III FSK 531/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-11-07

NSApodatkowensa

ulgi podatkoweodroczenie zapłatyOrdynacja podatkowainteres podatnikainteres publicznypłynność finansowaspółkaNSA

Podsumowanie

NSA oddalił skargę kasacyjną organu podatkowego, potwierdzając, że odroczenie zapłaty podatku było uzasadnione ważnym interesem podatnika i interesem publicznym, mimo że zaległość została uregulowana w trakcie postępowania odwoławczego.

NSA rozpatrzył skargę kasacyjną Dyrektora IAS od wyroku WSA, który uchylił decyzję o odmowie odroczenia zapłaty podatku VAT. Organ zarzucił niewłaściwe zastosowanie przepisów Ordynacji podatkowej, twierdząc, że ulga nie powinna być przyznana, gdyż zaległość została uregulowana, a sąd wyeliminował luz decyzyjny organu. NSA uznał skargę za niezasadną, podkreślając, że zapłata w toku postępowania odwoławczego wymagała wyjaśnienia przez organ, a WSA prawidłowo ocenił istnienie ważnego interesu podatnika i publicznego, wskazując na trudną sytuację finansową spółki i potrzebę utrzymania płynności.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił decyzję organu odmawiającą spółce "P. [...]" sp. z o.o. odroczenia zapłaty podatku VAT za IV kwartał 2023 r. Organ zarzucił sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 67b § 1 pkt 2 i art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (O.p.). Po pierwsze, organ twierdził, że przepisy te nie powinny znaleźć zastosowania, gdyż podatnik dobrowolnie uregulował zadłużenie w toku postępowania odwoławczego, co czyniło udzielenie ulgi niemożliwym. Po drugie, zarzucono sądowi wyeliminowanie luzu decyzyjnego organu poprzez kategoryczne stwierdzenie, że przyznanie ulgi było zasadne. Dodatkowo, organ zarzucił naruszenie przepisów postępowania, kwestionując uznanie przez WSA przesłanek interesu publicznego i ważnego interesu podatnika za spełnione. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd uznał za niezrozumiały zarzut dotyczący uregulowania zaległości, wskazując, że organ odwoławczy nie wyjaśnił tej kwestii i nie przedstawił dowodu zapłaty. NSA podkreślił, że WSA nie zobowiązał organu do przyznania ulgi, lecz jedynie nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem interesu podatnika i publicznego w ramach uznania administracyjnego. Sąd przypomniał, że uznaniowość nie oznacza dowolności, a granice uznania administracyjnego są wyznaczane przez zasady sprawiedliwości i racjonalności. NSA podzielił stanowisko WSA co do istnienia ważnego interesu podatnika (utrata płynności z przyczyn niezawinionych, działania prawne w celu odzyskania należności, trudna sytuacja finansowa) oraz interesu publicznego (utrzymanie płynności spółki, zatrudnienia, przyszłych wpływów podatkowych). Sąd zaznaczył, że odroczenie zapłaty nie jest rezygnacją z wierzytelności, a jedynie czasowym przesunięciem terminu. Organy podatkowe błędnie potraktowały ulgi jako przywilej, zamiast formy pomocy zapobiegającej negatywnym skutkom społecznym i indywidualnym.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, uregulowanie zaległości w toku postępowania odwoławczego nie wyklucza możliwości przyznania ulgi, jednakże wymaga to wyjaśnienia przez organ odwoławczy i uwzględnienia tej okoliczności.

Uzasadnienie

NSA uznał zarzut organu za niezrozumiały, wskazując, że zapłata w toku postępowania odwoławczego wymagała wyjaśnienia przez organ, a brak takiej informacji w aktach sprawy uniemożliwił sądowi pierwszej instancji uwzględnienie tej okoliczności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (13)

Główne

O.p. art. 67b § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 67a § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

P.p.s.a. art. 184