III FZ 434/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi wniesionej po terminie na decyzję dotyczącą łącznego zobowiązania pieniężnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą łącznego zobowiązania pieniężnego, ponieważ skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Skarżąca wniosła zażalenie, argumentując omyłkę w obliczeniu terminu i brak doświadczenia procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podkreślając, że wniesienie skargi po terminie obliguje sąd do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., a przyczyny uchybienia mogą być rozważane jedynie we wniosku o przywrócenie terminu.
Przedmiotem analizy jest zażalenie A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2025 r. (sygn. akt I SA/Kr 39/25), którym odrzucono jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 października 2024 r. w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. Sąd pierwszej instancji uzasadnił odrzucenie skargi faktem jej wniesienia po upływie ustawowego terminu. Skarżąca otrzymała decyzję 18 listopada 2024 r., a skargę nadała w placówce pocztowej 24 grudnia 2024 r., co oznaczało przekroczenie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po terminie podlega odrzuceniu, chyba że strona wykazała przesłanki do przywrócenia terminu. Skarżąca wniosła zażalenie, przyznając uchybienie terminu, ale tłumacząc je omyłką w obliczeniu i brakiem doświadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, uznał je za niezasadne. Sąd podkreślił, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Brak sporności co do faktu wniesienia skargi po terminie był kluczowy. NSA zaznaczył, że przyczyny uchybienia terminowi mogą być rozpatrywane jedynie w kontekście wniosku o przywrócenie terminu, a nie jako podstawa do uniknięcia odrzucenia spóźnionej skargi. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek odrzucenia skargi wniesionej po terminie, bez względu na stopień staranności strony. W konsekwencji, NSA na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a. oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi wniesionej po terminie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie uzależnia odrzucenia skargi od badania dodatkowych przesłanek, w szczególności stopnia staranności strony. Przyczyny uchybienia terminowi mogą być rozważane wyłącznie w ramach wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 53 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd jest obowiązany odrzucić skargę wniesioną po terminie.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, co obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z powodu omyłki w obliczeniu terminu oraz braku doświadczenia procesowego skarżącej.
Godne uwagi sformułowania
tak ustalona sekwencja czynności procesowych pozostaje w sprzeczności z wymogami wynikającymi z art. 53 § 1 p.p.s.a. Skoro zatem skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, a strona nie wykazała przesłanek do jego przywrócenia, zastosowanie znalazła sankcja procesowa określona w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przepis ten nie uzależnia odrzucenia od badania dodatkowych przesłanek, w szczególności stopnia staranności strony przy jej wnoszeniu.
Skład orzekający
Krzysztof Winiarski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego stosowania terminów procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym i konsekwencji ich uchybienia."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarga jest wnoszona po terminie, a nie ma wniosku o przywrócenie terminu lub taki wniosek został oddalony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego zastosowania przepisów proceduralnych dotyczących terminów, bez nietypowych faktów czy przełomowej interpretacji.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FZ 434/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-09-10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-08-22 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Krzysztof Winiarski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane I SA/Kr 39/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-02-12 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 53 § 1; art. 58 § 1 pkt 2. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 39/25, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 października 2024 r., nr SKO. Pod./4140/887/2024, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Przedmiotem zażalenia A.S. jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 39/25, którym odrzucono jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 30 października 2024 r., w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podkreślił, że z akt sprawy wynika, że decyzję administracyjną doręczono skarżącej 18 listopada 2024 r., natomiast skargę na tę decyzję nadano w placówce pocztowej 24 grudnia 2024 r., kierując ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. W ocenie sądu, tak ustalona sekwencja czynności procesowych pozostaje w sprzeczności z wymogami wynikającymi z art. 53 § 1 p.p.s.a., przewidującego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Skoro zatem skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, a strona nie wykazała przesłanek do jego przywrócenia, zastosowanie znalazła sankcja procesowa określona w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie powołanych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), orzekł o odrzuceniu skargi. Zażalenie na to postanowienie wywiodła skarżąca, która przyznała, że uchybiła terminowi, podnosząc jednak, iż uchybienie to było wynikiem omyłki w obliczeniu terminu oraz braku doświadczenia procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia. Okoliczność, że skargę wniesiono po upływie tego terminu, nie była sporna. Podnoszone przez skarżącą przyczyny uchybienia mogą być rozważane wyłącznie w ramach postępowania zainicjowanego wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej czynności. Nie zmienia to jednak faktu, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd jest obowiązany odrzucić skargę wniesioną po terminie; przepis ten nie uzależnia odrzucenia od badania dodatkowych przesłanek, w szczególności stopnia staranności strony przy jej wnoszeniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a., zażalenie oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI