III FZ 457/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając, że błąd w oznaczeniu sygnatury był omyłką pisarską, a intencja skarżącego była jasna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną z powodu błędnego oznaczenia sygnatury zaskarżonego wyroku (II SA/Kr 1276/20 zamiast I SA/Kr 1276/20). Naczelny Sąd Administracyjny uznał to za omyłkę pisarską, wskazując na prawidłowe oznaczenie sygnatury w nagłówku pisma, opłacie i odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków. Sąd uchylił postanowienie WSA, uznając skargę kasacyjną za dopuszczalną.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który odrzucił skargę kasacyjną J. C. z powodu błędnego oznaczenia sygnatury zaskarżonego wyroku. WSA wskazał, że skarga kasacyjna dotyczyła nieistniejącego wyroku o sygnaturze II SA/Kr 1276/20, podczas gdy prawidłowa sygnatura to I SA/Kr 1276/20. Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu zarzucił WSA naruszenie art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując na oczywistą omyłkę pisarską w oznaczeniu sygnatury. Podkreślił, że prawidłowa sygnatura była wskazana w nagłówku pisma, w opłacie sądowej oraz w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków. Naczelny Sąd Administracyjny uznał argumenty zażalenia za zasadne. Stwierdził, że nie budzi wątpliwości, iż skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku z dnia 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 1276/20, co potwierdzały prawidłowo oznaczone elementy pisma. W związku z tym NSA uznał, że WSA błędnie zastosował art. 178 p.p.s.a. i odrzucił skargę kasacyjną. Postanowieniem NSA uchylono zaskarżone postanowienie WSA. NSA odmówił zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego, wskazując na brak podstaw prawnych w przepisach dotyczących postępowania zażaleniowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, omyłka pisarska w oznaczeniu sygnatury zaskarżonego orzeczenia, jeśli intencja skarżącego jest jasna i wynika z innych elementów pisma (np. nagłówka, opłaty), nie jest podstawą do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
NSA uznał, że mimo błędnego oznaczenia sygnatury w treści skargi kasacyjnej, prawidłowe oznaczenie tej sygnatury w nagłówku pisma, w opłacie sądowej oraz w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków, pozwalało na jednoznaczne ustalenie intencji skarżącego i zidentyfikowanie zaskarżonego orzeczenia. W związku z tym, WSA błędnie zastosował przepis o odrzuceniu skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 185
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Błędne zastosowanie przepisu o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu omyłki pisarskiej.
p.p.s.a. art. 176
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymagania dotyczące skargi kasacyjnej, w tym oznaczenie zaskarżonego orzeczenia.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozstrzygnięcie w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozstrzyganie o kosztach postępowania.
Konstytucja RP art. 45
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe oznaczenie sygnatury akt w nagłówku pisma skargi kasacyjnej. Prawidłowe oznaczenie sygnatury akt w potwierdzeniu wpłaty opłaty od skargi kasacyjnej. Prawidłowe oznaczenie sygnatury akt w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Omyłka pisarska w oznaczeniu sygnatury nie powinna prowadzić do odrzucenia skargi, gdy intencja skarżącego jest jasna.
Godne uwagi sformułowania
oczywista omyłka pisarska co do oznaczania numeru porządkowego wydziału WSA w Krakowie nie można uznać, że w skardze kasacyjnej nie oznaczono zaskarżonego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie błędnie zatem zastosował art. 178 p.p.s.a. i skargę kasacyjną odrzucił.
Skład orzekający
Jacek Brolik
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymogów formalnych skargi kasacyjnej i dopuszczalności jej wniesienia, zwłaszcza w kontekście omyłek pisarskich."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji omyłki pisarskiej w oznaczeniu sygnatury, ale zasada ogólna o dopuszczalności skargi przy jasnej intencji strony może mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak drobne błędy formalne mogą prowadzić do poważnych konsekwencji procesowych, ale też jak sądy potrafią stosować wykładnię celowościową, aby uniknąć nadmiernego rygoryzmu.
