III FZ 181/21

III FZ 181/21 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2021-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-01-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Wr 371/20 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2020-09-07
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 374
art. 15zzs ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 września 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 371/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 30 października 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2017-2019 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 7 września 2020 r., I SA/Wr 371/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę R. S. (dalej: "strona", "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 30 października 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2017-2019. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
2. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 24 marca 2020 r., a skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wniesiono 22 czerwca 2020 r. (stempel pocztowy na kopercie k. 16 akt sądowych).
Odrzucając skargę sąd pierwszej instancji uznał, że zawieszenie biegu terminu do wniesienia skargi nastąpiło z dniem 30 marca 2020 r., Do dnia wstrzymania (31 marca 2020 r.) biegu 30-dniowego terminu do wniesienia skargi upłynęło 6 dni. Skarżącemu pozostało zatem 24 dni na wniesienie skargi po wznowieniu biegu terminu. Ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie biegu terminu nastąpiło 23 maja 2020 r. Zatem termin do wniesienia skargi podjął bieg (pozostałe 24 dni) w dniu 24 maja 2020 r. i upłynął z dniem 16 czerwca 2020 r. (wtorek). Skarżący nadając skargę w urzędzie pocztowym 22 czerwca 2020 r., wniósł ją zatem z uchybieniem 30-dniowego terminu przewidzianego w przepisie.
3. W zażaleniu na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia skarżący zarzucił naruszenie art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374, dalej: "ustawa o zwalczaniu COVID-19") poprzez przyjęcie, że powołany przepis nie ma charakteru retroaktywnego.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji niewłaściwie uwzględnił znaczenie dla biegu terminu do wniesienia skargi regulacji przyjętej w art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19 w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2020 r., poz. 568). Zgodnie z ww. art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19 w brzmieniu nadanym ww. ustawą z dnia 31 marca 2020 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten został dodany do ww. ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31 marca 2020 r. Stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 został wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Ministra Zdrowia w rozporządzeniu z 13 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 433) i obowiązywał od 14 marca 2020 r. Odwołano go rozporządzeniem z 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 490). Stan epidemii ogłoszono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 491). Wprawdzie art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19 został wprowadzony do ustawy w dniu 31 marca 2020 r., niemniej uznać należy, że skoro ustawodawca wskazał w nim wprost, że normuje on bieg terminów nie tylko w stanie epidemii, lecz także w stanie zagrożenia epidemicznego, skutki ww. przepisu obejmują również terminy, których bieg przypada na okres od 14 marca 2020 r. do 31 marca 2020 r. Wobec tego przyjąć należy, że od dnia 14 marca 2020 r. z mocy prawa nastąpiło zawieszenie biegu terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych (por. postanowienia NSA: z 18 sierpnia 2020 r., II FZ 364/20, II FZ 365/20, II FZ 366/20; z 10 września 2020 r. I GSK 1002/20, z 13 października 2020 r. II OZ 762/20; z 11 grudnia 2020 r., II GZ 368/20; z 18 grudnia 2020 r., II FZ 540/20; publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Przepis art. 15 zzs ust. 1 uchylono na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Ustawa z dnia 14 maja 2020 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw w dniu 15 maja 2020 r. i weszła w życie 16 maja 2020 r. (art. 76). W art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. postanowiono, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Tak więc, z uwagi na datę odbioru decyzji (24 marca 2020 r.) termin ten potraktować należało jako taki, który na mocy art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r., nie rozpoczął biegu w tej dacie. Termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 24 maja 2020 r., a zatem skarżący – nadając skargę 22 czerwca 2020 r. – działał w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.