III FZ 274/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, wskazując na brak możliwości zaskarżenia postanowienia WSA wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie referendarza o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznając je za niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał to postanowienie w mocy, podkreślając, że przepisy prawa nie przewidują możliwości złożenia zażalenia na postanowienie WSA wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. w przedmiocie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2023 r., które odrzuciło zażalenie skarżącego na wcześniejsze postanowienie WSA z dnia 4 listopada 2022 r. Postanowienie z 4 listopada 2022 r. utrzymywało w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 września 2022 r. o oddaleniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. WSA w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącego, wskazując, że postanowienie z 4 listopada 2022 r. było prawomocne i nie przysługiwało od niego prawo do wniesienia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., które utrzymuje w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. Sąd zaznaczył, że WSA orzeka w takim przypadku jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, jednakże samo postanowienie wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. nie podlega dalszemu zaskarżeniu w drodze zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia prawa ani błędnie dokonanej subsumpcji stanu faktycznego przez WSA i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy prawa nie przewidują możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy.
Uzasadnienie
WSA orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, jednakże samo postanowienie wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. nie podlega dalszemu zaskarżeniu w drodze zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 260 § 1, 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny wydaje postanowienie, w którym zmienia albo utrzymuje w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. W takim postępowaniu WSA orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstawy prawnej do złożenia zażalenia na postanowienie WSA wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a., utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy.
Skład orzekający
Jolanta Sokołowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zaskarżania postanowień WSA w przedmiocie prawa pomocy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z art. 260 p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FZ 274/23 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2023-09-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-05-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jolanta Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 260 § 1, 2, art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2023 r. sygn. akt I SPP/Po 75/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2021 r. nr 3001-IEE.711.480.2020 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt I SPP/Po 75/22 odrzucił zażalenie R. P. (dalej: "Skarżący") z dnia 24 listopada 2022 r. na postanowienie tego Sądu z dnia 4 listopada 2022 r. w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 września 2022 r. o oddaleniu wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy. We wskazanym na wstępie postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, podniósł że zaskarżone postanowienie z dnia 4 listopada 2022 r., utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego było prawomocne, w związku z tym Skarżącemu nie przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Skarżący w dniu 25 kwietnia 2023 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości jako kłamliwe i niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym oraz o wyłączenie autora zaskarżonego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2023 r., które zostało wydane na podstawie art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 września 2022 r. o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy podkreślić, że żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a., utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. Z art. 260 § 1 p.p.s.a. wynika, że rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy wojewódzki sąd administracyjny wydaje postanowienie, w którym zmienia albo utrzymuje w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. W art. 260 § 2 in fine p.p.s.a. ustawodawca określił, że w takim postępowaniu wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Jakkolwiek zażalenie nie zostało uzasadnione, to jednak nie stanowi to przeszkody do jego merytorycznego rozpoznania. Podzielić należy w tej mierze stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że tego rodzaju brak nie czyni niemożliwym merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. II FZ 291/13). Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w sprawie ani naruszenia prawa, ani błędnie dokonanej subsumpcji stanu faktycznego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI