III FZ 464/24

III FZ 464/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III FZ 94/24 - Postanowienie NSA z 2024-04-17
I SA/Kr 1366/22 - Wyrok WSA w Krakowie z 2023-04-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 190, art. 200, art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 1366/22, w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. B. i W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2020 r., nr SKO.Pod./4140/1077/2019 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wyrokiem z 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1366/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w sprawie ze skarg W. B. i K. B. (dalej: "Skarżący") przy uczestnictwie S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2020 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie solidarnie na rzecz skarżących kwotę 4 017 zł.
Pismem z 9 czerwca 2023 r. Skarżąca reprezentowana przez adwokata wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w drugim punkcie ww. wyroku. Pismem z 19 czerwca 2023 r. zażalenie w tym samym przedmiocie złożył Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał powyższe zażalenia 17 kwietnia 2024 r. (sygn. akt III FZ 94/24) wydając postanowienie o uchyleniu zaskarżonego przez Skarżących postanowienia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Postanowieniem z 14 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 1366/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz K. B. i W. B. (dalej jako: "Skarżący") solidarnie kwotę 7.857 (siedem tysięcy osiemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadniając powyższe postanowienie sąd I instancji wskazał, iż na mocy art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Sąd zasądził na rzecz skarżących solidarnie kwotę 7.857 zł, na którą składają się:
1) zwrot kosztów postępowania przed Sądem I instancji:
- uiszczony wpis od skargi w kwocie 400 zł,
- koszty zastępstwa procesowego przed Sądem I instancji, tj. wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 7.200 zł (3.600 zł za każde z dwóch postępowań przed sądem I instancji) na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U z 2023 r., poz. 1935, dalej jako: "Rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych"),
- opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł,
2) zwrot kosztów postępowania zażaleniowego: koszty zastępstwa procesowego, tj. wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240 zł - na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) Rozporządzenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca reprezentowana przez adwokata. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 205 § 2 p.p.s.a, poprzez zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów procesu w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie poniesione tylko na jednego pełnomocnika, podczas gdy dwoje ze skarżących ustanowiło w sprawie pełnomocnika - każda ze stron swojego - i zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 205 § 2 p.p.s.a. każdej ze stron przysługuje zwrot kosztów procesu uwzględniający wynagrodzenie ustanowionego przez nią jednego pełnomocnika.
W oparciu o tak postawiony zarzut Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie solidarnie na rzecz Skarżących kwoty 15 414 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych (100 zł +240 zł).
Pismem z 4 grudnia Skarżąca wniosła pismo zatytułowane "uzupełnienie zażalenia", w którym wskazała na pogląd Sądu Najwyższego przedstawiony w uchwale z 16 listopada 2023 r., sygn. akt: III CZP 54/23, w którym stwierdzono, iż w razie, gdy każdy ze współuczestników materialnych miałby własnego pełnomocnika, to każdemu z nich należałby się zwrot własnego wynagrodzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. wynika, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Należy w tym miejscu zauważyć, iż zawarty w rozpatrywanym zażaleniu zarzut jest tożsamy z zarzutem przedstawionym w zażaleniu Skarżącej z 9 czerwca 2023 r., które zostało rozpatrzone przez Naczelny Sąd Administracyjny, co skutkowało wydaniem postanowienia z 17 kwietnia 2024 r. o sygn. akt III FZ 94/24. W postanowieniu tym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że nie jest natomiast zasadny wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego odrębnie dla każdego z pełnomocników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydając zaskarżone postanowienie działał w warunkach związania wynikającego z art. 190 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał więc, że z art. 190 p.p.s.a. wypływa nakaz dla Sądu I instancji przyjęcia określonego stanowiska przy ponownym rozpoznaniu sprawy, które to stanowisko nie może być odmienne od zaprezentowanego przez NSA rozumienia przepisów będących podstawą orzekania w sprawie i przedmiotem wykładni in concreto.
Jak zauważył także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 17 kwietnia 2024 r. o sygn. akt III FZ 94/24 Skarżący są współwłaścicielami nieruchomości położonej w C., wywodzą swój interes prawny do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 4 lutego 2020 r. z prawa własności wspólnej nieruchomości. Dlatego też NSA uznał, że pomiędzy K. B. a W. B. zachodzi współuczestnictwo materialne. Skarżący będący stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym, występowały jako podmioty solidarnie odpowiedzialne za zapłatę podatku od nieruchomości, zwrot kosztów na ich rzecz powinien nastąpić z uwzględnieniem zasady wyrażonej w art. 202 § 2 p.p.s.a., co niewątpliwie miało miejsce w przedmiotowej sprawie.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 205 § 2 p.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku zawartego w zażaleniu w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4.02.2008 r., I OPS 4/07).
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.