III FSK 1640/23

III FSK 1640/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Juszczyk-Wiśniewska /sprawozdawca/
Bogusław Dauter
Jacek Brolik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odpady
Podatki inne
Sygn. powiązane
I SA/Sz 347/23 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2023-09-28
Skarżony organ
Rada Gminy~Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2519
art. 6j ust. 3
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia WSA (del.) Anna Juszczyk-Wiśniewska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Spółdzielni[...]z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 września 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 347/23 w sprawie ze skargi Spółdzielni [...] z siedzibą w S. na uchwałę Rady Gminy Kołbaskowo z dnia 26 listopada 2021 r., nr XXXIV/426/2021 w przedmiocie skargi na uchwałę rady gminy w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Spółdzielni [...] z siedzibą w S. na rzecz Rady Gminy Kołbaskowo kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 28 września 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 347/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Spółdzielni [...] w S. (skarżąca) na uchwałę Rady Gminy Kołbaskowo z dnia 26 listopada 2021 r. nr XXXIV/426/2021 w przedmiocie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy K. oraz warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
Skargę kasacyjną od wymienionego wyroku wniosła Spółdzielnia [...]", zaskarżając wyrok w całości.
Na podstawie art. 174 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a. Skarżąca wyrokowi zarzuciła:
I. naruszenie prawa materialnego, w postaci:
1. przepisu art. 6j ust. 3f ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 2519, zwanej dalej u.c.p.g.) poprzez jego niewłaściwą wykładnię polegającą na uznaniu, iż opłata maksymalna za gospodarowanie odpadami komunalnymi może być ustalana od całej nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym. jako iloczyn liczby gospodarstw domowych i 7,8% przeciętnego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę od jednego gospodarstwa domowego, a nie od poszczególnego gospodarstwa domowego, w sytuacji, gdy z przepisu tego wynika, iż ustalenie opłaty maksymalnej za gospodarowanie odpadami komunalnymi zależnej od zużycia wody w nieruchomościach zamieszkałych winno odnosić się do poszczególnych gospodarstw domowych znajdujących się nieruchomości zabudowanej i nie może ona wynosić więcej niż 7,8% przeciętnego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę ogółem za poszczególne gospodarstwo domowe, przez co tak ustalona opłata maksymalna winna zostać zadeklarowana i uiszczona przez podmiot zarządzający nieruchomością, co skutkowało błędnym uznaniem, iż zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r stanowiącego załącznik nr 1 do w.w uchwały Rady Gminy Kołbaskowo w brzmieniu "Kwotę maksymalnej opłaty stanowi iloczyn 7,8% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę razy ilość gospodarstw domowych na nieruchomości" nie jest sprzeczne w przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g. i oddaleniem skargi;
2. przepisów § 2 ust. 2 uchwały nr XXXI11/418/2021 Rady Gminy Kołbaskowo z dnia 22 października 2021 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty oraz stawki tej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego z 2 listopada 2021 r. poz. 4539), a także przepisu § 2 ust. 2 uchwały nr XLII/524/2022 Rady Gminy Kołbaskowo z dnia 28 października 2022r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty oraz stawki tej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego z 9 listopada 2022r. poz. 4944) poprzez ich niezastosowanie oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021r. nie jest sprzeczne z w/w przepisami uchwał stanowiących akty prawa miejscowego, w sytuacji, gdy ustalenie opłaty maksymalnej za gospodarowanie odpadami komunalnymi zależnej od zużycia wody w nieruchomościach zamieszkałych winno odnosić się do poszczególnych gospodarstw domowych znajdujących się w tych nieruchomościach, a nie do całej nieruchomości zabudowanej i nie może wynosić więcej niż 7,8% przeciętnego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę ogółem za poszczególne gospodarstwo domowe;
