III OZ 40/24

III OZ 40/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-02-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mirosław Wincenciak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art.46 par.1 pkt.4 oraz art.180 w zw. z art.178 i art.197 par.2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2023 r. sygn. akt II SPP/Gd 57/22 o odrzuceniu zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt II SPP/Gd 57/22 w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2017 r. nr SKO Gd/3748/16 w przedmiocie przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej postanawia odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 października 2023 r. sygn. akt II SPP/Gd 57/22 odrzucił zażalenie A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt II SPP/Gd 21/22 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2023 r. sygn. akt II SPP/Gd 57/22 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2022 r. sygn. akt II SPP/Gd 57/22 o odrzuceniu sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SPP/Gd 57/22 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A.M. z dnia 22 czerwca 2022 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2017 r. nr SKO Gd/3748/16 w przedmiocie przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia A.M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 listopada 2023 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez podpisanie zażalenia znajdującego się w aktach sprawy, ewentualnie złożenie odpisu zażalenia zawierającego własnoręczny podpis skarżącego. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 8 grudnia 2023 r. (karta nr 102 akt sądowych).
A.M. nie uzupełnił braków formalnych zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie – jako niedopuszczalne – podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni – w przypadku zażalenia pod rygorem jego odrzucenia, wynikającym z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 19 października 2023 r. zawierało braki formalne, ponieważ nie zostało przez stronę podpisane. W związku z tym prawidłowo wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni, pouczając go jednocześnie o skutkach procesowych niewykonania wezwania w tym terminie. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 8 grudnia 2023 r., a zatem termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 15 grudnia 2023 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, co w konsekwencji obligowało Naczelny Sąd Administracyjny do jego odrzucenia.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił przyczyny przedstawienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku obarczonego brakiem formalnym zażalenia i uznał, że zaistniały podstawy do orzeczenia przez Sąd drugiej instancji o dopuszczalności zażalenia. Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie skarżący nie po raz pierwszy zaniechał podpisania zażalenia. Przekazane obecnie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zażalenie stanowi bowiem siódme zażalenie w tej sprawie, które jest obarczone takim samym brakiem formalnym i którego uzupełnienia skarżący uporczywie odmawia. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wiadomo z urzędu, że skarżący konsekwentnie w sprawach sądowoadministracyjnych wnosi środki zaskarżenia pozbawione podpisu, które w wyniku nieusunięcia przez niego tego braku formalnego podlegają odrzuceniu. W rozpoznawanej obecnie sprawie skarżący każdorazowo, z powodu braku podpisu, był wzywany do podpisania zażaleń i każdorazowo wezwania te pozostawiał bez odpowiedzi. Praktyka skarżącego powoduje nieuzasadnione przedłużanie postępowania sądowego i nie zasługuje na aprobatę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniu z dnia 23 stycznia 2023 r. sygn. akt I OZ 630/22 (wydanym w innej sprawie A.M.), w którym zwrócono uwagę na nietypowe zachowanie procesowe skarżącego, oceniając je jako nadużycie prawa. Praktyka przyjęta przez skarżącego jawi się bowiem jako działanie zamierzone i ukierunkowane na przedłużanie postępowania sądowego, a nie na ochronę jego uprawnień. Tego typu zachowanie strony należy uznać za nadużycie prawa do sądu, które nie może podlegać ochronie prawnej. Nie można uznać, że strona, wielokrotnie pouczana o konieczności sygnowania środka odwoławczego podpisem, nie ma świadomości konsekwencji swojego działania, szczególnie w sytuacji kolejnego zażalenia w tej samej sprawie. Instytucja zażalenia stanowi jedną z form realizacji wpisanego w Konstytucję RP prawa strony do sądu, jednak nie może być skutecznie realizowana w sytuacji wyżej opisanego działania skarżącego, który wydaje się dążyć jedynie do przedłużenia postępowania sądowego, czyniąc ze swojego prawa nienależyty użytek.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.