III FZ 11/26

Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które wzywało do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 234 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz rozporządzenia w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych. Skarżący domagał się uchylenia tego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił zażalenie. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., osoba wnosząca pismo podlegające opłacie jest zobowiązana do jej uiszczenia. Artykuł 141 § 2 p.p.s.a. stanowi, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządza się na wniosek strony, a art. 234 § 1 i § 2 p.p.s.a. przewidują pobieranie opłaty kancelaryjnej za taki odpis. Wyjątek od tej zasady, określony w art. 234 § 3 p.p.s.a. (brak opłaty za odpis doręczany z urzędu), nie miał zastosowania w tej sprawie, ponieważ wyrok sądu pierwszej instancji oddalał skargę. Sąd podkreślił, że kwota 100 zł jest zgodna z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. Ponieważ skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku, a nie uzyskał zwolnienia od kosztów sądowych, zasadnie został wezwany do uiszczenia opłaty. Argumentacja skarżącego dotycząca pozbawienia go prawa do rzetelnego procesu i niezadowolenia ze sposobu funkcjonowania sądów została uznana za bez wpływu na zasadność zarządzenia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający