III FZ 617/23

III FZ 617/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Dalkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
I SA/Gd 628/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2023-09-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 53
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 września 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 628/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 9 stycznia 2023 r. nr SKO.410.292.2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1.1. Postanowieniem z dnia 18 września 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 628/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę P. w C. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 9 stycznia 2023 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r.
1.2. W piśmie z dnia 15 czerwca 2023 r. (data stempla pocztowego) skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku m. in. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 9 stycznia 2023 r. uchylającą w całości decyzję Burmistrza C. z dnia 17 listopada 2022 r. i określającą wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że z analizy dokumentu - śledzenia przesyłki poleconej - dostępnego na stronie internetowej Poczty Polskiej - wynika, że próbę doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję organu podjęto w dniu 26 kwietnia 2023 r. Wobec nieodebrania przesyłki bezpośrednio przez adresata, w tym dniu pozostawiono zawiadomienie o nadejściu przesyłki (awizo). Powtórnego zawiadomienia dokonano w dniu 5 maja 2023 r. Wobec nieodebrania przesyłki przez adresata w ciągu 14 dni przechowywania jej w placówce pocztowej, przesyłkę zawierającą decyzję zwrócono do nadawcy w dniu 11 maja 2023 r. Fakt nieodebrania przesyłki w wyznaczanym terminie potwierdzony został oświadczeniem proboszcza parafii, złożonym w piśmie z 15 maja 2023 r. Mając powyższe na względzie, sąd pierwszej instancji uznał, że od dnia 10 maja 2023 r. należało liczyć termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i kończył on swój bieg w dniu 9 czerwca 2023 r. Skoro skarżąca nadała przesyłkę zawierającą skargę w dniu 15 czerwca 2023 r. to uczyniła to z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się z chwilą kiedy przesyłka zwierająca decyzję organu została uznana za doręczoną, a nie w momencie doręczenia skarżącej kserokopii decyzji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) orzekł jak w postanowieniu.
1.3. Pismem z dnia 12 października 2023 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 53 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nastąpiło z uchybieniem terminu, pomimo iż skarga została doręczona dopiero w dniu 26 maja 2023 r. w taki sposób, iż możliwe było zapoznanie się z jej treścią. Wobec powyższego wniósł o uchylenie wydanego postanowienia ewentualnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
2.1. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
2.2. Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi do organu właściwego po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.
2.3. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest data prawidłowego doręczenia skarżącej przesyłki, zawierającej decyzję organu, od której to daty liczony jest termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił datę odbioru decyzji organu z 9 stycznia 2023 r. W stanie faktycznym sprawy przesyłkę awizowano dwukrotnie w dniach 26 kwietnia 2023 r.
i 5 maja 2023 r. Poza twierdzeniem skarżącej nie ma podstaw do podważenia dokonania pierwszego awiza, drugie awizo nie jest kwestionowane, oba znajdują potwierdzenie w dokumentach zawartych w aktach sprawy. Stosownie natomiast do art. 150 § 1 pkt 1 o.p., w razie niemożności doręczenia przez pocztę pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 (tzw. doręczenia właściwego - do rąk adresata lub osoby upoważnionej), przechowuje ona to pismo w swojej placówce pocztowej przez okres 14 dni, o czym zawiadamia w stosowny sposób (tzw. awizo) adresata (§ 2 w/w przepisu). W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (14 dni), a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 o.p.). Skoro zawiadomienie pozostawiono w dniu 26 kwietnia 2023 r., to ostatni dzień 14-dniowego terminu przypadał na dzień 10 maja 2023 r. W tym też dniu doręczono w tzw. trybie zastępczym, przesyłkę z zaskarżoną decyzją. To z kolei skutkuje przyjęciem, iż ostatni dzień określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu do złożenia skargi (30 dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie) upływał w dniu 9 czerwca 2023 r. W tym zaś stanie rzeczy skargę złożoną w dniu 15 czerwca 2023 r. uznać należało za złożoną po terminie
i odrzucić, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wyjaśnić należy, że w przypadku niepodjęcia przez stronę pisma z placówki pocztowej - pismo (oryginał) należy pozostawić w aktach sprawy, dlatego też organ wydał skarżącej kopię decyzji, a nie jej oryginał. Zatem wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącej, okoliczność iż proboszcz parafii odebrał przesyłkę z kopią decyzji organu odwoławczego w dniu
26 maja 2023 r. i dopiero od tego dnia mógł zapoznać się z jej treścią, nie ma
w świetle analizowanych przepisów znaczenia. W przypadku tzw. doręczenia zastępczego termin do wniesienia skargi na decyzję organu do sądu administracyjnego liczy się od dnia następującego po dniu uznania decyzji za doręczoną zgodnie z art. 150 o.p., nie zaś od daty późniejszego odbioru jej kopii.
W tych okolicznościach, odrzucenie skargi wniesionej 15 czerwca 2023 r., czyli po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. przez sąd pierwszej instancji było prawidłowe.
2.4. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że skarga została wniesiona po terminie, co skutkowało jej odrzuceniem. Zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
2.5. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.