3. przepisów art. 2 ust. 1 pkt 9 oraz art. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. Z 2023r., poz. 725, zwana dalej ustawą o ochronie praw lokatorów) w zw. z art. 4 oraz art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 1335) w zw. z art. 6j ust. 3f u.c.p.g. poprzez ich niezastosowanie skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. polegającą na uznaniu, że gospodarstwo domowe w rozumieniu art. 6j ust. 3f u.c.p.g. stanowi wyłącznie element kalkulacyjny, obok maksymalnej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami od całej nieruchomości, na której znajduje się większa liczba gospodarstw domowych oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy sformułowanie "gospodarstwo domowe" należy utożsamiać z określonym lokalem mieszkalnym zajmowanym przez osoby wspólnie zamieszkujące i gospodarujące, w związku z czym ustalenie opłaty maksymalnej za gospodarowanie odpadami komunalnymi zależnej od zużycia wody w nieruchomościach zamieszkałych winno odnosić się do poszczególnych gospodarstw domowych i opłata w tej wysokości winna być deklarowana i uiszczana przez podmioty zarządzające nieruchomościami wielolokalowymi;
4. przepisów art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. poprzez ich niezastosowanie, skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy celem uchwalenia przepisu art. 6j ust. 3f u.c.p.g. była ochrona mieszkańców, niezależnie od tytułu prawnego przysługującego im do zajmowanego lokalu mieszkalnego, a nawet posiadaczy samoistnych i zależnych, co wskazuje na to, iż sformułowanie "gospodarstwo domowe" należy utożsamiać z lokalem mieszkalnym, niezależnie od tytułu prawnego przysługującego do tego lokalu i w związku z tym ustalenie opłaty maksymalnej za gospodarowanie odpadami komunalnymi zależnej od zużycia wody w nieruchomościach zamieszkałych winno odnosić się do poszczególnych gospodarstw domowych znajdujących się w tych nieruchomościach, przez co opłata w tej wysokości winna być deklarowana i uiszczana przez podmioty zarządzające nieruchomościami wielolokalowymi;
5. przepisów art. 6k ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6j ust. 1 oraz ust. 2 u.c.p.g. poprzez ich niezastosowanie, skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy przepisy te dają radzie gminy możliwość wyboru jednej metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w odniesieniu do konkretnej nieruchomości, w związku z czym Rada Gminy Kołbaskowo w uchwałach wskazanych w pkt. 2 dokonała wyboru metody ustalania opłaty według zużycia wody, natomiast zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie, dopuszczające ustalanie opłaty maksymalnej od całej nieruchomości wielolokalowej jest sprzeczne z wybraną przez Radę Gminy Kołbaskowo metodą ustalania opłaty, bowiem uniezależnia wymiar opłaty od zużycia wody i wprowadza nieznany u.c.p.g. rodzaj stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od całej nieruchomości zabudowanej:
6. przepisów art. 2 ust. 3, ust. 3a oraz ust. 3b w zw. z art. 6h pkt. 1 oraz w zw. z art. 6m ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. poprzez ich niezastosowanie skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy zgodnie z w/w przepisami wspólnoty mieszkaniowe albo spółdzielnie mieszkaniowe obciążone są obowiązkami właścicieli lokali w nieruchomościach zarządzanych przez te podmioty, w szczególności obowiązkiem zadeklarowania oraz uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w dokładnie takiej wysokości, jaką winni ponieść właściciele poszczególnych lokali, a więc także z uwzględnieniem opłaty maksymalnej wprowadzonej przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., a następnie rozliczenia opłaty w tej właśnie wysokości z mieszkańcami lokali znajdujących się w zasobach zarządzanych przez te podmioty;
7. przepisu art. 6m ust. 1c u.c.p.g. poprzez jego niezastosowanie skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy zgodnie z w/w przepisem w przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym, wspólnoty mieszkaniowe lub spółdzielnie mieszkaniowe mogą żądać od osób w nim wskazanych podania danych niezbędnych do ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a więc m.in. zużycia wody w poszczególnych lokalach, w celu ustalenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi od poszczególnych gospodarstw domowych oraz ustalenia, czy określone gospodarstwo domowe może skorzystać z limitu wprowadzonego w art. 6j ust. 3f u.c.p.g., a które to uprawnienie wspólnot mieszkaniowych oraz spółdzielni mieszkaniowych uznane musiałoby zostać za zbędne w przypadku dopuszczalności ustalania opłaty maksymalnej za gospodarowanie odpadami komunalnymi od całej nieruchomości wielolokalowej;
8. przepisu art. 6k ust. 3 u.c.p.g. poprzez jego niezastosowanie skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy zgodnie z w/w przepisem rada gminy może określić stawkę opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyłącznie w odniesieniu do właściciela nieruchomości, który nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, natomiast ustalenie opłat maksymalnej od całej nieruchomości wielolokalowej powoduje, iż mieszkańcy lokali, którzy uprawnieni byliby do skorzystania z omawianego limitu opłaty, zmuszeni byliby uiszczać tę opłatę bez ograniczenia, naliczoną od całego zużycia wody w ich gospodarstwach domowych, a zatem w istocie ponosiliby podwyższoną opłatę za gospodarowanie odpadami w stosunku do opłaty naliczonej z uwzględnieniem art. 6j ust. 3f u.c.p.g.;
