III FSK 1686/23

Naczelny Sąd Administracyjny2024-07-24
NSAAdministracyjneŚredniansa
postępowanie egzekucyjnezawieszenie postępowaniaskarga kasacyjnaNSAegzekucja administracyjnaKRUSskładkirozłożenie na ratyupomnienie

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, uznając, że samo złożenie wniosku o rozłożenie na raty nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej J.B. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora IAS odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący argumentował, że złożenie wniosku o rozłożenie zaległości na raty powinno skutkować zawieszeniem postępowania z urzędu. NSA uznał te argumenty za niezasadne, podkreślając, że podstawą zawieszenia jest faktyczne przyznanie ulgi, a nie samo złożenie wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną J.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na podstawie tytułów wykonawczych KRUS dotyczących zaległości w składkach na ubezpieczenie społeczne rolników. Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania, powołując się na trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz złożenie wniosku o rozłożenie należności na raty. WSA oddalił skargę, uznając, że sytuacja materialna i zdrowotna nie są przesłankami do zawieszenia, a samo złożenie wniosku o raty nie jest równoznaczne z ich przyznaniem. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 56 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) poprzez niezastosowanie zawieszenia mimo wniosku o raty, a także naruszenie art. 15 § 1 u.p.e.a. przez brak doręczenia upomnienia. NSA oddalił skargę kasacyjną, wyjaśniając, że podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest faktyczne przyznanie ulgi (wstrzymanie wykonania, odroczenie terminu, rozłożenie na raty), a nie samo wystąpienie z wnioskiem. Podkreślono również, że brak upomnienia może być podstawą zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, ale nie zawieszenia postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, samo złożenie wniosku o rozłożenie należności na raty nie jest podstawą do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Podstawą jest faktyczne przyznanie ulgi w formie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej.

Uzasadnienie

Przepis art. 56 § 1 u.p.e.a. enumeratywnie wymienia przypadki zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wniosek o rozłożenie na raty nie jest równoznaczny z przyznaniem tej ulgi przez organ. Brak rozstrzygnięcia organu o przyznaniu ulgi oznacza brak podstaw do zawieszenia postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

u.p.e.a. art. 56 § § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; na żądanie wierzyciela; w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Zawieszenie z urzędu następuje tylko w ściśle określonych przypadkach.

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna oddalenia skargi kasacyjnej.

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 15 § § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Obowiązek doręczenia upomnienia poprzedzającego wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

u.p.e.a. art. 33 § § 2 pkt 4

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Podstawa zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym dotycząca braku upomnienia.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonego aktu lub czynności w przypadku naruszenia przepisów postępowania.

p.p.s.a. art. 250

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.

p.p.s.a. art. 258-261

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Postępowanie w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez niezastosowanie zawieszenia postępowania egzekucyjnego mimo złożenia wniosku o rozłożenie na raty. Zarzut naruszenia art. 15 § 1 u.p.e.a. poprzez niedopełnienie obowiązku doręczenia upomnienia poprzedzającego wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Godne uwagi sformułowania

Podstawą zawieszenia postępowania nie jest wystąpienie do właściwego organu o przyznanie ulgi w realizacji obowiązku, ale jej faktyczne przyznanie w formie wstrzymania wykonalności, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej. Brak rozstrzygnięcia organu podatkowego o rozłożeniu na raty należności pieniężnej, dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym, oznacza brak podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli było wymagane, o którym stanowi art. 15 ust. 1 u.p.e.a. może być przedmiotem zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym (art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a.), a nie podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Skład orzekający

Jacek Brolik

przewodniczący sprawozdawca

Jolanta Sokołowska

członek

Krzysztof Przasnyski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawieszenia postępowania egzekucyjnego w administracji, w szczególności w kontekście wniosku o rozłożenie na raty oraz obowiązku doręczenia upomnienia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku faktycznego przyznania ulgi przez organ oraz kwestii proceduralnych związanych z upomnieniem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa wyjaśnia istotne kwestie proceduralne w postępowaniu egzekucyjnym, które są kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego i podatkowego, choć nie zawiera nietypowych faktów.

