I FSK 1926/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu, uznając, że błąd w kwocie wpisu dotyczył tylko jednej z dwunastu skarg.
Spółka wniosła 12 skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, jednak wpłaciła łączny wpis o 9 zł niższy niż wymagany. WSA odrzucił wszystkie skargi, uznając je za nieopłacone. NSA uchylił to postanowienie, stwierdzając, że błąd w opłacie dotyczył tylko jednej skargi i WSA powinien wezwać stronę do wskazania, którą skargę podtrzymuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił dwanaście skarg spółki na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące podatku VAT za poszczególne miesiące 2004 r. Powodem odrzucenia było nieuiszczenie pełnej kwoty wpisu sądowego. Spółka wpłaciła łącznie 12 126 zł, podczas gdy wymagana suma wpisów wynosiła 12 135 zł. Sąd pierwszej instancji uznał, że różnica 9 zł oznacza nieuiszczenie wpisu w całości i odrzucił wszystkie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, uznając skargę kasacyjną za zasadną. NSA stwierdził, że jeśli wpłacona kwota jest niższa od sumy wymaganych wpisów o niewielką różnicę, należy odrzucić tylko tę skargę, w odniesieniu do której wpis nie został uiszczony. W tej sytuacji WSA powinien był wezwać stronę do wskazania, którą skargę podtrzymuje, a następnie odrzucić tylko tę jedną. NSA podkreślił, że odrzucenie jedenastu skarg z powodu uchybienia formalnego w jednej stanowi naruszenie prawa do sądu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, nieuiszczenie wpisu sądowego w pełnej wysokości, przy niewielkiej różnicy, nie uzasadnia odrzucenia wszystkich wniesionych skarg. Należy odrzucić tylko tę skargę, w odniesieniu do której wpis nie został uiszczony.
Uzasadnienie
NSA uznał, że odrzucenie wszystkich dwunastu skarg z powodu różnicy 9 zł w łącznej kwocie wpisu narusza prawo do sądu. Sąd powinien wezwać stronę do wskazania, którą skargę podtrzymuje, i odrzucić tylko tę jedną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (6)
Główne
P.p.s.a. art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uznanie, że nieuiszczenie wpisu w pełnej wysokości, przy niewielkiej różnicy, uzasadnia odrzucenie wszystkich skarg, stanowi naruszenie tego przepisu.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 45
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 184
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1
P.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że od poszczególnych skarg nie został uiszczony należny wpis, podczas gdy różnica w kwocie była niewielka i dotyczyła tylko jednej z wielu skarg.
Godne uwagi sformułowania
Nie można natomiast zakładać, że w odniesieniu do wszystkich wniesionych skarg wpis nie został uiszczony w należnej wysokości. Takie działanie nie tylko ograniczałoby zaufanie obywateli do organów państwa, ale i stanowiłoby drastyczne naruszenie zasady nieograniczania prawa do sądu w nieuzasadnionych przypadkach.
Skład orzekający
Marek Kołaczek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nieuiszczenia wpisu sądowego w przypadku wielu skarg i konsekwencji proceduralnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieuiszczenia wpisu w niewielkiej kwocie przy wielu skargach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak drobne błędy formalne mogą prowadzić do poważnych konsekwencji procesowych, ale także jak sądy powinny podchodzić do nich z uwzględnieniem prawa do sądu.
“Drobny błąd w opłacie sądowej: 12 skarg odrzuconych, ale NSA przywrócił sprawiedliwość.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI FSK 1926/08 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2009-02-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-10-31 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane III SA/Kr 725/08 - Wyrok WSA w Krakowie z 2009-02-19 I SA/Kr 725/08 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2008-07-28 I GSK 1057/09 - Wyrok NSA z 2010-09-07 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w... Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 220 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "W." D. G., W. K. Spółka jawna w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 725/08 w sprawie ze skargi "W." D. G., W. K. Spółka jawna w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 marca 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2004 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Uzasadnienie Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał 12 odrębnych decyzji z dnia 18 marca 2008 r. za poszczególne miesiące 2004 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Na ww. decyzje skarżąca spółka wniosła 12 odrębnych skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od poszczególnych skarg, w kwotach określonych w poszczególnych wezwaniach, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z treści polecenia przelewu dokonanego na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, do spraw o sygn. akt: I SA/Kr 715/08, I SA/Kr 716/08, I SA/Kr 717/08, I SA/Kr 718/08, I SA/Kr 719/08, I SA/Kr 720/08, I SA/Kr 721/08, I SA/Kr 722/08, I SA/Kr 723/08, I SA/Kr 724/08, I SA/Kr 725/08 i I SA/Kr 726/08 została wpłacona kwota w łącznej wysokości 12.126,00 zł, gdy tymczasem po dodaniu kwot wpisów z wszystkich spraw (od sygn. akt: I SA/Kr 715/08 do I SA/Kr 726/08) kwota ta powinna wynosić łącznie 12.135,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skoro z operacji sumowania kwot wynika, że wysokość uiszczonego wpisu jest mniejsza o 9 zł od wymaganej, należy uznać, że nie jest uiszczony w wysokości określonej w zarządzeniach Przewodniczącego Wydziału. Stwierdzając, że pismo procesowe nieopłacone w całości należy traktować tak, jak pismo w ogóle nieopłacone, WSA w Krakowie odrzucił wszystkie 12 wymienionych skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej poszczególnymi postanowieniami z 28 lipca 2008 r., sygn. akt od I SA/Kr 715/08 do I SA/Kr 726/08. Pismami z dnia 3 września 2008 r. skarżąca spółka wniosła skargi kasacyjne na powyższe postanowienia sądu I instancji, w których zarzuciła naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.) poprzez uznanie, że od poszczególnych skarg nie został uiszczony należny wpis. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Należy uznać, że jeżeli wniesiono środek odwoławczy w dwunastu sprawach, a pełnomocnik nie uiścił opłaty w wysokości odpowiadającej wszystkim skargom, to tylko ta skarga podlega odrzuceniu, w odniesieniu do której Strona nie wywiązała się z obowiązku terminowego uiszczenia wpisu sądowego. W każdej z ww. spraw Strona została wezwana do uiszczenia wpisu w wysokości przekraczającej 9 zł. Skoro zatem kwota uiszczonego wpisu różni się od sumy poszczególnych wymaganych wpisów o 9 zł, to należy uznać, że tylko jedna z wniesionych skarg nie została opłacona. Nie można natomiast zakładać, że w odniesieniu do wszystkich wniesionych skarg wpis nie został uiszczony w należnej wysokości. Takie działanie nie tylko ograniczałoby zaufanie obywateli do organów państwa, ale i stanowiłoby drastyczne naruszenie zasady nieograniczania prawa do sądu w nieuzasadnionych przypadkach. Kwestią otwartą natomiast pozostaje to, w odniesieniu do której z wymienionych w poleceniu przelewu spraw nie doszło do uiszczenia wpisu sądowego w wymaganej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt II FZ 183/07, w którym sąd wskazał, że w takiej sytuacji Sąd I instancji powinien poinformować stronę o zaistnieniu okoliczności wskazanych w art. 220 § 3 P.p.s.a. i wezwać ją do określenia, w której ze spraw podtrzymuje żądania i zarzuty wniesionego środka zaskarżenia, a następnie (po uzyskaniu odpowiedzi) odrzucić tylko tę skargę, w odniesieniu do której nie uiszczono wpisu. Takiemu postępowaniu nie sprzeciwia się żaden przepis ustawy procesowej, natomiast sprzeczne z szeregiem przepisów (por. art. 7, art. 45 i art. 184 Konstytucji RP, a także art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. nr 153 poz. 1269 oraz art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) byłoby odmawianie stronie prawa do obrony jej praw w jedenastu z objętych postępowaniem sądowym spraw, z uwagi na uchybienia formalne wykluczające rozpoznanie tylko jednej z nich. Zaistniała konieczność uchylenia wszystkich dwunastu postanowień o odrzuceniu skargi, w tym i zaskarżonego w niniejszej sprawie, bowiem Strona powinna się wypowiedzieć, w odniesieniu do której sprawy wpis nie został uiszczony w pełnej wymaganej wysokości. W tym stanie rzeczy, uznając zarzut naruszenia art. 220 § 3 P.p.s.a. za zasadny, sąd II instancji -na podstawie art. 185 § 1 - orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI