III FZ 479/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o zawieszeniu postępowania w sprawie dotyczącej ulgi płatniczej, uznając, że rozstrzygnięcie zależy od innej toczącej się sprawy o przedawnienie zobowiązania podatkowego.
NSA rozpatrzył zażalenie spółki Q sp. z o.o. na postanowienie WSA w Warszawie o zawieszeniu postępowania w sprawie dotyczącej rozłożenia na raty zaległości podatkowych. Spółka zarzuciła WSA naruszenie przepisów, argumentując, że jej zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu i sąd pierwszej instancji powinien był samodzielnie to ustalić. NSA uznał jednak, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od innej toczącej się sprawy (sygn. akt I FSK 2052/22), w której NSA ma zająć ostateczne stanowisko w kwestii przedawnienia zobowiązania. Dlatego też NSA oddalił zażalenie, podzielając stanowisko WSA o zasadności zawieszenia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie spółki Q sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie, które zawiesiło postępowanie sądowe w sprawie dotyczącej wniosku spółki o rozłożenie na raty oraz odroczenie terminu zapłaty zaległości podatkowych. Spółka zarzuciła WSA naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez brak rozstrzygnięcia w granicach skargi oraz art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego niecelowe zastosowanie. Głównym argumentem spółki było przedawnienie zobowiązania podatkowego za maj 2014 r., które miało nastąpić z dniem 18 października 2021 r. Spółka twierdziła, że sąd pierwszej instancji jest w stanie samodzielnie ustalić przedawnienie i nie powinien zawieszać postępowania w oczekiwaniu na inne rozstrzygnięcie. NSA, powołując się na art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podkreślił, że sąd może zawiesić postępowanie, gdy jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. W ocenie NSA, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od innej sprawy toczącej się przed NSA (sygn. akt I FSK 2052/22), w której badana jest kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ponieważ ostateczne stanowisko w tej kwestii zajmie NSA, sąd pierwszej instancji zasadnie zawiesił postępowanie. W związku z tym NSA oddalił zażalenie spółki.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym sądowoadministracyjnego, a ocena istnienia zobowiązania podatkowego ma bezpośredni wpływ na wynik postępowania w przedmiocie ulgi płatniczej.
Uzasadnienie
NSA uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o ulgę płatniczą zależy od ustalenia, czy zobowiązanie podatkowe w ogóle istnieje, co jest przedmiotem innej sprawy toczącej się przed NSA. Dlatego sąd pierwszej instancji zasadnie zawiesił postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 125 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W sprawach nieuregulowanych w art. 184-196 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy dotyczące zażaleń.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozstrzygnięcie sprawy o ulgę płatniczą zależy od wyniku innej toczącej się sprawy dotyczącej przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Odrzucone argumenty
Sąd pierwszej instancji powinien samodzielnie ustalić przedawnienie zobowiązania podatkowego, zamiast zawieszać postępowanie. Zastosowanie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. było niecelowe, ponieważ rozstrzygnięcie innej sprawy nie będzie miało bezpośredniego wpływu na wynik przedmiotowej sprawy. Niecelowe wydłużenie postępowania sądowego.
Godne uwagi sformułowania
rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od innego toczącego się postępowania ocena istnienia zobowiązania podatkowego, wobec podnoszonych przez Skarżącego argumentów związanych z przedawnieniem tego zobowiązania, ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania WSA nie jest władny samodzielnie dokonać ustaleń koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy, gdyż ostateczne i wiążące stanowisko w kwestii przedawnienia spornego zobowiązania zajmie Naczelny Sąd Administracyjny
Skład orzekający
Sławomir Presnarowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności i celowości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach podatkowych, gdy rozstrzygnięcie zależy od innej toczącej się sprawy, zwłaszcza dotyczącej przedawnienia zobowiązania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy rozstrzygnięcie kwestii przedawnienia jest przedmiotem odrębnego postępowania przed NSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie podatkowym – zawieszenia postępowania i jego związku z przedawnieniem zobowiązania. Jest to istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Kiedy sąd zawiesza postępowanie w sprawie ulgi podatkowej? Kluczowa rola przedawnienia i innych postępowań.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FZ 479/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-11-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-10-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.) Hasła tematyczne Zawieszenie/podjęcie postępowania Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 125 § 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Q sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1084/24 w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi Q sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 19 marca 2024 r. nr 1401-IEW3.4263.20.2023.28.SW w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 12 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1084/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "sąd I instancji") na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") zawiesił postępowanie sądowe ze skargi Q. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżący", "Strona", "Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS", "Organ", "Dyrektor") z dnia 19 marca 2024 r. w przedmiocie rozłożenia na raty oraz odroczenia terminu zapłaty zaległości podatkowych. Treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl). W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.; 1. art. 134 § 1 p.p.s.a poprzez brak rozstrzygnięcia przez Sąd w granicach wniesionej skargi, a w konsekwencji zawieszeniu postępowania sądowego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie sprawy merytorycznej, której to rozstrzygnięcie nie będzie miało bezpośredniego wpływu na wynik przedmiotowej sprawy; 2. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego niecelowe zastosowanie, mianowicie: a) zastosowanie w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia w sprawie o sygnaturze akt I FSK 2052/22 jest niezależne i nie będzie miało bezpośredniego wpływu na wynik przedmiotowej sprawy, zaś możliwość zastosowania zawieszenia postępowania sądowego wiąże się z tym, iż rozstrzygnięcie zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania; b) niecelowe wydłużenie postępowania sądowego, podczas gdy stwierdzenie przedawnienia zobowiązania stanowi niejako czynność techniczną polegającą na zweryfikowaniu czy do przedawnienia doszło, bądź też czy wystąpiły przesłanki zawieszające bieg terminu przedawnienia, bowiem nie można rozpatrzeć sprawy merytorycznie, skoro zobowiązanie uległo przedawnieniu. W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazał, że zobowiązanie Spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2014 uległo przedawnieniu z dniem 18 października 2021 r., po uwzględnieniu zawieszenia biegu terminu przedawnienia związanego z wniesieniem skargi na decyzję Dyrektora z dnia 31 października 2017 r. W postępowaniu głównym, prowadzonym w przedmiocie rozliczeń Spółki w podatku od towarów i usług za maj 2014 r., podnosiła już ona kwestię przedawnienia, uzupełniając skargę kasacyjną, która oczekuje na rozpatrzenie (sygn. akt: I FSK 2052/22). Istotą problemu jest nieskuteczność wystosowanych wobec Spółki zawiadomień o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania VAT za maj 2014 r. W ocenie Skarżącego, w tej sprawie, Sąd jest w stanie samodzielnie dokonać ustaleń koniecznych dla rozstrzygnięcia tej sprawy w zakresie przedawnienia zobowiązania, którego dotyczy wydana w sprawie decyzja. Organ nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z 11 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 45/05 oraz z 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08). Podkreślić należy, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od innego toczącego się postępowania. Przedmiotem badanej sprawy jest istnienie zobowiązania podatkowego, a tym samym byt prawny decyzji ostatecznej DIAS z dnia 3 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2014 r. W dacie orzekania w rozpoznawanej sprawie wyrok WSA w Warszawie z 5 sierpnia 2023 r. w sprawie o sygn. III SA/Wa 75/22 nie jest prawomocny, gdyż Spółka wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I FSK 2052/22), w której podniosła zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2014 r. W realiach niniejszej sprawy ocena istnienia zobowiązania podatkowego, wobec podnoszonych przez Skarżącego argumentów związanych z przedawnieniem tego zobowiązania, ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny podzielił argumentację sądu I instancji, że w postępowaniu dotyczącym rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę niezbędne jest ustalenie, czy zobowiązanie w ogóle istnieje. WSA nie jest władny samodzielnie dokonać ustaleń koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy, gdyż ostateczne i wiążące stanowisko w kwestii przedawnienia spornego zobowiązania zajmie Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I FSK 2052/22. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie sąd I instancji zasadnie zawiesił postępowanie sądowe, gdyż kwestią sporna pozostaje okoliczność istnienia zobowiązania podatkowego Spółki w podatku od towarów i usług za maj 2014 r. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI