III FSK 356/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną organu, potwierdzając zasadność wznowienia postępowania podatkowego w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego z powodu ujawnienia prawidłowej powierzchni nieruchomości.
NSA rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego od wyroku WSA w Łodzi, który uchylił decyzję SKO w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. Organ zarzucił WSA naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, twierdząc, że nie zaszły przesłanki do wznowienia postępowania. NSA uznał jednak, że WSA prawidłowo stwierdził, iż podatnik pozostawał w błędzie co do powierzchni nieruchomości, a ujawnienie prawidłowej powierzchni stanowiło nową okoliczność faktyczną nieznaną organowi, uzasadniającą wznowienie postępowania. W konsekwencji skarga kasacyjna została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który uchylił decyzję SKO dotyczącą łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. na rzecz J. U. Organ zarzucił WSA naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej. Główny zarzut dotyczył niezasadnego uznania przez WSA, że podatnik nie miał świadomości rzeczywistej powierzchni gruntów i budynków zajmowanych na działalność gospodarczą oraz domków letniskowych, a dowiedział się o tym dopiero podczas oględzin w 2021 r., co miało uzasadniać wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 o.p. NSA, związany granicami skargi kasacyjnej, uznał te zarzuty za nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 o.p. następuje, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi. NSA zgodził się ze stanowiskiem WSA, że w ramach postępowania o wznowienie nie ustala się stanu faktycznego, lecz stwierdza, czy został on ustalony z pominięciem istotnych dowodów lub okoliczności. Sąd uznał, że trafne było przyjęcie przez WSA, iż strona skarżąca pozostawała w błędzie co do powierzchni przedmiotów opodatkowania, co skutkowało płaceniem zbyt wysokiego podatku. NSA stwierdził, że jedynym zdarzeniem, które mogłoby uzasadniać odstąpienie od uwzględnienia wyliczeń powierzchni, byłoby stwierdzenie zmian na nieruchomości między 2015 a 2021 r., czego organ nie wykazał. W związku z tym, NSA podzielił ocenę WSA, że organ był zobowiązany przyjąć, iż ujawniono prawidłową powierzchnię nieruchomości, a jej nieznajomość w dacie wydania decyzji wymiarowej za 2015 r. uzasadniała wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 o.p. Skarga kasacyjna została oddalona, a organ został obciążony kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ujawnienie prawidłowej powierzchni nieruchomości, która była podstawą wymiaru podatku od nieruchomości za poprzednie lata, stanowi nową okoliczność faktyczną uzasadniającą wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, jeśli podatnik pozostawał w błędzie co do tej powierzchni.
Uzasadnienie
NSA potwierdził, że w ramach postępowania o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 o.p. nie ustala się stanu faktycznego, lecz stwierdza, czy został on ustalony z pominięciem istotnych dowodów lub okoliczności. Sąd uznał, że trafne było przyjęcie przez WSA, iż strona skarżąca pozostawała w błędzie co do powierzchni przedmiotów opodatkowania, co skutkowało płaceniem zbyt wysokiego podatku. Ponieważ organ nie wykazał zmian na nieruchomości między latami, na które dotyczył podatek, a datą oględzin, NSA uznał, że ujawnienie prawidłowej powierzchni stanowiło nową okoliczność nieznaną organowi, uzasadniającą wznowienie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
o.p. art. 240 § § 1 pkt 5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Wznowienie postępowania następuje, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Zwrot "wyjdą na jaw" odnosi się do nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których strona nie miała wiedzy w trakcie toczącego się postępowania w trybie zwykłym.
Pomocnicze
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 204 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ujawnienie prawidłowej powierzchni nieruchomości, która była podstawą wymiaru podatku od nieruchomości za poprzednie lata, stanowi nową okoliczność faktyczną uzasadniającą wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, jeśli podatnik pozostawał w błędzie co do tej powierzchni.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 oraz art. 122 o.p. poprzez niezasadne uznanie, że podatnicy w roku 2015 nie mieli świadomości co do rzeczywistej powierzchni gruntów i budynków zajmowanych na działalność gospodarczą oraz o jakiej powierzchni posiadają domki letniskowe i że o tej okoliczności dowiedzieli się dopiero podczas oględzin nieruchomości.
Godne uwagi sformułowania
Zwrot normatywny zawarty w art. 240 § 1 pkt 5 o.p. "wyjdą na jaw" odnosi się do nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których strona nie miała wiedzy w trakcie toczącego się postępowania w trybie zwykłym. Wznowienie postępowania na zasadzie wyjątku od zasady trwałości decyzji ostatecznej, pozwala na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej w sytuacji, gdy się okaże, że postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi wymienionymi w art. 240 § 1 o.p. w ramach postępowania prowadzonego w kontekście treści art. 240 § 1 pkt 5 o.p. nie ustala się stanu faktycznego, a jedynie stwierdza czy tenże stan faktyczny został ustalony z pominięciem istotnych dowodów lub okoliczności. strona skarżąca pozostawała w błędzie co do powierzchni przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Na skutek tego błędu przez lata strona skarżąca płaciła zbyt wysoki (częściowo nienależny) podatek.
Skład orzekający
Agnieszka Olesińska
członek
Paweł Borszowski
przewodniczący sprawozdawca
Sławomir Presnarowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wznowienia postępowania podatkowego w przypadku ujawnienia błędnych danych dotyczących powierzchni nieruchomości, które miały wpływ na wymiar podatku, zwłaszcza gdy podatnik pozostawał w usprawiedliwionym błędzie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 o.p. i wymaga wykazania, że podatnik nie miał wiedzy o prawidłowych danych w momencie wydawania decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa podatkowego - możliwości wznowienia postępowania i korekty zobowiązania podatkowego po latach, gdy ujawni się błąd w ustaleniu stanu faktycznego. Jest to istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Czy można wznowić postępowanie podatkowe po latach, gdy okazało się, że płaciłeś za dużo? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FSK 356/24 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2025-02-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-03-22 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Agnieszka Olesińska Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/ Sławomir Presnarowicz Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne Hasła tematyczne Podatek od nieruchomości Sygn. powiązane I SA/Łd 647/23 - Wyrok WSA w Łodzi z 2023-12-05 III FSK 524/24 - Wyrok NSA z 2025-02-04 I SA/Łd 650/23 - Wyrok WSA w Łodzi z 2023-12-05 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 2383 art. 122, art. 240 § 1 pkt 5 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 647/23 w sprawie ze skargi J. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 12 czerwca 2023 r., nr SKO.4100.49.23 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu na rzecz J. U. kwotę 377 (słownie: trzysta siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Zaskarżonym wyrokiem z 5 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 647/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi J. U. (dalej: "Skarżąca") uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu (dalej: "Organ") z dnia 12 czerwca 2023 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Organ reprezentowany przez radcę prawnego zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie w całości zarzucając powyższemu orzeczeniu: 1) na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: p.p.s.a."), - naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 oraz art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej jako: "o.p."), poprzez niezasadne uznanie, że podatnicy w roku 2015 nie mieli świadomości co do rzeczywistej powierzchni gruntów i budynków zajmowanych na działalność gospodarczą oraz o jakiej powierzchni posiadają domki letniskowe i że o tej okoliczności dowiedzieli się dopiero podczas oględzin nieruchomości, które dokonane były w dniach 22 kwietnia 2021 r. i 24 czerwca 2021 r., a co za tym idzie, że w stanie faktycznym sprawy organy winny były stwierdzić, że spełniła się przesłanka z art. 240 § 1 pkt 5 o.p.; b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 o.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uchylenie zaskarżonej decyzji wskutek wadliwego przyjęcia, że organy orzekające błędnie uznały, że nie spełniła się przesłanka z art. 240 § 1 pkt 5 o.p. W oparciu o tak postawione zarzuty, Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, rozpoznanie skargi J. U. na decyzję Organu i jej oddalenie, jako bezzasadnej. Ponadto organ wniósł ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz Organu kosztów postępowania kasacyjnego. Jednocześnie oświadczył, że zrzeka się rozpoznania sprawy na rozprawie. W zakreślonym ustawowo terminie Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie miała usprawiedliwionych podstaw, a zatem nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która w tej sprawie nie zachodzi. Z tego względu, przy rozpoznaniu niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Przechodząc do analizy zarzutów wskazać należy, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 oraz art. 122 o.p., gdzie Organ podnosi niezasadne uznanie, że podatnicy w roku 2015 nie mieli świadomości co do rzeczywistej powierzchni gruntów i budynków zajmowanych na działalność gospodarczą oraz o jakiej powierzchni posiadają domki letniskowe i że o tej okoliczności dowiedzieli się dopiero podczas oględzin nieruchomości, które dokonane były w dniach 22 kwietnia 2021 r. i 24 czerwca 2021 r., a co za tym idzie, że w stanie faktycznym sprawy organy winny były stwierdzić, że spełniła się przesłanka z art. 240 § 1 pkt 5 o.p. W myśl art. 240 § 1 pkt 5 o.p. wznawia się postępowanie, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Wskazać należy, iż: "Zwrot normatywny zawarty w art. 240 § 1 pkt 5 o.p. "wyjdą na jaw" odnosi się do nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których strona nie miała wiedzy w trakcie toczącego się postępowania w trybie zwykłym." (zob. wyrok NSA z 29 lutego 2024 r., sygn. akt III FSK 4547/24). Ponadto "Wznowienie postępowania na zasadzie wyjątku od zasady trwałości decyzji ostatecznej, pozwala na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej w sytuacji, gdy się okaże, że postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi wymienionymi w art. 240 § 1 o.p." (zob. wyrok NSA z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt III FSK 247/23). Uwzględniając powyższe należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, który stwierdził, że w ramach postępowania prowadzonego w kontekście treści art. 240 § 1 pkt 5 o.p. nie ustala się stanu faktycznego, a jedynie stwierdza czy tenże stan faktyczny został ustalony z pominięciem istotnych dowodów lub okoliczności. Trafnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny, że w świetle rzeczywistych pomiarów uprawnione było przyjęcie, że strona skarżąca pozostawała w błędzie co do powierzchni przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Na skutek tego błędu przez lata strona skarżąca płaciła zbyt wysoki (częściowo nienależny) podatek. W konsekwencji nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 o.p. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił ocenę Sądu I instancji, że jedynym zdarzeniem, które mogło spowodować odstąpienie przez organ od uwzględnienia wyliczeń powierzchni gruntów i budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą byłoby stwierdzenie zaistnienia zmian dokonanych na spornej nieruchomości między latami 2015 i 2021. Jednak w rozpoznawanej sprawie na takie zdarzenia organ się nie powoływał. Stąd też był on zobowiązany przyjąć, że w wyniku prowadzonego przezeń postępowania wyszła na jaw prawidłowa powierzchnia tychże przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości, istniejąca przed wydaniem decyzji wymiarowej za rok 2015, nieznana organowi w dacie wydania tejże decyzji. Dlatego też uprawnione było przyjęcie, że spełniły się przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 o.p., czego organ nie uczynił, a zatem naruszając powyższą regulację. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a., art. 205 § 2 p.p.s.a. i art. 209 p.p.s.a. Sławomir Presnarowicz Paweł Borszowski (spr.) Agnieszka Olesińska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI