III FSK 4311/21

III FSK 4311/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-03-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-07-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Woźniak /sprawozdawca/
Krzysztof Winiarski /przewodniczący/
Paweł Borszowski
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
I SA/Bk 59/21 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2021-04-07
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 716
art. 1a ust. 1 pkt 1, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 1 i ust. 2, art. 7 ust. 1 pkt 14
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
Dz.U. 2016 poz 290
art. 3 ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Paweł Borszowski, Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Bk 59/21 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 27 listopada 2020 r. nr 405.141/D-3/25/20 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 7 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 59/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 27 listopada 2020 r., nr 405.141/D-3/25/20 w przedmiocie podatku od nieruchomości za miesiące od stycznia do listopada 2016 r. Jako podstawę prawną orzeczenia Sąd I instancji wskazał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a".
Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosła M. G. Na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. poprzez niezasadne oddalenie skargi, w sytuacji, gdy zachodziły podstawy do jej uwzględnienia, albowiem organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
a) art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1351) – dalej jako: "O.p." poprzez zaniechanie działań niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności:
- pominięcie dokumentów urzędowych dołączonych do opinii technicznej S. B. z 12 marca 2020 r., a które to dokumenty były już wcześniej składane do organu, z których wynika zmiana sposobu użytkowania budynków, mianowicie dołączono decyzję o warunkach zabudowy z 30 stycznia 2012 r. Wójta Gminy [...], z której wynika, że Wójt ustalił warunki zabudowy dla inwestycji dotyczącej przebudowy i rozbudowy trzech budynków mieszkalnych [...] oznaczonych na mapie numerami: [...] oraz przedstawiono decyzję nr 76/2013 Starosty [...] z 17 kwietnia 2013 r., w której wskazano, że Starosta "zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku mieszkalnego (budynek [...] nr [...])", a także przedstawiono decyzję nr 27/2014 z 27 stycznia 2014 r. Starosty [...], który zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku magazynowego (dot. nr [...]) na budynek składający się z 3 budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej oraz zmianę nachylenia dachu", a w uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że "inwestycja zgodna jest z decyzją o warunkach zabudowy nr RGP.6730.6.2013 z dnia 24.06.2013 r. zmienioną dnia 24.10.2013 r. wydaną przez Wójta Gminy [...]", ,
- niepoczynienie przez organ pełnych i wyczerpujących ustaleń w zakresie stwierdzenia czy organizacja pożytku publicznego [...] na podstawie zawartej umowy użyczenia ze skarżącą i jej mężem prowadzi na spornej nieruchomości gruntowej i w budynkach na niej posadowionych nieodpłatną statutową działalność pożytku publicznego.,
b) art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art: 197 § 1 O.p. poprzez złamanie zasady zupełności i niezebranie całego materiału dowodowego, w szczególności opinii biegłego z zakresu budownictwa, czy też dowodów dotyczących tego, czy organizacja pożytku publicznego [...], na podstawie zawartej umowy użyczenia ze skarżącą i jej mężem, prowadzi na spornej nieruchomości i w budynkach na niej posadowionych nieodpłatną statutową działalność pożytku publicznego;
c) art. 194 § 1 O.p. poprzez zaniechania przyznania decyzjom Starosty [...] o pozwoleniu na budowę oraz decyzjom Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy waloru dokumentu urzędowego stanowiącego dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone tj. ustalono kategorię budynków (w tym spornych nr [...] i nr [...]) jako budynki mieszkalne, co ma znaczenie przy ustaleniu wysokości podatku na okresy od stycznia do grudnia 2016 r.
II. Na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na:
- błędnym zastosowaniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 716 ze zm.) w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) poprzez dokonanie niewłaściwej kwalifikacji obiektów budowlanych nr [...] i ustalenie, że powyższe obiekty budowlane spełniają wszystkie ustawowe kryteria budynku,
- błędnym zastosowaniu art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. poprzez określenie wymiaru podatku od nieruchomości na 12/2016 r. przy ustaleniu, że obiekty budowlane nr [...] zalicza się do "budynków pozostałych",
- błędnym zastosowaniu art. 6 ust. 1 i ust. 2 u.p.o.l. poprzez objęcie zobowiązaniem podatkowym obiekty będące w trakcie budowy (przebudowy, rozbudowy) i nie oddane do użytkowania,
- błędnym zastosowaniu art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l. i niezwolnieniu z podatku od nieruchomości zajętej na podstawie umowy użyczenia przez organizację pożytku publicznego [...] w celu prowadzenia nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego.
Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła:
1. na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku,
2. na podstawie art. 203 pkt 1 P.p.s.a. o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych,
3. na podstawie art. 176 § 2 P.p.s.a. o rozpoznanie niniejszej skargi kasacyjnej na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, zatem podlega oddaleniu.
Zarządzeniem Przewodniczący Wydziału III Izby Finansowej NSA, działając na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.), z uwagi na konieczność jej rozpatrzenia bez zbędnej zwłoki oraz brak możliwości technicznych przeprowadzenia w krótkim terminie rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, zadecydował o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne. Strony, po otrzymaniu informacji o posiedzeniu niejawnym i podstawach jego zarządzenia, nie wnosiły zastrzeżeń do takiego trybu rozpoznania sprawy.
Ocenę podniesionych w rozpoznawanej skardze kasacyjnej zarzutów należy poprzedzić stwierdzeniem, że Sąd I instancji ustalił, że sprawa jest rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w odniesieniu do spornego okresu po raz drugi. W skardze zostały sformułowane zarzuty tożsame z tymi, które były już rozpoznawane przez tut. Sąd w wyroku z 8 października 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 219/19. Wyrok ten jest prawomocny i jako taki, z mocy art. 153 i art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r, poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") wiąże Sąd orzekający w tej sprawie. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Stosownie zaś do treści art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że także inne sądy i inne organy państwowe, a w wypadkach przewidzianych w ustawie – także inne osoby, muszą brać pod uwagę fakt istnienia oraz treść prawomocnego orzeczenia sądu.
W konsekwencji, w niniejszym postępowaniu nie mogą być ponownie oceniane te kwestie, które stanowiły przedmiot oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w wyroku z dnia 8 października 2019 r. w sprawie I SA/Bk 219/19.
W dalszej kolejności Sąd I instancji szczegółowo i wyczerpująco przedstawił zagadnienia, które zostały prawomocnie rozstrzygnięte. Zagadnienia te są wyczerpująco tożsame z zarzutami sformułowanymi w rozpoznawanej obecnie skardze kasacyjnej.
W świetle powyższych ustaleń Naczelny Sąd Administracyjny nie może poddać merytorycznej ocenie zarzutów skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
Bogusław Woźniak Krzysztof Winiarski Paweł Borszowski