Pełny tekst orzeczenia

III FSK 326/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III FSK 326/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-03-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jacek Pruszyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Wa 995/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-11-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Zwrócono skargę kasacyjną do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 176 par 1 i 2, art. 177a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej ze skargi kasacyjnej E. sp.k. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 995/25 w sprawie ze skargi E. sp.k. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2025 r. nr KOA/5464/Fi/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 listopada 2025 r., III SA/Wa 995/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. sp.k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 27 stycznia 2025 r. nr KOA/5464/Fi/24 w przedmiocie określenia wysokości wymiaru podatku od nieruchomości na 2024 r.
Od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną. W wyniku wstępnego badania tej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zawiera ona brak formalny uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu.
Jak wynika z art. 176 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany oraz wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, to zgodnie z art. 177a p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.
Złożona w tej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera wymaganego przez art. 176 § 2 p.p.s.a. wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W konsekwencji należy stwierdzić, że skarga kasacyjna jest obarczona brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Brak ten podlega uzupełnieniu w trybie art. 177a.
Powyższe uzasadnia zwrot skargi kasacyjnej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonego braku, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 180 in fine p.p.s.a.