III FZ 42/26

III FZ 42/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jacek Pruszyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Gd 772/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2025-11-26
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 3, art. 49 § 1 i 2, art. 230 i art. 231, art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2025 r. o sygn. akt I SA/Gd 772/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 25 lipca 2025 r. sygn. akt SKO Gd/2334/25 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 772/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. C. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 25 lipca 2025 r., sygn. akt SKO Gd/2334/25 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 13 października 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Z adnotacji na kopercie zawierającej odpis ww. wezwania (karta 34 akt) wynika, że wobec nieobecności skarżącego doręczyciel w dniu 16 października 2025 r. pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej awizo. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 24 października 2025 r., a wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, została ona zwrócona do sądu w dniu 31 października 2025 r. Sąd zarządzeniem uznał przesyłkę za doręczoną zastępczo w dniu 30 października 2025 r. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W związku z tym, że brak fiskalny nie został usunięty Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), orzekł o odrzuceniu skargi.
Pismem z 20 grudnia 2025 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wniósł o jego uchylenie w całości.
W oparciu o art. 194 § 3 p.p.s.a zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania:
1. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 230 i art. 231 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym przez sąd terminie, polegających na nieuiszczeniu wpisu sądowego w wysokości 100 zł, podczas gdy wezwanie z 13 października 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł nie zostało doręczone wnoszącemu zażalenie z przyczyn niezależnych od mocodawcy i przez niego niezawinionych,
2. art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi na skutek uznania przez sąd, iż wnoszący zażalenie nie uiścił wpisu sądowego pomimo wezwania z 13 października 2025 r. do usunięcia braków formalnych polegających na braku uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, podczas gdy wezwanie to nie zostało doręczone mocodawcy bez jego winy.
W uzasadnieniu zażalenia wskazano m.in., że mandant nie otrzymał awiza z 16 października, a następnie powtórnego awiza z 24 października 2025 r. W skrzynce pocztowej skarżącego zostało pozostawione jedynie awizo z 14 października 2025 r. (dot. informacji o wyznaczeniu sędziego sprawozdawcy i odpisu odpowiedzi na skargę). Listonosz obsługujący okręg, w którym mieszka mocodawca nie ma zwyczaju pozostawiania powtórnego awiza, co było przedmiotem wielu skarg i reklamacji do P. P. Listonosz doręczając list polecony zawsze pozostawia tylko pierwsze awizo z adnotacją, iż jest ono do odbioru w terminie 14 dni w urzędzie pocztowym. Działanie pracownika stanowi obrazę art. 73 § 3 p.p.s.a. Ponadto listonosz często pozostawia listy pod niewłaściwym adresem doręczenia. Skarżący udał się do urzędu pocztowego z zapytaniem czy w urzędzie zdeponowano dla niego listy polecone, otrzymał odpowiedź negatywną. W dniu 28 października 2025 r. skarżącemu zostały doręczone jedynie dwa zawiadomienia o wyznaczeniu sędziego sprawozdawcy oraz odpisy odpowiedzi na skargę w tychże sprawach. Skarżący stawił się w terminie odbioru zwróconej do sądu przesyłki w urzędzie pocztowym i nie dopuścił się zaniedbania w odbiorze korespondencji z placówki pocztowej. Skarżący 20 grudnia 2025 r. dokonał zgłoszeń reklamacyjnych, które jako dowód załączył do zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Wobec realiów tej sprawy przypomnieć trzeba, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.
Ze znajdującej się na karcie akt nr 34 koperty i potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była dwukrotnie awizowana w dniach 16 i 24 października 2025 r., zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, wskazano również miejsce odbioru przesyłki – w [...], na blankiecie znajdują się również wymagane podpisy i stempel poczty. Zostały zatem spełnione przesłanki do przyjęcia, że doszło do prawidłowego doręczenia przesyłki w dniu 30 października 2025 r. W konsekwencji termin na uiszczenie wpisu od skargi upłynął 6 listopada 2025 r. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi, dlatego Sąd pierwszej instancji, uwzględniając te okoliczności, zobligowany był do jej odrzucenia.
Potwierdzenie odbioru pisma jest dokumentem urzędowym. Zawarte w nim informacje dotyczące czynności podjętych przez operatora pocztowego w celu doręczenia przesyłki korzystają z domniemania prawdziwości oraz zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Okoliczności podniesione w zażaleniu, odnoszące się do rzekomych nieprawidłowości w doręczeniu przesyłki, w szczególności braku pozostawienia powtórnego awiza, jak również przedłożone przez skarżącego dowody w postaci potwierdzeń zgłoszenia reklamacji dotyczących przesyłek, bez wykazania ich zasadności oraz bez udowodnienia, że faktycznie doszło do nieprawidłowości w procesie doręczenia, nie podważają wskazanego domniemania. W konsekwencji należy przyjąć, że skarżący nie podważył skutecznie prawidłowości doręczenia wezwania.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżący odrębnym pismem z 20 grudnia 2025 r. złożył do WSA w Gdańsku wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wniosek ten zostanie rozpoznany po zakończeniu przedmiotowej sprawy i przekazaniu akt do Sądu pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.