III FZ 152/23

III FZ 152/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jolanta Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Podatek od czynności cywilnoprawnych
Sygn. powiązane
I SA/Wr 60/18 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2018-04-18
III FSK 174/21 - Wyrok NSA z 2021-10-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Zwrócono wpis sądowy
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 § 1 pkt 6, art. 64 § 3, art. 169 § 1, art. 168 § 1, art. 194 § 1 pkt 110, art. 197 § 2, art. 178, art. 180, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 60/18 w przedmiocie odrzucenia wniosku o stwierdzenie prawomocności wyroku w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia 1) odrzucić zażalenie, 2) zwrócić Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 stycznia 2023 r., I SA/Wr 60/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: Dyrektor IAS) o stwierdzenie prawomocności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2021 r., sygn. akt III FSK 174/21. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz.329 ze zm., dalej: P.p.s.a.).
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w jego ocenie wniosek Dyrektora IAS jest niedopuszczalny, z uwagi na fakt, iż orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego staja się prawomocne z mocy prawa i nie stwierdza się ich prawomocności.
Na powyższe postanowienie Dyrektor IAS wniósł zażalenie zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 169 § 1 P.p.s.a. i art. 168 § 1 P.p.s.a. poprzez nieprawidłowe uznanie, że nie stwierdza się prawomocności wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, co skutkowało odrzuceniem wniosku organu, gdyż zdaniem Sądu był to wniosek niedopuszczalny, podczas gdy z art. 169 § 1 P.p.s.a. wynika wymóg stwierdzenia na wniosek strony przez wojewódzki sąd administracyjny także prawomocności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, co oznacza, że Sąd nie miał podstaw do odrzucenia wniosku organu, powinien był natomiast stwierdzić prawomocność wyroku, zgodnie z wnioskiem. W związku z powyższym organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z przepisami P.p.s.a., zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a także na postanowienia, o których mowa w art. 194 § 1 pkt 1–10 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie zażalenie wniesiono na postanowienie o odrzuceniu wniosku o stwierdzenie prawomocności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2021 r., III FSK 174/21. Jednak ani art. 194 § 1 pkt 1–10 P.p.s.a., ani też jakikolwiek inny przepis P.p.s.a., w tym art. 169 P.p.s.a., stanowiący podstawę stwierdzenia prawomocności orzeczenia, nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczenia o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia i orzeczenia o odmowie/odrzuceniu wniosku o stwierdzenie prawomocności orzeczenia. Niezaskarżalność tego rodzaju postanowień wynika z ich deklaratoryjnego charakteru, bowiem orzeczenie sądowe uprawomocnia się z mocy samego prawa.
W związku z powyższym zażalenie na wskazane postanowienie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. Należy mieć bowiem na względzie, że dopuszczalności zażalenia nie można domniemywać (tak m.in. w postanowieniu NSA z 15 września 2008 r., II OZ 856/08, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Zgodnie z art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., w przypadku, gdy sąd pierwszej instancji nie odrzucił zażalenia i przekazał sprawę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd ten na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji
O zwrocie całego wpisu uiszczonego od zażalenia orzeczono z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.