III FZ 153/24
Podsumowanie
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od postanowienia referendarza w sprawie prawa pomocy, uznając postanowienie WSA za ostateczne.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Bydgoszczy, które odrzuciło jego sprzeciw od postanowienia tego samego sądu uchylającego postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy. NSA uznał, że postanowienie WSA wydane w drugiej instancji w przedmiocie prawa pomocy jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia, w związku z czym oddalił zażalenie jako niedopuszczalne.
Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez Ł. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, które odrzuciło sprzeciw skarżącego od wcześniejszego postanowienia WSA. WSA w Bydgoszczy uchylił postanowienie referendarza sądowego odmawiające zmiany postanowienia w przedmiocie prawa pomocy i umorzył postępowanie. Skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza, a następnie zażalenie na postanowienie WSA odrzucające ten sprzeciw. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w drugiej instancji w przedmiocie prawa pomocy jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek odwoławczy. W związku z tym, NSA uznał sprzeciw skarżącego za niedopuszczalny i oddalił jego zażalenie.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie WSA wydane w drugiej instancji w przedmiocie prawa pomocy jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że postanowienie sądu drugiej instancji w tej materii jest ostateczne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 259 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 260 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 260 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie WSA wydane w drugiej instancji w przedmiocie prawa pomocy jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżącego na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw.
Godne uwagi sformułowania
postanowienie tego sądu wydane zostało w drugiej instancji i nie przysługiwał od niego żaden środek zaskarżenia.
Skład orzekający
Wojciech Stachurski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących środków zaskarżenia od postanowień WSA w przedmiocie prawa pomocy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy WSA orzeka w drugiej instancji w przedmiocie prawa pomocy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów dotyczących prawa pomocy, co jest istotne dla praktyków, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
nieruchomości
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
III FZ 153/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-04-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-04-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Wojciech Stachurski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 259 § 1, art. 260 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Ł. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 października 2023 r., sygn. akt I SPP/Bd 63/23, w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi Ł. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 24 maja 2022 r., nr SKO-4231/106/2022, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 27 października 2023 r., I SPP/Bd 63/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił sprzeciw Ł. W. (dalej: "Skarżący") na postanowienie tego sądu z 4 lipca 2023 r., I SPP/Bd 63/23, w którym w punkcie 1. uchylono postanowienie referendarza sądowego z 31 maja 2023 r., I SPP/Bd 63/23, w którym odmówiono zmiany postanowienia z 15 lipca 2022 r., I SPP/Bd 114/22, a w punkcie 2. umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 24 maja 2022 r., nr SKO-4231/106/2022, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniesiony sprzeciw był niedopuszczalny. Na powyższe postanowienie, pismem z 14 listopada 2023 r., Skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. dalej: ,,p.p.s.a"), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z art. 260 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W tych sprawach sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych regulacji wynika, że postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest traktowane przez ustawodawcę jako orzeczenie wydane w pierwszej instancji. Sprzeciw wniesiony od tego orzeczenia jest więc środkiem odwoławczym. Z kolei wojewódzki sąd administracyjny, który rozpoznaje sprzeciw od postanowienia referendarza z zakresu prawa pomocy działa jako sąd drugiej instancji. Oznacza to, że postanowienie tego sądu o utrzymaniu w mocy lub uchyleniu (jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie) zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia sprzeciwu czy zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawidłowo odrzucił, jako niedopuszczalny, sprzeciw na postanowienie tego sądu z 4 lipca 2023 r., bowiem postanowienie to wydane zostało w drugiej instancji i nie przysługiwał od niego żaden środek zaskarżenia. W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie Skarżącego z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę