 27 czerwca 2023 r. oddalił skargę strony na wskazaną wcześniej decyzję organu. Pismem z 28 czerwca 2023 r. strona wniosła do sądu przez elektroniczną skrzynkę podawczą (ePUAP) wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pismo, w którym sformułowany został wniosek stanowiło załącznik do formularza pisma ogólnego. Pismo to nie zostało podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału l z 29 czerwca 2023 r., skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego pisma z 28 czerwca 2023 r. zatytułowanego ,,VAT egzekucja 2022 marzec 2023.06.28 wniosek o uzasadnienie wyroku WSA.pdf" poprzez jego podpisanie, stosownie do treści art. 46 § 2b w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a. i nadesłanie tego dokumentu do elektronicznej skrzynki podawczej sądu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia tego pisma bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone stronie 30 czerwca 2023 r. a więc termin na uzupełnienie braku upłynął skarżącemu z dniem
7 lipca 2023 r. W tym terminie skarżący nie usunął dostrzeżonego braku formalnego pisma, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
3. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia strona wskazała, że po uzyskaniu wezwania o uzupełnienie braków formalnych wniosku zweryfikowała treść pliku zawierającego wniosek, który na komputerze strony widniał jako podpisany.
Skarżący wskazał, że telefonicznie ustalił, iż istotnie plik jaki dotarł do sądu nie zawierał podpisu, ale jest to jakiś błąd techniczny, który dotyczy dwóch plików wysłanych w tym samym czasie przez ePUAP jednocześnie z ich podpisaniem. Pliki te po podpisaniu przez stronę zostały w niezmienionej formie zapamiętane w komputerze, natomiast z jakiegoś nieznanego stronie powodu (błędu technicznego) wysłały się do sądu w wersji bez podpisu, choć strona nadała je w wersji podpisanej i taką wersję jedynie posiada.
Strona podniosła, że dostrzega potrzebę rygoryzmu prawnego, który co do zasady winien być stosowany przed sądem, jednak w tych konkretnych okolicznościach sprawy, w jej ocenie, zważyć należy na pewnego rodzaju dysonans między prawem do rzetelnej procedury sądowej, a działaniem systemów za których skutki działania strona nie odpowiada i nie ma na nie wpływu.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Termin 7-dniowy do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku biegnie od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jest to termin ustawowy, który nie może być przedłużony ani skrócony.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W § 2 cytowanego przepisu wskazano, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Przepis art. 46 § 2a p.p.s.a. stanowi natomiast, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a).
Jak słusznie zauważył sąd pierwszej instancji, kwestia nieopatrzenia załączników do formularza pisma ogólnego przesyłanego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej jednym z rodzajów podpisu elektronicznego była przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w uchwale z 6 grudnia 2021 r. l FPS 2/21 przesądził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Tożsamy problem występuje w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze wskazane regulacje, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji słusznie pozostawił bez rozpoznania wniosek strony o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został sformułowany w załączniku do formularza pisma ogólnego. Jak wynika z akt sprawy pismo ogólne zostało przez stronę opatrzone podpisem zaufanym natomiast załącznik, czyli wniosek o uzasadnienie takiego podpisu nie zawierał.
Co istotne, jak wynika z uzasadnienia zażalenia, strona nie kwestionuje, że do sądu dotarła niepodpisana wersja wniosku, z powodu być może błędu technicznego. Powyższe zostało także dwukrotnie zweryfikowane przez pracowników sądu.
Skoro strona, jak wynika z treści zażalenia, potwierdziła telefonicznie w sądzie, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia, który został przez nią przesłany do sądu nie został podpisany, to całkowicie niezrozumiałe jest jej zachowanie polegające na nieuzupełnieniu wskazanego braku formalnego pisma. Jeżeli skarżący na swoim komputerze posiadał podpisaną kopię wniosku o uzasadnienie, to uzyskując wiedzę o tym, że w sądzie znajduje się kopia niepodpisana, winien w odpowiedzi na wezwanie przesłać na skrzynkę elektroniczną podpisany wniosek. W okolicznościach sprawy brak jest jakiegokolwiek usprawiedliwienia dla biernego zachowania strony.
Wobec braku formalnego wniosku o uzasadnienie zasadnie sąd pierwszej instancji pozostawił go bez rozpoznania.
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.