Orzeczenie · 2025-08-27

III FSK 327/25

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-08-27

NSApodatkoweWysokansa

egzekucja administracyjnapostępowanie podatkowezabezpieczenieprawo celneOrdynacja podatkowapostępowanie egzekucyjneNSAWSAskarga kasacyjnarozliczenie wpłat

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie od wyroku WSA w Szczecinie, który uchylił postanowienia organów podatkowych w sprawie egzekucji świadczeń pieniężnych. NSA uznał skargę kasacyjną za zasadną, uchylając wyrok WSA. Głównym zarzutem było naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 153 p.p.s.a., poprzez błędne zastosowanie art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej (o.p.) do zabezpieczenia jednorazowego w postępowaniu celnym. Sąd pierwszej instancji uznał, że rozliczenie zabezpieczenia wymaga wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty, podczas gdy NSA stwierdził, że zabezpieczenie jednorazowe, jako instytucja prawa celnego (art. 89 ust. 2 unijnego kodeksu celnego), nie jest wpłatą na poczet zaległości podatkowych i nie podlega przepisom o.p. w tym zakresie. Brak jest przepisów prawa celnego nakazujących wydanie takiego postanowienia lub stosowanie art. 62 § 4 o.p. do rozliczenia zabezpieczenia. NSA uznał, że WSA błędnie uchylił postanowienia organów, które prawidłowo rozliczyły zabezpieczenie bez wydawania postanowienia o zaliczeniu wpłaty. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez WSA.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej w kontekście rozliczania zabezpieczeń celnych oraz stosowania art. 153 p.p.s.a. w sprawach egzekucyjnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji rozliczenia zabezpieczenia celnego w postępowaniu egzekucyjnym.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zabezpieczenie jednorazowe w postępowaniu celnym, jako instytucja prawa unijnego, podlega przepisom Ordynacji podatkowej dotyczącym zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych i odsetek, wymagając wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zabezpieczenie jednorazowe w postępowaniu celnym nie jest wpłatą na poczet zaległości podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej i jego rozliczenie nie wymaga wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty przewidzianego w art. 62 § 4 o.p.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że zabezpieczenie jednorazowe jest instytucją prawa celnego (art. 89 ust. 2 unijnego kodeksu celnego) i nie jest objęte przepisami Ordynacji podatkowej dotyczącymi zaliczania wpłat na poczet zaległości. Brak jest przepisów prawa celnego nakazujących wydanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty ani przepisów odsyłających do stosowania art. 62 § 4 o.p. w tym zakresie.

Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował i zastosował art. 153 p.p.s.a. w kontekście wykonania prawomocnego wyroku dotyczącego oceny zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, WSA błędnie uznał, że organy nie wykonały prawomocnego wyroku, powołując się na brak postanowienia o zaliczeniu wpłaty, podczas gdy wyrok ten nie obligował do uzyskania takiego postanowienia.

Uzasadnienie

NSA wskazał, że prawomocny wyrok WSA nie zawierał wskazania obligującego organy do uzyskania postanowienia o zaliczeniu wpłaty, a jedynie nakazywał ponowne rozpatrzenie sprawy i ocenę zarzutów strony, co organy uczyniły.

Czy organy podatkowe prawidłowo oddaliły zarzuty dotyczące nieistnienia lub wygaśnięcia obowiązku podatkowego w sytuacji, gdy zabezpieczenie celne zostało rozliczone bez wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, ponieważ rozliczenie zabezpieczenia celnego nie wymagało wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty, zarzuty te nie były bezpodstawne.

Uzasadnienie

NSA uznał, że błędne utożsamienie przez WSA zabezpieczenia celnego z wpłatą podatkową i wymóg wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty skutkowały bezzasadnym uchyleniem postanowień organów, które prawidłowo rozliczyły zabezpieczenie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Zaskarżony wyrok WSA w Szczecinie został uchylony w całości i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez WSA.

Przepisy (12)

Główne

o.p. art. 62 § § 4

Ordynacja podatkowa

Przepis ten reguluje wydawanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek i kosztów upomnienia, na wniosek podatnika. Sąd I instancji błędnie zastosował go do zabezpieczenia celnego.

u.p.e.a. art. 29 § § 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Dotyczy podstaw egzekucji administracyjnej. W kontekście sprawy, rozliczenie zabezpieczenia celnego jako formy wygaśnięcia obowiązku.

u.p.e.a. art. 33 § § 2 pkt 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Przewiduje zarzut nieistnienia obowiązku jako podstawę do wstrzymania/umorzenia egzekucji. Sąd I instancji błędnie uznał, że zarzut ten był zasadny z powodu braku postanowienia o zaliczeniu wpłaty.

u.p.e.a. art. 33 § § 2 pkt 5

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Przewiduje zarzut wygaśnięcia obowiązku jako podstawę do wstrzymania/umorzenia egzekucji. Sąd I instancji błędnie uznał, że zarzut ten był zasadny z powodu braku postanowienia o zaliczeniu wpłaty.

unijny kodeks celny art. 89 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013

Reguluje instytucję zabezpieczenia jednorazowego w prawie celnym.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)