III FSK 483/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną S.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2019. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym w zw. z art. 120 Ordynacji podatkowej, kwestionując możliwość nałożenia obowiązku podatkowego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. Podnosił również zarzuty dotyczące niezastosowania art. 68 § 2 pkt 2 i art. 68 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu badając przesłanki nieważności postępowania, uznał skargę za bezzasadną. Sąd podkreślił, że konstrukcja łącznego zobowiązania pieniężnego, uregulowana w art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym, stanowi jedynie uproszczoną formę poboru podatków lokalnych (rolnego i od nieruchomości lub leśnego) i nie kreuje nowego zobowiązania podatkowego. Sąd odwołał się do zasady trwałości decyzji ostatecznych i podkreślił, że stwierdzenie nieważności decyzji jest możliwe tylko w ściśle określonych przypadkach, a naruszenie prawa musi mieć charakter rażący. W ocenie NSA, decyzja ustalająca łączną kwotę zobowiązania pieniężnego została wydana na podstawie obowiązujących przepisów, a zarzuty dotyczące przedawnienia i obowiązku złożenia informacji podatkowej również okazały się nieuzasadnione. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących łącznego zobowiązania pieniężnego, zasady stwierdzania nieważności decyzji ostatecznych oraz obowiązki informacyjne podatników w podatkach rolnych i od nieruchomości.
Dotyczy specyficznej sytuacji osób fizycznych podlegających opodatkowaniu kilkoma podatkami lokalnymi na terenie tej samej gminy oraz kwestii proceduralnych związanych z terminami wydawania decyzji podatkowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przepis art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym stanowi samodzielną podstawę prawną do nałożenia obowiązku podatkowego w postaci łącznego zobowiązania pieniężnego, czy jedynie określa techniczną formę poboru istniejących zobowiązań podatkowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Przepis art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym stanowi samodzielną podstawę prawną do wydania decyzji wymiarowej w formie łącznego zobowiązania pieniężnego dla osób fizycznych, które podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym oraz podatkiem od nieruchomości lub leśnym na terenie tej samej gminy. Nie kreuje on nowego zobowiązania podatkowego, lecz stanowi uproszczoną formę poboru istniejących podatków.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że konstrukcja łącznego zobowiązania pieniężnego jest formą poboru podatków lokalnych, a nie odrębnym rodzajem zobowiązania. Przepis ten ułatwia pobór podatków poprzez wydanie jednej decyzji (nakazu płatniczego), obejmującej sumę należnych zobowiązań z różnych tytułów podatkowych.
Czy decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego, wydana po upływie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, może zostać uznana za wydaną bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, jeśli podatnik nie złożył wymaganej deklaracji lub nie ujawnił wszystkich danych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli podatnik nie złożył deklaracji w terminie lub nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania, organ podatkowy może wydać decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w terminie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy (art. 68 § 2 o.p.). Nie jest to rażące naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej przewiduje wydłużenie terminu na wydanie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w przypadku niezłożenia deklaracji lub nieujawnienia danych. W takich sytuacjach nie można mówić o wydaniu decyzji bez podstawy prawnej ani o rażącym naruszeniu prawa, nawet jeśli organ posiadał pewną wiedzę o zmianach.
Czy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków, nawet po ich aktualizacji, stanowią dane, które z mocy prawa zwalniają podatnika z obowiązku złożenia odrębnej informacji o przedmiotach opodatkowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dane z ewidencji gruntów i budynków nie zwalniają podatnika z obowiązku złożenia informacji o przedmiotach opodatkowania, sporządzonej na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego.
Uzasadnienie
NSA uznał, że przepisy art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym i art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ustanawiają odrębny obowiązek złożenia informacji podatkowej, niezależnie od danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Niewywiązanie się z tego obowiązku może skutkować wydłużeniem terminu na wydanie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe.
Przepisy (22)
Główne
u.p.r. art. 6c § ust. 1
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym
o.p. art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 68 § § 2 pkt 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 68 § § 2 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.g.k. art. 21 § ust. 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
o.p. art. 247 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 247 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
u.p.r. art. 6c § ust. 1 zdanie pierwsze
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym
o.p. art. 21 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 68 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 68 § § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
u.p.r. art. 6a § ust. 5
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym
u.p.o.l. art. 6 § ust. 6
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 176 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
o.p. art. 128
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 127
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 182 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 6c ust. 1 u.p.r. w zw. z art. 120 o.p. poprzez błędną wykładnię normy powołanego przepisu, polegającą na uznaniu, że stanowi on podstawę do nałożenia obowiązku podatkowego w postaci łącznego zobowiązania pieniężnego. • Naruszenie art. 68 § 2 pkt 2 o.p. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie (niezastosowanie). • Naruszenie art. 68 § 2 pkt 1 o.p. w zw. z art. 21 ust. 1 p.g.k. poprzez niewłaściwą wykładnię przepisów, polegającą na uznaniu, że Skarżący był zobowiązany do złożenia deklaracji w związku ze zmianą danych dotyczących oznaczenia użytków gruntowych w ewidencji gruntów.
Godne uwagi sformułowania
łączne zobowiązanie pieniężne jest formą poboru należnego zobowiązania, w skład którego wchodzą co najmniej dwa odrębne zobowiązania • nie kreuje nowego, nieznanego ustawie zobowiązania podatkowego (obowiązku), lecz stanowi jedynie ułatwioną dla organów samorządowych formę poboru podatków lokalnych • Do przepisów dotyczących instytucji stwierdzenia nieważności niedozwolone jest stosowanie wykładni rozszerzającej. • Rażące naruszenie prawa to naruszenie, które musi mieć charakter wyraźny i oczywisty.
Skład orzekający
Jacek Pruszyński
członek
Krzysztof Przasnyski
sprawozdawca
Wojciech Stachurski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących łącznego zobowiązania pieniężnego, zasady stwierdzania nieważności decyzji ostatecznych oraz obowiązki informacyjne podatników w podatkach rolnych i od nieruchomości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osób fizycznych podlegających opodatkowaniu kilkoma podatkami lokalnymi na terenie tej samej gminy oraz kwestii proceduralnych związanych z terminami wydawania decyzji podatkowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych i materialnych w podatkach lokalnych, które są istotne dla wielu podatników i praktyków prawa podatkowego.
“Łączne zobowiązanie pieniężne: Czy to nowy podatek, czy tylko sprytna forma poboru?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.