III FZ 467/23

III FZ 467/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-10-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jacek Pruszyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
III FZ 115/22 - Postanowienie NSA z 2022-05-18
III SA/Wa 2194/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-04-24
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 194 par. 3 , art. 47, art. 220 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 11 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażaleń B. W. i D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2194/20 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 27 sierpnia 2020 r. nr SKO.4000-568/2020 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia: oddalić zażalenia.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2194/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lutego 2022 r. odrzucające zażalenie B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 sierpnia 2021 r. w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego
w Siedlcach.
Z przedstawionego przez sąd pierwszej instancji stanu faktycznego wynika, że B. W. (dalej: skarżąca) oraz D. W. pismem z 17 października 2020 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z 27 sierpnia 2020 r.
w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 sierpnia 2021 r. odrzucił skargę w stosunku do D. W. z uwagi na nieuiszczenie przez niego wpisu sądowego od skargi. Skarżąca pismem z 9 listopada 2021 r. wniosła zażalenie na ww. postanowienie. Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) postanowieniem z 22 lutego 2022 r., odrzucił zażalenie skarżącej z 9 listopada 2021 r., którego braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Na powyższe postanowienie pismem z 21 marca 2022 r., zażalenie złożył D. W. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 7 czerwca 2022 r. wezwano składającego zażalenie D. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oraz do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie dwóch odpisów zażalenia celem doręczenia stronom postępowania oraz zawarcie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwięzłego uzasadnienia zażalenia. Powyższe wezwania doręczono D. W. w dniu 30 czerwca 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 149 akt sądowych). W odpowiedzi D. W. skierował do sądu pismo z 7 lipca 2022 r., w którym nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. Składający zażalenie nadesłał jedną kserokopię zażalenia, trzeba zauważyć jednak, że zobowiązany był do nadesłania dwóch odpisów, jak też do zawarcia wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwięzłego uzasadnienia zażalenia, czego nie uczynił. Ponadto do niniejszej sprawy nie zidentyfikowano wpisu sądowego od zażalenia, do którego uiszczenia D. W. został wezwany. Powyższe wezwania zostały prawidłowo doręczone D. W., został on także należycie pouczony o skutkach niezastosowania się do nich.
Na postanowienie z 25 lipca 2022 r. zażalenia wnieśli skarżąca i D. W.
W uzasadnieniu zażalenia wskazali na okoliczności podnoszone w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach załączając dokumenty, m.in. postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa, mapę geodezyjną i zdjęcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom, stosownie zaś do treści art. 199 strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, według art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sposób prawidłowy zastosował powyższe przepisy. Wezwanie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych zażalenia zostało skutecznie doręczone D. W. w dniu 30 czerwca 2022 r. Termin do usunięcia powyższych braków upłynął więc w dniu 7 lipca 2022 r. Skoro D. W. nie usunął braków formalnych oraz fiskalnych zażalenia – w zaistniałej sytuacji, sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił wniesione zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że niniejsze postępowanie służy ocenie postępowania przez sąd pierwszej instancji w zakresie odrzucenia zażalenia, zaś argumenty przedstawione przez skarżącą i D. W. w uzasadnieniu zażalenia dotyczą merytorycznych zagadnień poruszonych w zaskarżonej decyzji organu, które rozstrzygane będą przez sąd pierwszej instancji w postępowaniu wywołanym skargą.
Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.