9. przepisów art. 1 ust. 11 oraz art. 4 ust. 1 - 2, ust. 4, ust. 64, ust. 7, ust. 71 oraz ust. 8 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2023r.. poz. 438, zwanej dalej u.s.m.) poprzez ich niezastosowanie skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy w spółdzielniach mieszkaniowych obowiązuje nakaz indywidualizacji wysokości opłat za używanie lokali, pobieranych od poszczególnych kategorii mieszkańców, w związku z czym spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot zarządzający nieruchomością i dokonujący rozliczeń z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nie może obciążyć osób posiadających tytuły prawne do poszczególnych lokali opłatą wyższą, aniżeli wynikająca z art. 6j ust. 3f u.c.p.g. a ponadto z uwagi na zasadę bezwynikowej działalności spółdzielni mieszkaniowych w gospodarce zasobami mieszkaniowymi spółdzielnia mieszkaniowa nie może uiszczać na rzecz gminy opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości nieuwzględniającej limitu wprowadzonego przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., jednocześnie dokonując rozliczenia z osobami posiadającymi tytuły prawne do poszczególnych lokali z uwzględnieniem tego limitu;
10. przepisów art. 13 ust. 1, art. 14 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tj. Dz. U. 2021r., poz. 1048 z póżn. zm., zwanej dalej u.w.l.) poprzez ich niezastosowanie skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy we wspólnotach mieszkaniowych obowiązuje nakaz indywidualizacji wysokości opłat za używanie lokali, pobieranych od właścicieli lokali, w związku z czym wspólnota mieszkaniowa, jako podmiot zarządzający nieruchomością i dokonujący rozliczeń z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nie może obciążyć właścicieli lokali opłatą wyższą, aniżeli wynikająca z art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz nie może uiszczać na rzecz gminy opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości nieuwzgiędniającej limitu wprowadzonego przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., jednocześnie dokonując rozliczenia z właścicielami lokali z uwzględnieniem tego limitu;
11. przepisów art. 9 ust. 2 i ust. 5 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 8 oraz art. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów poprzez ich niezastosowanie skutkujące błędną wykładnią art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz uznaniem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie jest sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., w sytuacji, gdy lokatorzy obowiązani są opłacać opłaty m.in. z tytułu odbioru odpadów tylko w takiej wysokości, jaka jest niezbędna do pokrycia przez właściciela kosztów odbioru odpadów komunalnych z lokalu używanego przez lokatora, a więc z uwzględnieniem opłaty maksymalnej wynikającej z art. 6j ust. 3f u.c.p.g.
12. przepisu art. 6n ust. 1 u.c.p.g. poprzez jego niezastosowanie skutkujące uznaniem, że Rada Gminy Kołbaskowo uchwalając zaskarżone w niniejszym postępowaniu sformułowanie zawarte w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. nie przekroczyła zakresu delegacji ustawowej upoważniającej tę Radę wyłącznie do określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, obejmującego objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia, w sposób zapewniający prawidłowe, tzn. zgodne z przepisami w/w ustawy, obliczenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a nie do modyfikacji określonego w ustawie sposobu obliczania opłaty maksymalnej za gospodarowanie odpadami komunalnymi;
13. przepisów art. 7 oraz art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisu art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. Z 2023r., poz. 40, zwanej dalej u.s.g.) w zw. z art. 6n ust. 1 u.c.p.g. poprzez ich niezastosowanie skutkujące uznaniem, że uchwalenie zaskarżonego w niniejszym postępowaniu sformułowania zawartego w zdaniu drugim w pkt 5) objaśnień do wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r, nie stanowi modyfikacji ustawowego sposobu ustalania kwoty maksymalnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wprowadzonej w akcie prawa miejscowego, gdy Rada Gminy Kołbaskowo upoważniona została wyłącznie do określenia wzoru deklaracji opłaty oraz objaśnień dotyczących sposobu jej wypełnienia.