“Omyłka w sygnaturze akt: czy to koniec drogi sądowej?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FZ 457/22 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2022-10-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-08-29 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jacek Brolik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.) Hasła tematyczne Odrzucenie skargi kasacyjnej Sygn. powiązane I SA/Kr 1276/20 - Wyrok WSA w Krakowie z 2021-04-22 III FSK 275/23 - Wyrok NSA z 2024-12-12 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2019 poz 2325 art. 178 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 17 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 1276/20 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 16 października 2020 r. Nr [....], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [....], [...], [...], [...], [...], w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z 28 października 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 1276/20 w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 16 października 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną skarżącego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że pełnomocnik skarżącego pismem z 27 sierpnia 2021 r., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 kwietnia 2021 r. o sygnaturze II SA/Kr 1276/20. Skarga kasacyjna została opłacona w kwocie 200 zł. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez oznaczenie zaskarżonego orzeczenia oraz oznaczenie zakresu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (k.75 akt sąd.). W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik strony oświadczył, że skarga kasacyjna dotyczy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 kwietnia 2021 r. o sygn. akt II SA/Kr 1276/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przytoczył treść art. 173 § 1 p.p.s.a. i wyjaśnił, że w sprawie o sygn. II SA/Kr 1276/20 nie zapadł wyrok z dnia 22 kwietnia 2021 r., zatem skarga kasacyjna z 27 sierpnia 2021 r. jest niedopuszczalna, gdyż została złożona od nieistniejącego wyroku. Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, mimo oczywistej omyłki pisarskiej co do oznaczania numeru porządkowego wydziału WSA w Krakowie (zamiast I SA/Kr 1276/20 oznaczono błędnie II SA/Kr 1276/20) w treści wskazania przedmiotu zaskarżenia skargi kasacyjnej, mimo, że prawidłowo oznaczono: 1) główny numer sygnatury (wskazany prawidłowo nad petitum pisma jako "I SA/Kr 1276/20"); 2) skarga kasacyjna trafiała do właściwej sprawy I SA/Kr 1276/20. 3) opis wyroku z prawidłowym wskazaniem daty jako "22 kwietnia 2021 roku", a to w tej dacie - w sprawie do której trafiła prawidłowo skarga - wydano wyrok w sprawie I SA/Kr 1276/20. 4) opis wyroku z prawidłowym wskazaniem pozostałej części sygnatury prawidłowo, tj. "1276/20", a to właśnie w sprawie o tym numerze 1276/20 - w sprawie do której trafiła prawidłowo skarga - wydano wyrok w sprawie I SA/Kr 1276/20; 5) opis okoliczności (wskazany przez autora skargi kasacyjnej) co do daty podjęcia wyroku z uzasadnieniem, który bez wątpliwości wskazywał na wyrok WSA z dnia 22 kwietnia 2021 r. ze sprawy I SA/Kr 1276/20 (bo to właśnie w tych datach, które wskazał pełnomocnik i autor skargi, doręczono mu odpis wyroku z uzasadnieniem co do wyroku WSA z dnia 22 kwietnia 2021 r. ze sprawy I SA/Kr 1276/20). 6) treść skargi. Dotyczyła ona sprawy podatkowej, która porządkowo w WSA w Krakowie rozpoznawana jest przez Wydział I a nie II. 7) finalnie, także po wezwaniu do uzupełnienia braków, dokonano opłaty, w której tytule prawidłowo wskazano sygn. I SA/Kr 1276/20, a które to potwierdzenie wpłaty załączono do pisma, które trafiło do sprawy I SA/Kr 1276/20 i również było prawidłowo oznaczone nad petitum jako I SA/Kr 1276/20, a więc co uzupełniało brak fiskalny potwierdzając intencje skarżącego co do wniesienia skargi kasacyjnej wobec wyroku WSA w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Kr 1276/20. 8) Naruszenie art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz art. 45 Konstytucji RP - w zakresie w jakim stosując kontrolę formalną skargi kasacyjnej skierowanej do sprawy do sygn. I SA/Kr 1276/20 (przy uwzględnieniu okoliczności wymienionych szczegółowo w powyższym zarzucie oraz dalej w uzasadnieniu zażalenia) co prowadziło do zbytniego i nieuzasadnionego rygoryzmu, który nie jest niczym usprawiedliwiony (z perspektywy rygoryzmu systemu postępowania przed sądami administracyjnymi w zakresie skarg kasacyjnych) a co prowadziło to wydania postanowienia, które pozostaje rażąco niesprawiedliwie. Wskazując na powyższe naruszenia pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz nadanie sprawie skargi kasacyjnej wobec wyroku WSA w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Kr 1276/20 dalszego biegu oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów niniejszego postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa adwokackiego oraz uiszczonej opłaty sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 176 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Oznaczenie zaskarżonego orzeczenia powinno zawierać dane takie jak: nazwa sądu, nazwa orzeczenia, data i sygnatura, pozwalające na jego identyfikację. W rozpoznawanej sprawie zasadne są zarzuty pełnomocnika skarżącego dotyczące wskazania w główce pisma skargi kasacyjnej właściwej sygnatury zaskarżonego wyroku oraz wskazania właściwej sygnatury w opłacie dotyczącej wpisu od skargi kasacyjnej. Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skargę kasacyjną wniesiono od wyroku z 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 1276/20 (k. 65 akt sądowych), prawidłową sygnaturą został także oznaczony przelew dotyczący wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (k. 72). Ponadto w piśmie z 21 października 2021 r. stanowiącym odpowiedź na zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego w główce pisma także zamieścił prawidłową sygnaturę. Możliwe zatem było przypisanie skargi kasacyjnej do zaskarżonego wyroku. W związku z tym nie można uznać, że w skardze kasacyjnej nie oznaczono zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie błędnie zatem zastosował art. 178 p.p.s.a. i skargę kasacyjną odrzucił. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji postanowienia. Na uwzględnienie nie zasługuje zawarte w odpowiedzi na zażalenie żądanie zasądzenia kosztów postępowania. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI