III FSK 342/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną D. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym przepisów Kodeksu cywilnego i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), a także naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 141 § 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, związany podstawami skargi kasacyjnej, stwierdził, że zarzuty dotyczące przepisów Kodeksu cywilnego (art. 60, 69, 70 K.c. w zw. z art. 89 § 2 u.p.e.a.) nie dotyczą przedmiotu sprawy, jakim było postanowienie o karze pieniężnej, a kwestia zajęcia wierzytelności rozstrzygana jest w odrębnym postępowaniu. Sąd uznał również, że zarzut naruszenia art. 89 u.p.e.a. nie został wystarczająco uzasadniony poprzez wskazanie konkretnej jednostki redakcyjnej. Analizując zarzut naruszenia art. 168e § 1 u.p.e.a., Sąd wskazał, że kara pieniężna może być nałożona za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków dłużnika zajętej wierzytelności, w tym za nieudzielenie odpowiedzi na zawiadomienie o zajęciu. Skarżąca nie złożyła wymaganego oświadczenia, pomimo ponagleń, co uzasadniało nałożenie kary. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. został uznany za niezasadny, ponieważ uzasadnienie wyroku WSA spełniało wymogi ustawowe. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i zasądził zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie dopuszczalności kontroli sądowej w postępowaniu kasacyjnym, zakres kognicji NSA, prawidłowe stosowanie przepisów o karach pieniężnych w egzekucji administracyjnej oraz wymogi formalne skargi kasacyjnej.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z zakresem kontroli NSA i przedmiotem sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zarzuty dotyczące przepisów Kodeksu cywilnego, odnoszące się do kwestii zajęcia wierzytelności, mogą być przedmiotem kontroli w sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków związanych z egzekucją administracyjną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te nie dotyczą przedmiotu sprawy, jakim było postanowienie o karze pieniężnej, a kwestia zajęcia wierzytelności rozstrzygana jest w odrębnym postępowaniu.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że granice rozpoznania sprawy wyznacza zaskarżony akt administracyjny. Zarzuty dotyczące zajęcia wierzytelności nie odnosiły się do postanowienia o karze pieniężnej, a kwestia ta była rozstrzygana odrębnym aktem administracyjnym.
Czy nałożenie kary pieniężnej na dłużnika zajętej wierzytelności jest uzasadnione w przypadku nieudzielenia odpowiedzi na zawiadomienie o zajęciu i ponaglenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kara pieniężna może być nałożona na dłużnika zajętej wierzytelności, który nie wykonuje lub nienależycie wykonuje ciążące na nim obowiązki, w tym obowiązek złożenia oświadczenia dotyczącego zajętej wierzytelności.
Uzasadnienie
Skarżąca nie złożyła wymaganego oświadczenia, pomimo wielokrotnych ponagleń organu egzekucyjnego, co stanowiło podstawę do nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 168e § 1 u.p.e.a.
Czy uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi art. 141 § 4 P.p.s.a. w kontekście zarzutu naruszenia tego przepisu w skardze kasacyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi art. 141 § 4 P.p.s.a., przedstawiając stan faktyczny, zarzuty skargi oraz podstawę prawną oddalenia skargi.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że uzasadnienie wyroku WSA wyjaśnia motywy podjętego rozstrzygnięcia i poddaje się kontroli NSA, a skarżąca nie wykazała wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy.
Przepisy (15)
Główne
P.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 168e § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 204 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 174 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 176
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 89 § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 89 § 3
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 71a § 9
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 168ea
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
K.c. art. 60
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
K.c. art. 69
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
K.c. art. 70
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty dotyczące przepisów Kodeksu cywilnego nie mogły być przedmiotem kontroli NSA, gdyż nie dotyczyły przedmiotu sprawy (kary pieniężnej), a kwestia zajęcia wierzytelności rozstrzygana jest odrębnym aktem administracyjnym. • Zarzut naruszenia art. 89 u.p.e.a. nie został wystarczająco uzasadniony przez skarżącą. • Kara pieniężna została prawidłowo nałożona na podstawie art. 168e § 1 u.p.e.a. za nieudzielenie odpowiedzi na zawiadomienie o zajęciu i ponaglenia. • Uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi art. 141 § 4 P.p.s.a., a skarżąca nie wykazała wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 168e § 1 i 168ea w związku z art. 89 u.p.e.a. poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie. • Naruszenie art. 60, 69, 70 K.c. w związku z art. 89 § 2 u.p.e.a. poprzez błędną interpretację i zastosowanie. • Naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
Zakres kontroli tego Sądu określa wnoszący skargę kasacyjną, poprzez wskazanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. • Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko nie ma obowiązku, ale przede wszystkim prawa domyślania się i uzupełniania zarzutów skargi kasacyjnej oraz argumentacji służącej ich uzasadnieniu. • Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, iż sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. • Odpowiedzi na pytania dotyczące uznania zajętej wierzytelności i jej przekazania są dość proste.
Skład orzekający
Jacek Brolik
przewodniczący
Jolanta Sokołowska
sprawozdawca
Dominik Gajewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności kontroli sądowej w postępowaniu kasacyjnym, zakres kognicji NSA, prawidłowe stosowanie przepisów o karach pieniężnych w egzekucji administracyjnej oraz wymogi formalne skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z zakresem kontroli NSA i przedmiotem sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu egzekucyjnym i kasacyjnym, ale brakuje w niej nietypowych faktów czy szerokiego oddziaływania społecznego.
“NSA: Jakie zarzuty w skardze kasacyjnej naprawdę mają znaczenie?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.