II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci:
1. przepisu art. 147 §1 P.p.s.a. w zw. z art. 91 ust. 1 i ust. 4 u.s.g. poprzez jego niezastosowanie skutkujące odmową stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy Kołbaskowo oraz warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej (Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego z 1 grudnia 2021 r.. poz. 5234) w zakresie zdania drugiego w pkt 5) objaśnień dotyczących sposobu wypełnienia deklaracji we wzorze deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącym załącznik nr 1 do tej uchwały w brzmieniu "Kwotę maksymalnej opłaty stanowi iloczyn 7,8% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę razy ilość gospodarstw domowych na nieruchomości", na skutek błędnej wykładni przepisu art. 6j ust. 3f u.c.p.g., prowadzącej do nieuzasadnionego uznania, iż zaskarżona część uchwały nie narusza prawa w postaci przepisu art. 6j ust. 3f u.c.p.g., jak również przywołanych w skardze przepisów prawa miejscowego oraz że Rada Gminy Kołbaskowo modyfikując w zaskarżonej części w/w uchwały ustawowe zasady ustalania maksymalnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie wykroczyła poza zakres delegacji ustawowej wynikającej z art. 6n ust. 1 u.c.p.g. i nie naruszyła przepisów art. 7 oraz art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 40 ust. 1 u.s.g., jak również uznania, iż powyższe naruszenie prawa nie stanowi istotnego naruszenia prawa, uzasadniającego stwierdzenie nieważności w/w uchwały w zaskarżonej części;
2. przepisu art. 151 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące nieuzasadnionym oddaleniem skargi;
3. przepisu art. 106 § 3 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na oddaleniu wniosków dowodowych złożonych przez Skarżącą, co zostało uzasadnione tym, iż wnioskowane dokumenty dotyczą indywidualnej sytuacji Skarżącej i nie mają wpływu na prawidłowość zaskarżonego zapisu uchwały, w sytuacji gdy indywidualna sytuacja Skarżącej również winna podlegać rozwadze Sądu w świetle twierdzeń, zarzutów i argumentów Skarżącej dotyczących wykładni przepisu art. 6j ust. 3f u.c.p.g.;
4. przepisu art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, albowiem w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zawarte zostały rozważania dotyczące istotnego naruszenia prawa, jako przesłanki stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, a jednocześnie Sąd I instancji uznał, iż zaskarżona w niniejszym postępowaniu część w/w uchwały Rady Gminy Kołbaskowo nie narusza art. 6j ust. 3f u.c.p.g. oraz innych wskazanych w skardze przepisów, a także z uwagi na niewyjaśnienie w sposób szczegółowy podstaw prawnych rozstrzygnięcia w postaci dokonanej przez Sąd I instancji wykładni przepisu art. 6j ust. 3f u.c.p.g.
Pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 września 2023r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Sz 347/23 w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., ewentualnie o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 września 2023 r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Sz 347/23 w całości i rozpoznanie skargi na podstawie art. 188 P.p.s.a.
Jednocześnie wniósł o rozpoznanie postanowienia Sądu I instancji z dnia 20 września 2023 r. o oddaleniu wniosków dowodowych zgłoszonych przez Skarżącą, na podstawie art. 191 w zw. z art. 106 § 3 P.p.s.a. A także rozpoznanie sprawy na rozprawie i zasądzenie na rzecz Skarżącej niezbędnych kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa przez radcę prawnego, na podstawie art. 203 pkt 1 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a.
Rada Gminy Kołbaskowo w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz zasądzenie od Skarżącej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie organ zrzekł się rozprawy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2024 r. na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COViD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1429), w brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2023 r, z uwagi na brak możliwości technicznych przeprowadzenia w krótkim terminie rozprawy stacjonarnej, a także na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, w niezmienionym składzie orzekającym, sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 z zm., dalej jako: P.p.s.a.), rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie niniejszej Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających nieważność postępowania (art. 183 § 2 P.p.s.a.) i rozpoznał skargę kasacyjną w podstawach w niej wskazanych.
Przedmiotem niniejszego postępowania nie jest indywidualny akt stosowania prawa wydany w stosunku do Skarżącej, który byłby oparty na indywidualnie dla danego podatnika ustalonym stanie faktycznym konkretnej sprawy. W niniejszej sprawie badaniu podlega - co podkreśla sama Skarżąca - akt prawa miejscowego, czyli abstrakcyjny akt prawny regulujący zbiorczo prawa i obowiązki wszystkich podatników na terenie Gminy Kołbaskowo.
Strona kwestionuje uchwałę Rady Gminy Kołbaskowo nr XXXIV/426/2021 z dnia 26 listopada 2021 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy Kołbaskowo oraz warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej (Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego z 1 grudnia 2021 r., poz. 5234)- dalej zaskarżona uchwała - w zakresie zdania drugiego w pkt 5) objaśnień dotyczących sposobu wypełnienia deklaracji we wzorze deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1.01.2022r. stanowiącym załącznik nr 1 do tej uchwały w brzmieniu "Kwotę maksymalnej opłaty stanowi iloczyn 7,8 % przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę razy ilość gospodarstw domowych na nieruchomości".
Zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne. Strona zarzut naruszenia prawa materialnego upatruje w niewłaściwej wykładni art. 6j ust. 3f u.c.p.g., a także naruszenie szeregu przepisów tj. art. 2 ust. 1 pkt 9 oraz art. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów (tekst jedn. z 2023 r. poz. 725, dalej: u.o.p.l.), § 2 ust. 2 uchwały Nr XXXIII/418/2021 Rady Gminy Kołbaskowo z dnia 22 października 2021 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty oraz stawki tej gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz analogicznie opłaty za sformułowanego § 2 uchwały Nr XLII/524/2022 Rady Gminy Kołbaskowo z dnia 28 października 2022 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty oraz stawki tej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., art. 6k ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6j ust. 1 oraz ust. 2 u.c.p.g., art. 6m ust. 1c u.c.p.g., art. 6k ust. 3 u.c.p.g., art. 1 ust. 11 oraz art. 4 ust. 1-2, ust. 64 ust. 7, ust. 71 oraz ust. 8 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 438, dalej: u.s.m.), art. 13 ust. 1 art. 14 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 dalej: uwl), art. 9 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 8 oraz art. 1 u.o.p.l., art.6n ust. 1 u.c.p.,g., art. 7 oraz art. 94 Konstytucji RP oraz art. 40 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 dalej: u.s.g.) poprzez ich niezastosowanie.
Jak już wcześniej wskazano przedmiotem zaskarżenia jest uchwała, w część objaśnień dotyczących wypełnienia deklaracji i z tego też względu chybiona jest konsekwentnie ponawiana przez Skarżącą próba włączania w zakres stanu faktycznego niniejszej sprawy jej indywidulnej procedury rozliczeń z członkami Spółdzielni, konkretnie stosowanych zasad tych rozliczeń, jako okoliczności sprawy niezbędnych dla jej rozstrzygnięcia. Prawidłowo wskazał Sąd I instancji, że w przeciwnym razie ta sama uchwała dla różnych podmiotów byłaby zgodna lub niezgodna z prawem w zależności od ich indywidualnej sytuacji w tym również ich wewnętrznych zasad rozliczeń.
Zarzuty naruszenia prawa materialnego w istocie zmierzają do zakwestionowania przyjętej w zaskarżonym wyroku wykładni art. 6j ust. 3f u.c.p.g. Zgodnie z tym przepisem w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ustalana na podstawie metody, o której mowa w ust. 1 pkt 2 (ilość zużytej wody z danej nieruchomości), nie może wynosić więcej niż 7,8% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę ogółem za gospodarstwo domowe.
Zaskarżony zapis uchwały (objaśnienie) dotyczy sposobu wyliczenia opłaty dla zabudowy wielorodzinnej. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.c.p.g. jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym, w którym ustanowiono odrębną własność lokalu, obowiązki właściciela nieruchomości wspólnej oraz właściciela lokalu obciążają wspólnotę mieszkaniową albo spółdzielnię mieszkaniową. Z kolei jak stanowi art. 2 ust. 3b u.c.p.g. osoba, której służy tytuł prawny do lokalu, lub osoba faktycznie zamieszkująca lub użytkująca lokal należący do spółdzielni mieszkaniowej nie jest obowiązana do wykonywania obowiązków właściciela nieruchomości wynikających z ustawy (z zastrzeżeniem przepisów art. 6h, art. 6m ust. 1 i art. 6o ust. 4 w przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 2a ust. 1). Podkreślić zatem trzeba, że obowiązki podatnika w sytuacji o której mowa w art. 2 ust. 3 u.c.p.g. wypełnia Spółdzielnia - i to ona jest wówczas de facto uznawana za podatnika.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Obowiązki wynikające z ustawy o czystości i porządku ciążą na samej spółdzielni mieszkaniowej, a nie na poszczególnych mieszkańcach, i to spółdzielnia rozlicza się we własnym zakresie z tymi osobami. Po to obowiązki właściciela zostały powierzone spółdzielniom, aby w rozliczeniach z jednostką samorządu terytorialnego nie występowali masowo poszczególni mieszkańcy gminy, a podmioty zbiorcze – wyrok NSA z 12.04.2017 r. II FSK 330/17).
Prawidłowo Sąd I instancji wskazał, że także gdy nieruchomość wielolokalową (czyli taką którą zarządza spółdzielnia) zamieszkują mieszkańcy - winien do niej znaleźć zastosowanie art. 6j ust. 3f. u.c.p.g. Powołany przepis ogranicza wysokość opłaty ustalanej od nieruchomości do 7,8% dochodu rozporządzalnego od 1 gospodarstwa domowego - ale dotyczy ustalenia wysokości opłaty od nieruchomości (a na nieruchomość może składać się szereg gospodarstw domowych). Prawidłowo Sąd I instancji wskazał, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi od nieruchomości (także wielolokalowej zarządzanej przez Spółdzielnię) w której znajduje się więcej niż jedno gospodarstwo domowe, nie może przekraczać iloczynu liczby gospodarstw i wskazanej w art. 6j ust. 3f i opłaty maksymalnej od jednego gospodarstwa domowego.
Opłata z art. 6j ust. 3f dotyczy nieruchomości, a nie tylko gospodarstwa domowego. Jak już wcześniej wskazano w zw. z art. 2 ust. 3 u.c.p.g. w nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym obowiązki właściciela lokalu obciążają spółdzielnię mieszkaniową. Przy ustaleniu opłaty na podstawie ilości zużytej wody z danej nieruchomości należy uwzględnić jej maksymalną wysokość określoną w art. 3j ust. 3f u.c.p.g. Z tego też względu skoro nieruchomość składa się z określonej liczby lokali, a ustawodawca przy ustaleniu maksymalnej kwoty opłaty posługuje się przeciętnym dochodem rozporządzalnym na 1 osobę ogółem za gospodarstwo domowe to nie narusza art. 6j ust. 3 u.c.p.g. stwierdzenie, że " kwotę maksymalnej opłaty stanowi iloczyn 7,8% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na osobę razy ilość gospodarstw domowych na nieruchomości".
Z tego też względu przy ustalaniu maksymalnej opłaty za nieruchomość zabudowaną budynkiem wielolokalowym gospodarstwo domowe jest jedynie elementem kalkulacyjnym - drugim zaś elementem kalkulacyjnym jest maksymalna stawka opłaty od gospodarstwa domowego (które nie musi, ale może pokrywać z liczbą lokali mieszkalnych). Zaskarżony zapis stanowi odzwierciedlenie zapisu art. 6j ust. 3f u.c.p.g. i w sposób zgodny z logiką go interpretuje. Skoro bowiem maksymalna opłata od jednego gospodarstwa domowego nie może wynosić więcej niż 7,8% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę ogółem, to opłata ustalana od danej nieruchomości - na której znajduje się większa liczba gospodarstw domowych, nie może przekroczyć iloczynu tych gospodarstw domowych i wskazanej maksymalnej opłaty od jednego gospodarstwa.
W formularzu deklaracji jest mowa o ilości gospodarstw domowych, a nie o ilości lokali, tym samym organ nie utożsamia pojęcie gospodarstwa domowego z lokalem. Z kolei ustalenie czy w poszczególnych lokalach jest więcej niż jedno gospodarstwo domowe czy też ilość gospodarstw domowych jest równa ilości lokali mieszkalnych będzie istotne w ewentualnym postępowaniu określającym wysokość opłaty, jeżeli organ zakwestionuje dane wynikające z deklaracji złożonej przez Skarżącą. Ustalenia te nie mają jednak wpływu na prawidłowość samej uchwały.
Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej zaskarżony zapis nie narusza również przepisów art. 2 ust 1 pkt 9 oraz art. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów w zw. z art. 4 oraz art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, które to przepisy na potrzeby wskazanych ustaw definiują pojęcie gospodarstwo domowe.
Również zaskarżony zapis nie narusza art. 6m ust. 1c u.c.p.g. zgodnie z którym w przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym, wspólnota mieszkaniowa lub spółdzielnia mieszkaniowa może żądać od właścicieli lokalu, osoby, której służy spółdzielcze prawo do lokalu lub osoby faktycznie zamieszkującej lokal podania danych niezbędnych do ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W ocenie Strony przyjęcie, że opłata maksymalna ma być ustalana dla całej nieruchomości wielolokalowej, a nie dla poszczególnych gospodarstw domowych, przepis art. 6m ust. 1c u.c.p.g. musiałby zostać uznany za całkowicie zbędny. Do ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wystarczające byłoby bowiem wyłącznie odczyt zużycia wody z wodomierza głównego w danej nieruchomości zabudowanej. Z kolei dla ustalenia opłaty maksymalnej dla całej nieruchomości w sposób uznany za właściwy przez Sąd I instancji wystarczająca byłaby informacja o ilości lokali w niej położonych. Ustawodawca przewidział w w/w przepisie obowiązek przekazania wyników odczytów lub umożliwienia odczytów zużycia wody w poszczególnych lokalach w nieruchomościach zabudowanych budynkami wielolokalowymi. Zdaniem Skarżącej celem wprowadzenia tego obowiązku jest właśnie umożliwienie ustalenia wysokości opłaty należnej od poszczególnego gospodarstwa domowego, a następnie ustalenie ewentualnego uprawnienia do zastosowania limitu opłaty za gospodarowanie odpadami, którą w rozliczeniu może zostać obciążone dane gospodarstwo domowe, a w konsekwencji również spółdzielnia mieszkaniowa albo wspólnota, jako podatnik.
Wbrew temu stanowisku, przepis art.6m ust. 1c u.c.p.g. dotyczy wszystkich metod ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi czyli: liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość; ilość zużytej wody z danej nieruchomości; powierzchni użytkowej lokalu. To że ustawodawca przewidział uprawnienie dla Skarżącej do żądania podania danych niezbędnych do ustalenia wysokości opłaty, a więc również przekazanie danych dotyczących zużycia wody, nie oznacza, że w przypadku wyliczenia opłaty przy zastosowaniu metody określonej w art. 6j ust. 1 pkt 2 (czyli przy uwzględnieniu ilości zużytej wody z danej nieruchomości), opłata ta będzie wyliczona jako suma opłat z wszystkich lokali (z jednoczesnym uwzględnieniem limitu wysokości opłaty na poszczególne gospodarstwa domowe). Nie zawsze bowiem suma ilości zużycia wody z wszystkich lokali będzie równa ilości zużycia wody całej nieruchomości wielolokalowej. Przy metodzie ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi związanej z ilością zużytej wody znaczenie ma ilość zużytej wody z danej nieruchomości (a nie tylko z poszczególnych gospodarstw domowych). Jak już wcześniej wskazano, sposób w jaki Skarżąca będzie rozliczała się z właścicielami lokalu, osobami, którym służy spółdzielcze prawo do lokalu lub osobą faktycznie zamieszkującej lokal nie ma znaczenia, bo opłata od gospodarowania odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zużytej wody z danej nieruchomości oraz przyjętej stawki. Wbrew więc sugestiom strony opłata ta nie stanowi sumy opłat z poszczególnych lokali, które Skarżąca utożsamia jako gospodarstwa domowe (ale może stanowić, jeżeli nie ma zużycia wody np. na części wspólne). Podkreślić należy, że nie można utożsamiać lokalu mieszkalnego z gospodarstwem domowym. Termin i pojęcie "gospodarstwo domowe" nie są tożsame z terminem "lokal", "nieruchomość", czy też "liczbą mieszkańców zamieszkujących nieruchomość".
Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej zaskarżony zapis nie narusza przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Przede wszystkim przy ustaleniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w odniesieniu do nieruchomości wielolokalowej w świetle art. 6j ust.3f u.c.p.g. nie można gospodarstwa domowego utożsamiać z właścicielem lokalu. Nie ma w związku z tym żadnego uzasadnienia dla twierdzenia Strony, jakoby po stronie właściciela lokalu powstawał obowiązek uiszczenia opłaty w wysokości limitowanej maksymalną kwotą opłaty, a następnie na spółdzielnię mieszkaniową przechodzi obowiązek zadeklarowania i uiszczenia wyłącznie tak ustalonej opłaty.
Kwestie rozliczeń spółdzielni z mieszkańcami w zakresie odpłatności za gospodarowanie odpadami komunalnymi powinny pozostać uregulowane wewnątrz danego podmiotu, w taki sposób, aby nie naruszyć powołanego w skardze art. 1 ust. 1 ustawy z 15.12.2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, zgodnie z którym spółdzielnia mieszkaniowa nie może odnosić korzyści majątkowych kosztem swoich członków oraz przepisów u.c.p.g. w zakresie kwoty maksymalnej tej opłaty.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy spółdzielniach mieszkaniowych członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem całej nieruchomości budynkowej w częściach przypadających na ich lokale. Analogiczna zasada wynika z ustępów kolejnych tego artykułu w odniesieniu do osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, członków spółdzielni będących właścicielami lokali, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni. Z powyższych regulacji ustawowych nie wynika jakakolwiek sprzeczność z koniecznością ponoszenia kosztów opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez te podmioty, tak aby w efekcie pokryły jej całość.
Za nietrafny należało także uznać zarzut naruszenia przepisu § 2 ust. 2 uchwały nr XXXI11/418/2021 Rady Gminy Kołbaskowo z dnia 22 października 2021 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty oraz stawki tej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od dnia 1 stycznia 2023r. zastąpionego przepisem § 2 ust. 2 uchwały nr XLII/524/2022 Rady Gminy Kołbaskowo z dnia 28 października 2022 r. Wskazane przepisy § 2 ust. 2 obydwu powyższych uchwał stanowią bowiem, iż wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyliczona w sposób określony w § 1 oraz z uwzględnieniem stawki wskazanej w ust. 1 nie może być wyższa niż wartość określona na podstawie art. 6j ust. 3f ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Tymczasem obliczona na skutek zastosowania się do zaskarżonego objaśnienia wysokość opłaty nie może przekroczyć maksymalnej opłaty dla danej nieruchomości właśnie z zastosowaniem art. 6j ust. 3f u.c.p.g., co oznacza, że wbrew zarzutom skargi jest zgodna z powołanymi zapisami wskazanych uchwał.
Wbrew zarzutom skargi Rada była także uprawniona do wydania uchwały w sprawie wzoru i objaśnień do deklaracji co wprost wynika z art. 6n ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. Zgodnie z jego treścią Rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, z uwzględnieniem art. 6m ust. 1a i 1b, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia (...). Zaskarżona uchwała wydana została w sprawie wzoru i objaśnień i wbrew zarzutom nie modyfikuje określonego w ustawie sposobu obliczania opłaty maksymalnej za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Zatem wskazany przepis nie został naruszony zaskarżonym zapisem - stanowi on objaśnienie jak wypełniać deklarację i wbrew zarzutom nie jest sprzeczny z prawem. Wbrew stanowisku Strony, Rada zaskarżonym zapisem nie naruszyła również wskazanych w skardze przepisów Konstytucji oraz art. 40 ust. 1 u.s.g. w związku z 6n ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. Jak wykazano wcześniej, wbrew zarzutowi zaskarżony zapis nie stanowi bowiem niedozwolonej modyfikacji ustawowego sposobu ustalania opłaty od nieruchomości, a jedynie logiczne jej rozwinięcie.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu I instancji, że duża część argumentacji w sprawie dotyczy w istocie indywidualnej sytuacji Skarżącej i jej wewnętrznych problemów dotyczących m.in. rozliczeń z mieszkańcami. Tymczasem kwestie wewnętrznych rozliczeń Spółdzielni z mieszkańcami na tle obowiązujących regulacji u.c.p.g. nie mogą determinować treści spornej uchwały. Z kolei to jak przepisy zaskarżonej uchwały należy stosować w przypadku indywidualnej sytuacji Spółdzielni należy do zakresu postępowania podatkowego, nie zaś postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności konkretnego zapisu uchwały.
Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 6k ust. 1 pkt 1 i art. 6k ust 3 u.c.p.g. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu Rada gminy w drodze uchwały dokona wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalania opłat na obszarze gminy (art. 6k ust. 1 pkt 1), Rada gminy określi stawki opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, wysokości nie niższej niż dwukrotna wysokość nie wyższej niż czterokrotność wysokość stawki ustalonej przez radę gminy (...) – art. 6k ust 3 u.c.p.g. Strona nie wskazała w jaki sposób zaskarżony zapis uchwały narusza powołane przepisy.
Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie. Strona uzasadniała naruszenie wskazanego przepisu tym, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zawarte zostały rozważania dotyczące istotnego naruszenia prawa jako przesłanki stwierdzenia nieważności uchwały, a jednocześnie Sąd I instancji uznał, że zaskarżona część uchwały nie narusza art. 6j ust. 3 f u.c.p.g. oraz innych wskazanych w skardze przepisów, a także niewyjaśnienie wykładni przepisu art. 6j ust.3 u.c.p.g. Wbrew twierdzeniu Strony, uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 141 § 4 P.p.s.a. : zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzuty podniesione w skardze, stanowiska pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.
Sąd I instancji wyjaśnił, kiedy istnieje podstawa do stwierdzenia nieważności uchwały i nie stwierdzając w niniejszej sprawie jej zaistnienia skargę oddalił.
Również w uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił dokonaną wykładnię art. 6j ust. 3f u.c.p.g. , a to, że Strona z tą wykładnią się nie zgadza nie oznacza, że jej nie ma.
Niezasadny jest również zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 106 § 3 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na oddaleniu wniosków dowodowych złożonych przez Stronę. Prawidłowo wskazano w uzasadnieniu wyroku, że wnioskowane dowody z dokumentów dotyczą indywidualnej sytuacji Spółdzielni. Niniejsza sprawa dotyczy aktu prawa miejscowego, a nie indywidualnego aktu prawnego wydanego wobec Strony. To jak przepisy zaskarżonej uchwały należy stosować w przypadku indywidualnej sytuacji podmiotów do których uchwała jest skierowana należy do zakresu postępowania podatkowego, nie zaś postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności konkretnego przepisu. Ponadto Skarżąca nie wskazała w skardze kasacyjnej, jaki konkretnie wpływ miało pominięcie przez WSA przeprowadzenia dowodu z dokumentów przedstawiających powyższe okoliczności na treść rozstrzygnięcia w kwestionowanym wyroku.
Z uwagi, że Sąd I instancji nie stwierdził nieważności zaskarżonej uchwały, nie naruszył art. 147 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw na podstawie art. 184 P.p.s.a.
|Sędzia WSA (del.) |Sędzia NSA |Sędzia NSA |
|Anna Juszczyk-Wiśniewska |Jacek Brolik |Bogusław Dauter |