III FZ 175/24

III FZ 175/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-05-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dominik Gajewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Gd 860/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2023-11-22
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 184 w zw. z 197 par. 1 i par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. i M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 860/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 11 maja 2023 r. nr SKO.410.82.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
III FZ 175/24
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA) postanowieniem z 22 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 860/23 odrzucił skargę W. K. (dalej: Skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 11 maja 2023 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r.
Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że Sąd I instancji odrzucił skargę ze względu na brak uiszczonego wpisu od skargi oraz nieuzupełnienia braków formalnych, poprzez niezłożenie podpisanego jej odpisu. Wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwań w wyznaczonym terminie.
Z adnotacji na kopercie i ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 16 akt) wynika, że wobec nieobecności adresata, doręczyciel w dniu 4 października 2023 r. pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej awizo. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 12 października 2023 r., a wobec jej niepodjęcia w terminie, została ona zwrócona do Sądu w dniu 20 października 2023 r.
Z adnotacji znajdującej się na przedmiotowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 26 października 2023 r. przesyłkę uznano za doręczoną w dniu 18 października 2023 r.
Pismem z 14 grudnia 2023 r. Skarżący wraz z uczestnikiem postępowania M. K. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Gdańsku z 22 listopada 2023 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wykonania czynności. W uzasadnieniu zażalenia strona podniosła, że nie miała świadomości, iż wysłana była do niej jakakolwiek korespondencja sądowa. Było to przyczyną nieopłacenia skargi i nieuzupełnienia jej braków formalnych w terminie.
WSA w Gdańsku postanowieniem z dnia 20 lutego 2024 r., odmówił Skarżącemu i uczestnikowi postępowania M. K., przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 82 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn.zm., dalej p.p.s.a.) "Bieg
terminu wyznaczonego przez sąd lub przewodniczącego (termin sądowy) rozpoczyna się od ogłoszenia w tym przedmiocie postanowienia lub zarządzenia, a gdy ustawa przewiduje doręczenie z urzędu - od jego doręczenia.". W świetle art. 73 § 1-4 p.p.s.a. "§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. § 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.". Przepis ten reguluje warunki, w jakich dochodzi do fikcji prawnej doręczenia pisma.
W rozpatrywanej sprawie strony w zażaleniu podnoszą, iż do miejsca zamieszkania nie dotarły w rzeczonym czasie ani listy z WSA w Gdańsku, ani nawet jedno awizo. Ponadto podniosły, że prawdopodobnie wpływ na to, miała wątpliwa jakość usług pocztowych w miejscu zamieszkania.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że korespondencja skierowana do Skarżącego zawierała prawidłowy adres: ul. [...], [...] S. tj. adres, który Skarżący podał w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 11 maja 2023 r. nr SKO.410.82.2023. Wykluczona więc jest sytuacja, aby korespondencja skierowana została pod niewłaściwy adres. Jednakże jedynym dokumentem potwierdzającym okoliczność otrzymania przez stronę wezwania sądowego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi była przesyłka wraz ze zwrotnym potwierdzeniem jej odbioru (k. 16 akt sądowych). Z analizy tego dokumentu wynika, że przesyłka zawierająca sądowe wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona stronie skarżącej pod wskazany przez nią adres w trybie tzw. fikcji doręczenia - określonej w art. 73 p.p.s.a.
Należy zauważyć, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Obalenie domniemania doręczenia nie może nastąpić jedynie w oparciu o oświadczenia strony, w treści którego wyraża opinię odnośnie złego funkcjonowania doręczyciela, tj. Poczty Polskiej. Obalenie fikcji doręczenia w sposób ujęty w zażaleniu, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło (por. Postanowienie NSA z 16.12.2011 r., I FSK 1861/11, LEX nr 1148521, Postanowienie NSA z 20.03.2024 r., II OZ 151/24, publik. CBOS). Otóż Strona, dopatrując się nieprawidłowości w działaniach doręczyciela, powinna złożyć stosowne zastrzeżenia i przeprowadzić w urzędzie pocztowym postępowanie reklamacyjne – czego jednak nie uczyniła.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że WSA słusznie wskazał, że o braku należytej staranności świadczy fakt, że Skarżący z chwilą złożenia przedmiotowego zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wykonania czynności, w terminie złożenia wniosku nie dokonał wymaganej zapłaty wpisu od skargi. Ponadto Skarżący, będąc wezwany przez WSA zarządzeniem z 26 września 2023 r. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie podpisanego jej odpisu, braku tego nie usunął.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku był obowiązany skargę odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.