III FSK 3347/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Z. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od stycznia do czerwca 2019 r. Spółka zarzucała sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 141 § 4 P.p.s.a., poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich istotnych zarzutów dotyczących wykładni przepisów materialnego prawa podatkowego, a także naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 4 ust. 1 pkt 3 i art. 4 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.) oraz przepisów Konstytucji RP i Ordynacji podatkowej. Kluczowym zagadnieniem była interpretacja art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w zakresie ustalania podstawy opodatkowania dla budowli całkowicie zamortyzowanych. Skarżący argumentował, że wartość ta powinna być ustalana na dzień ostatniego odpisu amortyzacyjnego i uwzględniać dokonane odpisy, a nie być równa wartości początkowej. Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na utrwalonym orzecznictwie, w tym na wyroku III FSK 2165/21, oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. nie jest zasadny, ponieważ uzasadnienie wyroku zawiera prawidłową wykładnię przepisów prawa materialnego. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, NSA potwierdził, że podstawa opodatkowania dla budowli całkowicie zamortyzowanych jest ustalana na dzień 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego, ale niepomniejszona o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne. Sąd podkreślił, że wykładnia językowa jest punktem wyjścia i zakreśla granice interpretacji, a argumenty historyczne czy systemowe nie mogą prowadzić do odmiennej interpretacji, jeśli są sprzeczne z jasnym brzmieniem przepisu. NSA odrzucił również zarzut naruszenia zasady in dubio pro tributario, wskazując, że w sprawie nie wystąpiły nieusuwalne wątpliwości interpretacyjne. Sąd zaznaczył, że przyjęcie wykładni korzystniejszej dla podatnika, zgodnie z którą wartość budowli zamortyzowanych byłaby pomniejszana o odpisy, prowadziłoby do nierównego traktowania podatników i naruszałoby zasady konstytucyjne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości dla budowli całkowicie zamortyzowanych, interpretacja art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., stosowanie zasady in dubio pro tributario.
Dotyczy specyficznej interpretacji przepisów dotyczących podatku od nieruchomości dla budowli, głównie w kontekście działalności gospodarczej.
Zagadnienia prawne (3)
Jak należy ustalać podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości dla budowli całkowicie zamortyzowanych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Podstawę opodatkowania dla budowli całkowicie zamortyzowanych stanowi ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego, niepomniejszona o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na wykładni językowej i systemowej art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którą wartość budowli dla celów podatku od nieruchomości jest ustalana na podstawie przepisów o podatkach dochodowych i nie jest pomniejszana o odpisy amortyzacyjne, nawet w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych. Podkreślono, że taka interpretacja zapobiega nierównemu traktowaniu podatników i jest zgodna z celem opodatkowania budowli.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie wyroku?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. nie jest zasadny, ponieważ uzasadnienie wyroku zawiera prawidłową wykładnię przepisów prawa materialnego i pozwala na kontrolę instancyjną.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że wadliwość uzasadnienia może stanowić podstawę kasacyjną, gdy uniemożliwia kontrolę instancyjną lub nie odnosi się do stanu faktycznego. W niniejszej sprawie uzasadnienie zawierało prawidłową wykładnię przepisów prawa materialnego w odniesieniu do niekwestionowanego stanu faktycznego.
Czy stosowanie wykładni systemowej i celowościowej w prawie podatkowym może prowadzić do zwiększenia obciążeń podatkowych dla jednostki?
Odpowiedź sądu
Nie, stosowanie wykładni celowościowej nie może służyć zwiększeniu powinności obarczających jednostki, a zasada in dubio pro tributario wyklucza inne racje odwołujące się do wartości lub celów przypisywanych prawodawcy w procesie interpretacji regulacji daninowych.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego, podkreślając, że nieusuwalna wątpliwość interpretacyjna jest warunkiem zastosowania zasady in dubio pro tributario. W tej sprawie zastosowana wykładnia językowa i systemowa nie nasuwała obiektywnych wątpliwości.
Przepisy (11)
Główne
u.p.o.l. art. 4 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 4 § ust. 4
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 4 § ust. 3 i 4
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 4 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 87 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
Konstytucja RP art. 217
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
O.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
u.p.d.o.p. art. 16f § ust. 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 16g § ust. 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich istotnych zarzutów skarżącego. • Naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych ich podstawę opodatkowania ustala się w sposób niepomniejszony o odpisy amortyzacyjne. • Naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 4 ust. 4 u.p.o.l. i przepisami u.p.d.o.p. poprzez błędną wykładnię odesłania do pojęcia wartości budowli. • Naruszenie art. 87 ust. 1 w zw. z art. 217 Konstytucji RP i art. 2a O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie, w tym rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść podatnika z naruszeniem zasady in dubio pro tributario.
Godne uwagi sformułowania
podstawa opodatkowania dla budowli w trakcie amortyzacji i zamortyzowanych ma być ustalana w ten sam sposób • wartość początkowa • niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne • nie ma żadnych normatywnych podstaw rozumowanie zaprezentowane przez spółkę, oparte na zestawieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o podatku dochodowym od osób prawnych • budowla jako rzecz materialna i wytwór techniki z biegiem czasu traci na wartości • zasada in dubio pro tributario wyklucza w procesie interpretacji regulacji daninowych inne racje odwołujące się do wartości lub celów przypisywanych prawodawcy • podziela argumentację wyrażoną w sprawie analogicznej do niniejszej, wyrażoną w wyroku III FSK 2165/21 z 15 listopada 2022 r. i przyjmuje ją jako własną • nie można poszukiwać innego sposobu ich rozumienia wprowadzając znaczenie terminów niezgodne ze wskazanymi elementami • nie można przyjąć poglądu zawartego w wyroku WSA w Kielcach z 13 lutego 2019 r., I SA/Ke 3/19 (...) że skoro ustawodawca w art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. po nowelizacji nie wprowadził nakazu nieuwzględniania wcześniej dokonywanych odpisów amortyzacyjnych, tzn. że w obecnym reżimie prawnym ich wartość powinna być ustalana po odliczeniu tych odpisów.
Skład orzekający
Jacek Pruszyński
przewodniczący
Jolanta Sokołowska
sprawozdawca
Bogusław Dauter
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości dla budowli całkowicie zamortyzowanych, interpretacja art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., stosowanie zasady in dubio pro tributario."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji przepisów dotyczących podatku od nieruchomości dla budowli, głównie w kontekście działalności gospodarczej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu podatku od nieruchomości, który może mieć znaczenie dla wielu przedsiębiorców. Interpretacja przepisów dotyczących amortyzacji i wartości budowli jest kluczowa dla prawidłowego rozliczenia podatkowego.
“Czy zamortyzowana budowla nadal jest warta tyle co nowa? NSA rozstrzyga kluczową kwestię w podatku od nieruchomości.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.