III FZ 13/25

III FZ 13/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Podatki inne
Sygn. powiązane
I SA/Gd 903/23 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-08-19
III FZ 12/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-04
III FZ 655/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-04
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 § 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2021 poz 535
§ 2 ust. 1 pkt 7
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 903/23 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 sierpnia 2023 r., nr 2201-IEE.7192.2.29.2023.2.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 4 grudnia 2024 r. W. N. (dalej: "Skarżący", "Strona") został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (dalej: "WSA", "sąd I instancji") z 20 sierpnia 2024 r. w przedmiocie wyłączenia sędziego NSA A. S. w sprawie, w której wniesiono skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 7 sierpnia 2023 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535, dalej: "Rozporządzenie").
Pismem z 27 grudnia 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie. Jak wskazał w treści uzasadnienia, z uwagi na to, że złożył jeden wniosek
o wyłączenie dwóch sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy, to od zażaleń na postanowienia odmawiające wyłączenia sędziów winien być uiszczony jeden wpis a nie dwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd - art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach,
w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - art. 230 § 2 p.p.s.a.
Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia zatem ogólną zasadę, iż zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. Mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260, tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.). Wolne od wpisu jest zażalenie, o którym mowa w art. 220 § 4 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 sierpnia 2024 r. w przedmiocie wyłączenia sędziego NSA A. S.
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a. dopuszcza się możliwość zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia, którym sąd oddalił wniosek
o wyłączenie sędziego. Należy przy tym wskazać, że stosownie do art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Wyjątki od przedstawionej wyżej zasady wynikają z przepisów dotyczących podmiotowo-przedmiotowych zwolnień od kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.).
W postanowieniu z 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 462/13, CBOSA), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że do takiej kategorii zażaleń nie zaliczają się zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawie wyłączenia sędziego. Powyższe oznacza, że Skarżący obowiązany jest uiścić opłatę stałą w stosownej wysokości, tj. 100 zł (2 ust. 1 pkt. 7 Rozporządzenia).
Wobec powyższego, Skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nie ma przy tym znaczenia, że Strona w jednym piśmie zawarła wniosek o wyłączenie dwóch sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy. Wniosek ten dotyczył dwóch różnych osób i podlegał w odniesieniu do każdej z nich odrębnemu rozstrzygnięciu. W związku z tym, że każde z zapadłych rozstrzygnięć zostało zaskarżone, prawidłowo wezwano do uiszczenia dwóch wpisów sądowych od zażaleń.
Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak
w sentencji.