Orzeczenie · 2024-03-26

III FSK 4969/21

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2024-03-26

NSApodatkoweWysokansa

egzekucja administracyjnanależności pieniężneumowy międzynarodowewzajemna pomocprawo podatkowepostępowanie egzekucyjneNSAWSAzarzutytermin płatności

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który uchylił postanowienia organów dotyczące egzekucji świadczeń pieniężnych na podstawie zagranicznych tytułów wykonawczych z Norwegii. Spółka T. sp. z o.o. zarzuciła niedopuszczalność egzekucji, powołując się m.in. na art. 60 ust. 4 ustawy o wzajemnej pomocy (u.w.p.), który stanowi, że pomoc w egzekucji nie jest udzielana, jeśli od upływu terminu płatności minęło 10 lat. WSA uznał ten zarzut za zasadny, wskazując, że organ egzekucyjny powinien z urzędu badać przesłanki prowadzenia postępowania. NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że WSA błędnie zinterpretował i zastosował przepisy. Kluczowym argumentem NSA było to, że art. 60 ust. 4 u.w.p. wyłącza stosowanie tego przepisu do należności dochodzonych na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, takich jak Konwencja o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych, której stroną jest Norwegia (art. 87 ust. 1 u.w.p.). NSA podkreślił, że art. 60 ust. 4 u.w.p. nie ma zastosowania w tej sprawie, a także że nie zaktualizował się warunek z art. 14 ust. 3 Konwencji (15 lat od daty pierwotnego dokumentu). Sąd zwrócił uwagę na potencjalne wątpliwości dotyczące statusu Norwegii w kontekście dyrektywy UE, ale uznał, że kluczowe jest wyłączenie stosowania art. 60 ust. 4 u.w.p. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania WSA, który ma zbadać pozostałe zarzuty skargi, w tym dotyczące Konwencji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących wzajemnej pomocy w egzekucji administracyjnej, w szczególności wyłączenia stosowania art. 60 ust. 4 u.w.p. w przypadku umów międzynarodowych oraz charakteru zarzutów niedopuszczalności egzekucji.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji egzekucji należności na podstawie umów międzynarodowych z państwami trzecimi (np. Norwegią) i wyłączenia stosowania krajowych przepisów proceduralnych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy przepis art. 60 ust. 4 ustawy o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (u.w.p.), ograniczający możliwość udzielenia pomocy w egzekucji po upływie 10 lat od terminu płatności, ma zastosowanie do egzekucji należności na podstawie umowy międzynarodowej z państwem trzecim (Norwegią)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 60 ust. 4 u.w.p. nie ma zastosowania w przypadku egzekucji należności pieniężnych przekazanych do egzekucji administracyjnej na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, zgodnie z art. 87 ust. 1 u.w.p.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że art. 87 ust. 1 u.w.p. wyłącza stosowanie art. 60 u.w.p. do należności dochodzonych na podstawie umów międzynarodowych. W związku z tym, zarzut niedopuszczalności egzekucji oparty na art. 60 ust. 4 u.w.p. nie był zasadny w tej sprawie, gdyż umowa z Norwegią (Konwencja) reguluje te kwestie inaczej, a termin 15 lat z art. 14 ust. 3 Konwencji nie został przekroczony.

Czy zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a. może być oparty na okolicznościach wskazanych w art. 60 ust. 4 u.w.p. w kontekście egzekucji międzynarodowej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ponieważ art. 60 ust. 4 u.w.p. nie ma zastosowania w sprawach egzekucji na podstawie umów międzynarodowych, a zarzuty niedopuszczalności egzekucji na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a. mają charakter formalny i muszą wynikać z przepisów prawa wyłączających możliwość przymusowej realizacji obowiązku.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że zarzuty niedopuszczalności egzekucji mają charakter formalny i muszą wynikać z przepisów prawa. Ponieważ art. 60 ust. 4 u.w.p. nie miał zastosowania, nie mógł stanowić podstawy do uznania egzekucji za niedopuszczalną w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a.

Czy WSA prawidłowo uchylił zaskarżone postanowienia, opierając się na błędnej wykładni art. 60 ust. 4 u.w.p. i art. 87 ust. 1 u.w.p.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, WSA błędnie zinterpretował i zastosował przepisy, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że WSA nieprawidłowo zastosował art. 60 ust. 4 u.w.p., nie uwzględniając wyłączenia jego stosowania na podstawie art. 87 ust. 1 u.w.p. w kontekście umowy międzynarodowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Zaskarżony wyrok WSA został uchylony w całości i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Przepisy (22)

Główne

u.p.e.a. art. 33 § § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 33 § § 2 pkt 2

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.w.p. art. 2 § pkt 7

Ustawa z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych

u.w.p. art. 60

Ustawa z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych

u.w.p. art. 87 § ust. 1

Ustawa z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c)