III FZ 125/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-03-27
NSApodatkoweŚredniansa
podatek od nieruchomościskarżącypełnomocnictworeprezentacjabrak formalnyodrzucenie skargipostanowienieNSAWSASKO

NSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi z powodu błędu w oznaczeniu zaskarżonego postanowienia SKO.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie podatku od nieruchomości, wzywając do uzupełnienia braków formalnych dotyczących umocowania do reprezentacji. Skarżąca dwukrotnie przedłożyła dokumenty, które sąd uznał za niewystarczające. Naczelny Sąd Administracyjny, mimo że uznał zasadność wezwania do uzupełnienia braków, uchylił postanowienie WSA z powodu błędu w oznaczeniu zaskarżonego postanowienia SKO w sentencji.

Sprawa dotyczyła zażalenia G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które odrzuciło skargę skarżącej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej dotyczące podatku od nieruchomości. WSA wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w szczególności do przedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia i określającego sposób reprezentacji, zgodnie z art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Skarżąca dwukrotnie przedłożyła dokumenty, które sąd uznał za niewystarczające, co skutkowało odrzuceniem skargi. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uznał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych było zasadne, jednakże uchylił zaskarżone postanowienie WSA z powodu błędu w jego sentencji. Błąd polegał na nieprawidłowym oznaczeniu daty i numeru postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które było przedmiotem zaskarżenia. NSA podkreślił, że nie jest uprawniony do korygowania takich błędów i nie może domyślać się, jakie konkretnie postanowienie SKO było rozpoznawane przez sąd pierwszej instancji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, błędne oznaczenie zaskarżonego postanowienia w sentencji postanowienia sądu pierwszej instancji stanowi podstawę do jego uchylenia.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że błąd w oznaczeniu zaskarżonego postanowienia SKO w sentencji postanowienia WSA uniemożliwia prawidłowe ustalenie przedmiotu rozpoznania przez sąd pierwszej instancji i stanowi wadę powodującą konieczność uchylenia postanowienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 188

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

w zw. z art. 197 par 2

p.p.s.a. art. 197 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 28 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 29

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 49 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 58 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

pkt 3 - odrzucenie skargi z powodu nieusunięcia braków formalnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błąd w oznaczeniu zaskarżonego postanowienia w sentencji postanowienia WSA.

Godne uwagi sformułowania

Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do konwalidowania błędów popełnionych przez Sąd I instancji. Nie może domyślać się, jakie konkretnie postanowienie SKO w Bielsku-Białej, WSA w Gliwicach uczynił przedmiotem rozpoznania.

Skład orzekający

Dominik Gajewski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wskazanie na konieczność precyzyjnego oznaczania zaskarżonych aktów w sentencjach orzeczeń sądowych oraz konsekwencje błędów w tym zakresie."

Ograniczenia: Dotyczy głównie błędów proceduralnych w orzeczeniach sądów administracyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważny błąd proceduralny, który może prowadzić do uchylenia orzeczenia, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Błąd w sentencji orzeczenia WSA doprowadził do jego uchylenia przez NSA.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III FZ 125/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dominik Gajewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Gl 784/24 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2024-10-07
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art.188 w zw. z art. 197 par 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. z siedzibą w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 784/24 w przedmiocie odrzucenia skargi sprawy ze skargi G. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 14 maja 2024 r., nr SKO.III/423/151/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
III FZ 125/25
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 7 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 784/24 odrzucił skargę G. w G. (dalej: skarżąca, G.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej w przedmiocie podatku od nieruchomości.
Z uzasadnienia postanowienia Sądu wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 lipca 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - p.p.s.a.), zaznaczając przy tym, że w tym celu należy posłużyć się oryginałem takiego dokumentu albo jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem przez notariusza.
Pismem z 29 lipca 2024 r. skarżąca przedłożyła zaświadczenie z 29 września 2023 r. podpisane przez N. Wspomniany dokument wystawił K. z siedzibą w G. działający przez N. H. C. W treści dokumentu zaświadczono, że: "G. posiada osobowość prawną jako jednostka organizacyjna K., Adres siedziby jednostki (...), reprezentowana przez Przełożonego: E. S.".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 sierpnia 2024 r. sąd ponowił wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 p.p.s.a. (oryginał albo jego odpis poświadczony notarialnie, stosownie do art. 48 § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie wskazano, że powyższe wymogi spełnia odpis zaświadczenia MSWiA z 1 marca 2022 r., który strona skarżąca przedłożyła do pozostałych spraw prowadzonych z jej skarg przed sądem.
W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca przedłożyła zaświadczenie z 3 września 2024 r. podpisane przez N., tożsame treściowo z zaświadczeniem z 29 września 2023 r.
Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie WSA w Gliwicach z 7 października 2024 r., odrzucające skargę, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione jednakże z innych względów niż w nim podniesione, a więc postanowienie WSA w Gliwicach jako nieodpowiadające prawu podlega uchyleniu.
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 tej ustawy mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).
Niezłożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej stanowi brak formalny. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. sąd wzywa stronę do usunięcia tego braku formalnego, a w przypadku jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie, odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
WSA wskazał, iż w przedmiotowej sprawie braki formalne nie zostały uzupełnione w zakreślonym przez sąd terminie. Skarżąca była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia braków formalnych - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału,
w którym podano iż brak można uzupełnić, składając np. poświadczone notarialnie zaświadczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, wskazujące na umocowanie do reprezentowania skarżącej przez Przełożonego G. G. – E. S., który skargę podpisał. Sąd stwierdził, że tego kryterium nie spełnia nadesłane przez skarżącą pismo z 29 lipca 2024 r. podpisane przez H. C.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji słusznie wezwał skarżącą G. do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. post. NSA z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19, publik. CBOSA).
Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że w sentencji zaskarżonego postanowienia WSA w Gliwicach z 7 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl784/24 jest błąd dotyczący zaskarżonego skargą postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej. Skarga G. w przedmiotowej sprawie została wniesiona do WSA w Gliwicach na postanowienie SKO w Bielsku-Białej z dnia 14.05.2024 r., nr SKO.III/423/151/2024, utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy B. z dnia 13.02.2024 r., nr Wp.3120.3.2024, odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o wpisaniu G. jako płatnika podatku od nieruchomości oraz zwolnieniu G. z uiszczania podatku od nieruchomości. Natomiast w sentencji postanowienia WSA w Gliwicach z 7 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 784/24, odrzucającego skargę jest błędnie wpisany dzień i numer postanowienia tj. "z dnia 12 października 2023 r. nr SKO.III/423/228/2023." Stwierdzenie tego rodzaju wady stanowi podstawę uchylenia postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do konwalidowania błędów popełnionych przez Sąd I instancji. Nie może domyślać się, jakie konkretnie postanowienie SKO w Bielsku-Białej, WSA w Gliwicach uczynił przedmiotem rozpoznania.
Mając na względzie powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI