III FZ 204/24

III FZ 204/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-07-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
I SA/Łd 155/24 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2024-03-27
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. 1 S.K.A. z siedzibą w W. i A. 2 S.K.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 155/24, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. 1 S.K.A. z siedzibą w W. i A. 2 S.K.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2023 r., nr SKO.4140.71.2023 SKO.4140.73.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 155/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. 1 S.K.A. z siedzibą w W. i A. 2 S.K.A. z siedzibą w W., (dalej: "Skarżąca" lub razem "Skarżące") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi (dalej: "SKO" lub "Organ") z dnia 25 kwietnia 2023 r., znak: SKO.4140.71.2023 SKO.4140.73.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podniósł, iż skarga na przedmiotową decyzję SKO w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2023 r., wniesiona przez Skarżące, została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który wyrokiem z dnia 6 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 640/23 oddalił skargę. Sąd uznał, że skarga zarejestrowana w sprawie pod sygn. akt I SA/Łd 155/24 stanowi kolejną skargę na tą samą decyzje administracyjną.
Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm; dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę.
W zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji Skarżące reprezentowane przez radcę prawnego zaskarżyły przedmiotowe postanowienie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciły:
1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § pkt 4 p.p.s.a. przez jego zastosowanie i przedwczesne odrzucenie skargi w sytuacji gdy ewentualne zastosowanie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zależy od wyniku postępowania w sprawie I SA/Łd 640/23, w której Skarżące złożyły skargę kasacyjną od wyroku z dnia 6 grudnia 2023 r. zarzucając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 kwietnia 2023 r. nr SKO 4140.71.2023, 4140.73.2023 nie została im prawidłowo doręczona, a tym samym termin do jej zaskarżenia nigdy nie zaczął biec;
2. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie rozpoznawanej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi pod sygn. akt I SA/Łd 640/23, pomimo że wynik tej sprawy ma bezpośredni wpływ na wynik przedmiotowego postępowania, jeśli bowiem Naczelny Sąd Administracyjny uchyli zaskarżony wyrok Sądu Administracyjnego w Łodzi wydany w dniu 6 grudnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 640/23 uznając, że nie doszło do skutecznego doręczenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 kwietnia 2023 r. nr SKO 4140.71.2023, 4140.73.2023 i podzieli tym samym argumentację przytoczoną w złożonej przez Skarżące skardze kasacyjnej to oznacza, że wniesiona przez Skarżące skarga w sprawie I SA/Łd 640/23 jest przedwczesna i tym samym dopiero od dnia prawidłowego doręczenia decyzji SKO, tj. od dnia 29 grudnia 2023 r. rozpoczął bieg do złożenia skargi do sądu administracyjnego, a w konsekwencji nie będzie przeszkód, by nadać bieg przedmiotowej sprawie.
W oparciu o tak przedstawione zarzuty Skarżące wniosły o uchylenie postanowienia w całości i zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 640/23 oraz zasądzenie od Organu solidarnie na rzecz skarżących zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W każdej sprawie wniesionej do sądu administracyjnego merytoryczne rozpoznanie skargi musi zostać poprzedzone zbadaniem dopuszczalności środka zaskarżenia. Przyczyną, dla której sąd administracyjny powinien odrzucić skargę jako niedopuszczalną jest stwierdzenie, że sprawa jest już osądzona (res iudicata) bądź aktualnie toczy się sprawa, która dotyczy tych samych podmiotów oraz tego samego stosunku administracyjnoprawnego na tle tego samego, co uprzednio stanu, faktycznego (por. postanowienie NSA z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1386/12, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W niniejszej sprawie należy wziąć pod uwagę drugą ze wskazanych sytuacji, a zatem dotyczącą odrzucenia skargi z uwagi na aktualnie toczącą się sprawę między tymi samymi podmiotami, która wypełnia ww. kryteria.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 58 §1 pkt 4 p.p.s.a. przez jego zastosowanie i przedwczesne odrzucenie skargi w sytuacji gdy ewentualne zastosowanie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zależy od wyniku postępowania w sprawie I SA/Łd 640/23, w której Skarżące złożyły skargę kasacyjną od wyroku z dnia 6 grudnia 2023 r., należy uznać, że zarzut ten jest chybiony. W niniejszej sprawie wyrok wydany w sprawie I SA/Łd 640/23 jest nieprawomocny, a Skarżące wniosły skargę kasacyjną, jednakże stan faktyczny wypełnia przesłanki z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wbrew stanowisku Skarżących w przedstawionym stanie faktycznym występuje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. W obu sprawach stroną skarżącą były spółki A. 1 S.K.A. z siedzibą w W. i A. 2 S.K.A. z siedzibą w W. i każda z nich dotyczy tego samego przedmiotu, tj. podatku od nieruchomości za 2018 r., dotyczą decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 25 kwietnia 2023 r., o tym samym numerze (SKO.4140.71.2023 SKO.4140.73.2023).
Tym samym, odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie rozpoznawanej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi pod sygn. akt I SA/Łd 640/23, należy uznać, że jest on również chybiony z uwagi na niemożność prowadzenia dwóch spraw dotyczących tego samego przedmiotu i podmiotu.
Zatem słusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga wniesiona na ww. decyzję nie może być przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie, zobowiązany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.