Czy wniosek o raty automatycznie zawiesza egzekucję? NSA wyjaśnia.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III FSK 1686/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-07-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jacek Brolik /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Sokołowska
Krzysztof Przasnyski
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
VIII SA/Wa 37/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-09-07
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art.  56  §  1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA (del.) Krzysztof Przasnyski, po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2023 r. sygn. akt VIII SA/Wa 37/23 w sprawie ze skargi J.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 21 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 7 września 2023 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 37/23) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 21 października 2022 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego (wyrok wraz z uzasadnieniem dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd przedstawił następujący stan sprawy:
Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. (organ egzekucyjny) wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku J. B. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Placówka Terenowa w K. obejmujących zaległości w składkach na ubezpieczenie społeczne rolników.
Organ egzekucyjny zawiadomieniem z 12 kwietnia 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Przedmiotowe zawiadomienie zostało doręczone stronie w dniu 2 maja 2022 r., zaś bank potwierdził jego odbiór 12 kwietnia 2022 r. i przy piśmie z 13 kwietnia 2022 r. poinformował o braku środków na rachunku.
Pismem z 5 maja 2022 r. zatytułowanym "Skarga", zobowiązany wniósł m.in. o zawieszenie w całości postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego zakończenia sprawy w Sądzie.
Postanowieniem z 19 sierpnia 2022 r. organ egzekucyjny odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez KRUS w dniu 29 sierpnia 2011 r.
Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie postanowieniem z 21 października 2022 r. utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi wydał wskazany na wstępie wyrok.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd stwierdził, że organy zasadnie stwierdziły, że wśród przyczyn zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie zostały wymienione okoliczności na które powołuje się skarżący, tj. trudną sytuację materialną i zdrowotną.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł zobowiązany zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- rażące naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 56 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez jego błędne niezastosowanie i nie umorzenie postępowania egzekucyjnego przez organ w sytuacji, gdy skarżący złożył wniosek o rozłożenie na raty, co daje asumpt do zastosowania z urzędu dobrodziejstwa zawieszenia postępowania,
- rażące naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 15 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez jego błędne niezastosowanie i niedopełnienie obowiązku doręczenia skarżącemu upomnienia poprzedzającego wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co stanowi podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Mając na uwadze podniesione zarzuty naruszenia prawa skarżący wniósł o: 1) uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, 2) zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów zastępstwa adwokackiego z urzędu za I oraz II instancję, według norm prawem przepisanych, bowiem nie zostały one pokryte ani w części ani w całości, 3) zwolnienie skarżącego od kosztów postępowania kasacyjnego.
W piśmie z 17 listopada 2023 r. pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 56 § 1 ustawy 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm.) postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:
1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;
2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego;
3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;
4) na żądanie wierzyciela;
5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Z przytoczonego przepisu wynika, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu z urzędu wyłącznie w ściśle określonych przypadkach.
W skardze kasacyjnej strona podniosła, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., ponieważ skarżący złożył wniosek o rozłożenie zaległości na raty, co daje asumpt do zastosowania z urzędu zawieszenia postępowania.
Należy podkreślić, że podstawą zawieszenia postępowania nie jest wystąpienie do właściwego organu o przyznanie ulgi w realizacji obowiązku, ale jej faktyczne przyznanie w formie wstrzymania wykonalności, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej. Brak rozstrzygnięcia organu podatkowego o rozłożeniu na raty należności pieniężnej, o wstrzymaniu wykonania czy też o odroczeniu wykonania obowiązku oznacza brak podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego (T. Jędrzejewski [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz pod red. R. Hasusera i M. Wierzbowskiego, C.H.Beck, Wyd. 2, Warszawa 2024, str. 445).
Skarżący nie wskazał w skardze kasacyjnej rozstrzygnięcia organu uwzględniającego jego wniosek o rozłożenie na raty należności pieniężnej, dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym. Podniósł jedynie, że wystąpił z wnioskiem o rozłożenie należności na raty. W związku z powyższym zarzut naruszenia art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. nie zasługuje na uwzględnienie.
Sformułowany w punkcie drugim skargi kasacyjnej zarzut naruszenia art. 15 § 1 u.p.e.a. polegający na niedopełnieniu obowiązku doręczenia zobowiązanemu upomnienia poprzedzającego wszczęcie postępowania egzekucyjnego, również nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ nawet gdyby założyć, że w rozpoznawanej sprawie wierzyciel miał obowiązek wystosować do skarżącego upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, to zagadnienie to nie może być podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli było wymagane, o którym stanowi art. 15 ust. 1 u.p.e.a. może być przedmiotem zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym (art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a.), a nie podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W konsekwencji, ponieważ zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej okazały się niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę tę oddalił.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej przez pełnomocnika ustanowionego dla skarżącego w ramach prawa pomocy. Wynagrodzenie dla pełnomocnika za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa w oparciu o art. 250 p.p.s.a., przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258-261 p.p.s.a.
sędzia Jolanta Sokołowska sędzia Jacek Brolik sędzia Krzysztof Przasnyski

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI