III FZ 233/25

III FZ 233/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Woźniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
I SA/Lu 76/25 - Wyrok WSA w Lublinie z 2025-10-15
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 231
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. S.A. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 76/25 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 grudnia 2024 r. nr SKO.41/855/P/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 12 marca 2025 r., I SA/Lu 76/25, Z. S.A. z siedzibą w W. została wezwana do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi w kwocie 615 zł na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r.
W zażaleniu na zarządzenie skarżąca wniosła o jego zmianę lub uchylenie w całości wskazując, że należny w sprawie jest wpis stały w wysokości 200 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.). Zaznaczenia wymaga również, że wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona w piśmie może być weryfikowana przez przewodniczącego, który może zarządzić dochodzenie w celu sprawdzenia jej prawidłowości (art. 218 p.p.s.a.)
W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" użyte w art. 231 p.p.s.a. należy rozumieć sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08). Powyższe uwagi należy uzupełnić o wnioski płynące z uchwały 7 sędziów z 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, po myśli której wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko część należności pieniężnej objęta zakresem zaskarżenia w skardze.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie"), którego § 1 pkt 2 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem - stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł, gdy wartość ta wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł.
Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi do sądu administracyjnego była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2019 r. Zarządzeniem z 12 marca 2025 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Lublinie dokonał sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 218 p.p.s.a. wskazując, że w skardze Spółka podniosła, iż decyzję SKO w Lublinie zaskarża w części utrzymującej w mocy kwotę 20.491,63 zł (w zakresie wymiaru podatku od budynków pozostałych lub ich części). W związku z tym uznano, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota 20.492 zł, tj. wysokość zaskarżonego zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r., po zaokrągleniu do pełnych złotych, zgodnie z art. 215 § 2 p.p.s.a. oraz ustalono wpis w kwocie 615 zł na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że w rozpoznanej sprawie kwota 615 zł stanowi należność, o której mowa w art. 216 p.p.s.a. i została wyznaczona w oparciu o prawidłowo ustaloną wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie, co przedkłada się na pozytywną ocenę ustalenia przez Sąd pierwszej instancji kwoty wpisu od skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu w kwocie 615 zł jest zatem prawidłowe zarówno co do zasady, jak i wysokości.
W ramach objęcia niniejszym postępowaniem kontroli nad niezaskarżalnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wydanym w trybie art. 218 p.p.s.a. należy uznać, że również to zarządzenie odpowiada przepisom obowiązującego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela argumentacji zawartej w zażaleniu, że w sprawie należny jest wpis stały w kwocie 200 zł. Analiza treści skargi wskazuje, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja SKO w Lublinie utrzymująca w mocy decyzję wymiarową Burmistrza A. określającą wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r. Skoro decyzja będąca przedmiotem skargi określa wysokość zobowiązania podatkowego za wskazany w niej okres, to akt ten w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną, tj. konkretnie wskazaną (określoną) kwotą tego zobowiązania. Od tego typu spraw właściwy jest zatem wpis stosunkowy w wysokości określonej w § 1 rozporządzenia, a nie wpis stały.
Biorąc pod uwagę powyższe, stosownie do treści art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.