III FSK 544/24

III FSK 544/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-08-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Woźniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Gl 868/23 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2023-10-17
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1, art. 64 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. B. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 544/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej S. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 października 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 868/23 w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 26 maja 2023 r. nr 2401-IEE.7192.191.2023.5/AZ UNP: 2401-23-118456 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 544/24, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S. B., uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 868/23 w całości, uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 26 maja 2023 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z 13 kwietnia 2023 r. wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz S. B. zwrot kosztów postępowania sądowego.
Postanowieniem z 6 czerwca 2025 r., sygn. akt III FSK 544/24 Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w pkt 3 sentencji wyroku z 13 marca 2025 r. w zakresie dotyczącym zasądzonej kwoty na rzecz skarżącej.
Pismem z 1 lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 544/24, a następnie przesłanie na adres Kancelarii wyroku zaopatrzonego w klauzulę, albowiem organ uchyla się od obowiązku zwrotu zasądzonych kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Wniosek podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione.
Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie zaś z art. 63 p.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Nadto zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku, gdy wniosek jest niedopuszczalny z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego należy go odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 858/16 i 19 marca 2025 r., sygn. akt II FSK 652/22).
W ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o klauzuli wykonalności jest mowa jedynie w art. 228 p.p.s.a., gdy chodzi o ściąganie grzywien (orzeczonych w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 55 § 1, art. 112, art. 154, art. 293 § 2 p.p.s.a.) i kosztów sądowych (opłat sądowych – wpisu i opłaty kancelaryjnej, jak i zwrotu wydatków) będących dochodami budżetu państwa. Te należności podlegają jednak egzekucji sądowej bez nadawania prawomocnemu orzeczeniu klauzuli wykonalności. Ponadto żaden przepis tej ustawy nie przewiduje instytucji nadania klauzuli wykonalności wyroku, a co za tym idzie możliwości rozpoznania takiego środka przez sąd administracyjny.
Jedynie w przypadku niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzonych wyrokiem kosztów sądowych stosuje się regulację zawartą w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 2024, poz. 1568 ze zm., dalej jako: "k.p.c."), która w art. 781 § 2 stanowi, że tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą - sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony.
Podsumowując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że rozpoznanie wniosku skarżącej nie należy do kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż klauzule wykonalności orzeczeniom sądu administracyjnego, tylko w określonym wyżej przypadku dotyczącym zasądzonych kosztów sądowych, nadaje sąd rejonowy.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniosek stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i art. 64 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.