Orzeczenie · 2023-04-12

III FSK 4954/21

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2023-04-12

NSApodatkoweŚredniansa

podatek od spadków i darowizndarowiznaalimentyświadczenie pieniężnepostępowanie dowodoweobowiązek alimentacyjnyNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn kwoty 56 564 zł przekazanej przez T.W. skarżącej K.T. Skarżąca twierdziła, że były to środki alimentacyjne na rzecz ich wspólnego małoletniego dziecka, a nie darowizna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jej skargę, uznając stanowisko organów podatkowych za prawidłowe. W skardze kasacyjnej skarżąca zarzucała sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania T.W., a także naruszenie przepisów prawa materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że obowiązek prowadzenia postępowania dowodowego nie jest nieograniczony i organy mają prawo odmówić przeprowadzenia dowodu, jeśli okoliczności sprawy są wystarczająco wyjaśnione innymi dowodami. NSA uznał, że organy podatkowe prawidłowo oceniły całokształt okoliczności przekazania środków, w tym fakt, że skarżąca pierwotnie deklarowała darowiznę, a następnie zmieniła stanowisko na alimenty, co mogło być próbą uniknięcia opodatkowania. Sąd uznał, że przekazane środki, zwłaszcza w kontekście zakupów dóbr luksusowych, nie mieściły się w definicji usprawiedliwionych potrzeb dziecka w ramach obowiązku alimentacyjnego, a tym samym nie podlegały zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych. W konsekwencji, środki te zostały prawidłowo zakwalifikowane jako darowizna podlegająca podatkowi od spadków i darowizn.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących opodatkowania darowizn, rozróżnienie między darowizną a świadczeniem alimentacyjnym, zakres obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego przez organy podatkowe.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i może być mniej przydatne w sprawach, gdzie charakter świadczenia jest jednoznaczny lub gdzie nie ma wątpliwości co do jego alimentacyjnego charakteru.

Zagadnienia prawne (3)

Czy środki pieniężne przekazane przez ojca dziecku (za pośrednictwem matki) powinny być kwalifikowane jako darowizna podlegająca opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, czy jako świadczenie alimentacyjne zwolnione z tego podatku?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Środki te powinny być kwalifikowane jako darowizna, a nie świadczenie alimentacyjne, jeśli nie służą zaspokojeniu usprawiedliwionych potrzeb dziecka w zakresie utrzymania i wychowania, a stanowią np. przejaw luksusu lub są znacznymi kwotami świadczonymi jednorazowo.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały przekazane środki jako darowiznę, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności, w tym zmienność stanowiska skarżącej oraz fakt, że przekazane kwoty mogły wykraczać poza usprawiedliwione potrzeby dziecka w ramach obowiązku alimentacyjnego. Odmowa przesłuchania świadka (ojca dziecka) była uzasadniona, gdyż jego motywy nie miały istotnego znaczenia prawnego, a istotne były ogólne okoliczności przekazania środków.

Czy organ podatkowy ma obowiązek przeprowadzenia każdego wnioskowanego przez stronę dowodu, w tym przesłuchania świadka?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ podatkowy nie ma obowiązku uwzględniania i przeprowadzania każdego wnioskowanego dowodu, jeśli okoliczności mające znaczenie dla sprawy zostały już wystarczająco stwierdzone innymi dowodami lub dowód nie przyczyni się do wyjaśnienia sprawy.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego nie jest nieograniczony. Organ może odmówić przeprowadzenia dowodu, jeśli inne dowody są wystarczające do ustalenia stanu faktycznego lub jeśli wnioskowany dowód nie przyczyni się do wyjaśnienia sprawy. W tej sprawie odmowa przesłuchania T.W. była uzasadniona, ponieważ istotne były ogólne okoliczności przekazania środków, a nie motywy świadka.

Czy uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji było wadliwe z powodu niekompletnego materiału dowodowego i błędnych wniosków?

Odpowiedź sądu

Nie, uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji było prawidłowe i zawierało wszystkie wymagane elementy, umożliwiając kontrolę instancyjną.

Uzasadnienie

NSA ocenił, że uzasadnienie WSA było zwięzłe, przedstawiało stan sprawy, zarzuty, stanowiska stron, podstawę prawną i jej uzasadnienie. Niezgodność strony z oceną sądu nie stanowi naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., a zarzut ten nie służy do zwalczania prawidłowości ustaleń faktycznych czy wykładni prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora IAS w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

Przepisy (18)

Główne

u.p.s.d. art. 1 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

k.c. art. 888 § § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c