III FSK 686/24

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez G. S.K.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wcześniej oddalił skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Głównym zarzutem spółki było naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 89 w zw. z art. 67 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), poprzez błędne uznanie, że organ egzekucyjny nie naruszył prawa, wydając zawiadomienie o zajęciu wierzytelności bez wskazania jej konkretnego tytułu prawnego. Spółka argumentowała, że brak takiego oznaczenia uniemożliwił jej dokładne utożsamienie zobowiązania. Dodatkowo zarzucono naruszenie zasad praworządności i zaufania do władzy publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uznał ją za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 89 § 1 u.p.e.a. oraz art. 67 § 2 u.p.e.a., zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej musi zawierać określone elementy, jednakże przepisy te nie nakładają obowiązku podania tytułu prawnego zajmowanej wierzytelności. NSA podzielił pogląd orzecznictwa, że nie można wywieść zakazu zajęcia wierzytelności u dłużnika zajętej wierzytelności bez uprzedniego ustalenia przez organ, czy wierzytelność przysługuje, w jakiej kwocie i na rzecz jakiego podmiotu. Sąd rozróżnił pojęcie skuteczności zajęcia od jego dopuszczalności, wskazując, że przyjęcie odmiennego stanowiska przeczyłoby celom regulacji dotyczącej wierzytelności przyszłych i obowiązkom informacyjnym dłużnika zajętej wierzytelności. W konsekwencji, NSA uznał, że sąd pierwszej instancji zasadnie stwierdził, iż organ egzekucyjny nie miał obowiązku szczegółowego oznaczania wierzytelności w zawiadomieniu. Zarzut naruszenia przepisów K.p.a. również uznano za niezasadny. Skarga kasacyjna została oddalona, a spółka obciążona kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający