III FZ 320/24

Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez S. sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 września 2021 r. (sygn. akt I SA/Gd 76/21). Postanowieniem tym WSA sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swoim wcześniejszym wyroku z dnia 28 września 2021 r. (również sygn. akt I SA/Gd 76/21). Omyłka polegała na tym, że w rubrum wyroku błędnie wskazano, iż skarżący wniósł skargę „na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku”, podczas gdy faktycznie była to skarga „na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku” z dnia 18 grudnia 2020 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Pełnomocnik Spółki złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 156, 160 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) i twierdząc, że stwierdzony błąd nie stanowił oczywistej omyłki pisarskiej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 sierpnia 2024 r., oddalił zażalenie. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może sprostować oczywiste omyłki. W realiach sprawy, błędne oznaczenie zaskarżonego aktu jako decyzji zamiast postanowienia, przy jednoczesnym wskazaniu w uzasadnieniu, że przedmiotem skargi było postanowienie, stanowiło niewątpliwie oczywistą omyłkę. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepis art. 156 § 1 p.p.s.a., a sprostowanie nie zmieniło rozstrzygnięcia. NSA uznał, że pełnomocnik Spółki nie wykazał w zażaleniu, w czym konkretnie upatruje uchybień sądu pierwszej instancji, ograniczając się do lakonicznego stwierdzenia, że błąd nie był oczywisty. W związku z tym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., NSA oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający