III FSK 351/25

III FSK 351/25 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /sprawozdawca/
Stanisław Bogucki /przewodniczący/
Wojciech Stachurski
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1259/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-10-10
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 58 § 1 i 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 110u § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Wojciech Stachurski, po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1259/24 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2024 r., nr 1401-IEE1.7192.74.2024.7.MK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1259/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "sąd I instancji") oddalił skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS", "Organ") z dnia 3 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Spółka zaskarżyła go w całości wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych oraz kwoty opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł). Ponadto Skarżąca zrzekła się rozprawy i wniosła o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.
Zaskarżonemu wyrokowi Skarżąca zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów prawa procesowego, które miały wpływ na treść orzeczeń, a mianowicie naruszenie przepisów prawa procesowego tj.: art. 151 p.p.s.a., poprzez bezzasadne oddalenie skargi, w sytuacji gdy skarżona decyzja naruszała art. 58 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a."), przez jego błędną wykładnię i uznanie, że termin siedmiodniowy na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wyłączenie spod egzekucji nieruchomości oznaczonej nr [...] upłynął z dniem 26 października 2023 r., mimo że termin ten upłynął dopiero w dniu 15 grudnia 2023 r., a zatem Strona go nie uchybiła - w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, co powinno skutkować jej uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 lit. c) p.p.s.a.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie kosztów postępowania, tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ponadto zrzekł się przeprowadzenia rozprawy w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) albo naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Dopełnienie wymogu wskazania podstaw skargi kasacyjnej zakreślonych w powołanym przepisie art. 174 p.p.s.a. jest konieczne, ponieważ wyznacza granice skargi kasacyjnej, którymi jest związany Naczelny Sąd Administracyjny (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Wyjątkiem są tu jedynie przesłanki nieważności postępowania, które Sąd bierze pod rozwagę z urzędu. Przed przystąpieniem do oceny zarzutów skargi kasacyjnej zbadano, czy nie zaistniała którakolwiek z przesłanek nieważności określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna
z przyczyn nieważności, wskazywana w przywoływanym unormowaniu.
W rozpatrywanej sprawie istota sporu dotyczy ustalenia prawidłowej daty ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zdaniem Skarżącej termin do złożenia tego wniosku zaczął swój bieg od dnia 7.12.2023 r., tj. w momencie doręczenia jej postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, natomiast Organ twierdzi, że ten siedmiodniowy termin należy liczyć od dnia 19.10.2023 r., czyli od momentu doręczenia Skarżącej protokołu opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny za nieusprawiedliwiony uznaje zarzut naruszenia przez WSA przepisów prawa procesowego tj.: art. 151 p.p.s.a., poprzez bezzasadne oddalenie skargi, w sytuacji gdy skarżona decyzja naruszała art. 58 § 1 i 2 k.p.a., przez jego błędną wykładnię i uznanie, że termin siedmiodniowy na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wyłączenie spod egzekucji nieruchomości upłynął z dniem 26 października 2023 r.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Stosownie do postanowień art. 110u § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 2505, dalej "u.p.e.a.") zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. O treści tego przepisu, Skarżąca została poinformowana pismem z dnia 28.08.2023 r. (Opis i oszacowanie wartości nieruchomości), który otrzymała 19.10.2023 r. Pełnomocnik strony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, zawarł w zażaleniu z dnia 13.12.2023 r., na postanowienie organu I instancji z dnia 23.11.2023 r., wniesionym dnia 14.12.2023 r., Tymczasem, jak słusznie uznał WSA i organ, przeszkoda do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania, ustąpiła w dniu 19.10.2023 r. Był to bowiem dzień możliwy do zapoznania się przez Skarżącą z protokołem opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Nie jest bowiem sporne w sprawie, że w tym dniu tj. 19.10.2023 r. Skarżąca ten protokół otrzymała. Termin do wniesienia zarzutów upłynął zatem w dniu 26.10.2023 r.
Skarżąca wskazuje, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu rozpoczął bieg od dnia 7 grudnia 2023 r., tj. od momentu doręczenia jej postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, gdyż dopiero z tego postanowienia Skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu. Zatem w jej ocenie, to jest dzień ustania przyczyny uchybienia spornego terminu.
Należy stwierdzić, że z wniosku o przywrócenie terminu z dnia 13 grudnia 2023 r. nie wynika, aby przynajmniej od dnia 19 października 2023 r., tj. odebrania przez Skarżącą protokołu opisu i oszacowania wartości nieruchomości, istniała jakakolwiek przeszkoda świadcząca o braku możliwości zapoznania się z pouczeniem o prawie do wniesienia środka zaskarżenia lub o niemożności wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości w ustawowym 14 dniowym terminie, tj. do dnia 26 października 2023 r. W skardze do WSA z dnia 16 maja 2024 r., pełnomocnik Skarżącej nie przedstawił żadnych obiektywnych i dających się zweryfikować okoliczności wskazujących, że w przedmiotowej sprawie, uchybienie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, nastąpiło bez winy Skarżącej. Na takie okoliczności nie powołano się również w skardze kasacyjnej. Wszystkie przywołane w skardze kasacyjnej przez jej autora tezy lub fragmenty wyroków WSA i NSA nie odnosiły się do istoty sporu zaistniałego w rozpatrywanej sprawie (zob. wyroki WSA w Krakowie z dnia 17.10.2024 r., III SA/Kr 964/24; WSA w Bydgoszczy z dnia 15.10.2024 r., I SA/Bd 385/24; WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22.05.2024 r., II SA/Go 114/24 i z dnia 4.09.2024 r., II SA/Go 353/24; WSA w Poznaniu, IV SA/Po 560/24 oraz wyroki NSA z dnia 27.06.2017 r., II GSK 2905/15 i z 22.01.2018 r., II OSK 1476/17).
Reasumując należy stwierdzić, że jeżeli Stronie prawidłowo doręczono protokół oszacowania wartości nieruchomości wraz z pouczeniem o środku jego zaskarżenia i Strona nie wykazała jakiejkolwiek przeszkody świadczącej o braku możliwości zapoznania się z pouczeniem o prawie do wniesienia środka zaskarżenia od tego pisma lub o niemożności wniesienia zarzutów do tego pisma w ustawowym 14 dniowym terminie (brak winy), to dzień doręczenia Stronie postanowienia o uchybieniu terminu, nie jest w myśl art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, dniem ustania przyczyny uchybienia tego terminu.
Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wszystkie przytoczone przez autora skargi kasacyjnej zarzuty, okazały się niezasadne.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną jako nie zasługującą na uwzględnienie i stosując przepisy art. 184 p.p.s.a. oraz będąc związany wnioskami i uzasadnieniem skargi kasacyjnej, poprzez treść art. 183 § 1 p.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu.
O kosztach postanowiono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.
s. Wojciech Stachurski s. Stanisław Bogucki s. Sławomir Presnarowicz (spr.)