III FSK 1453/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną od wyroku WSA w Lublinie, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Sprawa dotyczyła zajęcia ruchomości (ciągnika i naczepy) w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący podnosił, że pojazdy te zostały zbyte przez J.W. na rzecz osoby trzeciej (M.Z.) przed wydaniem wyroku o uznaniu za bezskuteczną darowizny tych pojazdów na rzecz J.W., a rozporządzenie sprzedażą nie zostało uznane za bezskuteczne. Skarżący argumentował, że egzekucja nie powinna być prowadzona z tych ruchomości, a sąd pierwszej instancji błędnie oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że skarga na czynność egzekucyjną ma charakter subsydiarny i służy do kwestionowania czynności egzekucyjnych z naruszeniem ustawy lub zastosowania zbyt uciążliwego środka. Nie jest ona właściwym środkiem do kwestionowania prawa własności zajętych ruchomości. Sąd wskazał, że wierzyciel pauliański, dysponując prawomocnym wyrokiem uznającym darowiznę za bezskuteczną, był uprawniony do prowadzenia egzekucji z przedmiotu darowizny, traktując go jakby nadal pozostawał w majątku dłużnika. Ponadto, organ egzekucyjny mógł zająć ruchomość, jeśli z rejestru wynikało, że zobowiązany (lub osoba trzecia w tym przypadku J.W.) figuruje jako właściciel. Osoba trzecia, która rości sobie prawa do zajętej rzeczy, powinna skorzystać z trybu wyłączenia rzeczy spod egzekucji (art. 38 u.p.e.a.), a w razie odmowy – z powództwa cywilnego. Sąd uznał, że nie doszło do naruszenia przepisów k.p.a. ani p.p.s.a., a uzasadnienie zaskarżonego postanowienia było prawidłowe.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowanie stanowiska NSA w kwestii dopuszczalności skargi na czynność egzekucyjną w kontekście zajęcia ruchomości, które były przedmiotem skargi pauliańskiej, a następnie zostały zbyte przez osobę trzecią. Podkreślenie roli art. 38 u.p.e.a. jako właściwego środka dla osób trzecich.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z egzekucją administracyjną i skargą pauliańską. Interpretacja przepisów u.p.e.a. i k.c. w kontekście zajęcia ruchomości.
Zagadnienia prawne (2)
Czy skarga na czynność egzekucyjną jest właściwym środkiem prawnym do kwestionowania prawa własności zajętych ruchomości, które zostały zbyte przez osobę trzecią, a rozporządzenie tą sprzedażą nie zostało uznane za bezskuteczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na czynność egzekucyjną nie jest właściwym środkiem do kwestionowania prawa własności zajętych ruchomości. Osoba trzecia powinna skorzystać z trybu wyłączenia rzeczy spod egzekucji.
Uzasadnienie
Skarga na czynność egzekucyjną służy do kwestionowania czynności egzekucyjnych z naruszeniem ustawy lub zastosowania zbyt uciążliwego środka. Nie jest ona instrumentem do zwalczania skutków prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę pauliańską ani do badania prawa własności zajętych ruchomości. Osoba trzecia powinna skorzystać z art. 38 u.p.e.a.
Czy wierzyciel pauliański, dysponując prawomocnym wyrokiem uwzględniającym skargę pauliańską, może prowadzić egzekucję z przedmiotu darowizny, który został następnie zbyty przez obdarowanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wierzyciel pauliański jest uprawniony do prowadzenia egzekucji z przedmiotu darowizny, który na skutek ubezskutecznienia czynności darowizny wobec wierzyciela, traktowany jest w toku egzekucji tak, jakby nadal pozostawał w majątku dłużnika.
Uzasadnienie
Uznanie czynności darowizny za bezskuteczną wobec wierzyciela pozwala na prowadzenie egzekucji z przedmiotu tej darowizny, zapewniając realizację uprawnienia wierzyciela pauliańskiego do pierwszeństwa przed wierzycielami osoby trzeciej.
Przepisy (23)
Główne
k.c. art. 532
Kodeks cywilny
Pomocnicze
k.c. art. 531 § § 2
Kodeks cywilny
u.p.e.a. art. 54 § § 1 pkt 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 54 § § 4 pkt 1 i 2a
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 54 § § 6 pkt 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
w zw. z art. 97 § 2 i art. 98 § 1a
u.p.e.a. art. 97 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 98 § § 1a
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 38 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 173 § § 1 ust. 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a) i c)
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego (art. 532 k.c. przez błędną wykładnię, art. 531 § 2 k.c. przez błędne niezastosowanie). • Naruszenie przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 54 u.p.e.a., art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., art. 144 k.p.a., art. 18 u.p.e.a., art. 6, 7, 8, 77 § 1, 80 k.p.a., art. 7, 107 § 3 k.p.a., art. 151 p.p.s.a.).
Godne uwagi sformułowania
Skarga na czynności egzekucyjne ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia. • W kontrolowanej sprawie ocenie organów podlegała skarga na czynność egzekucyjną obejmującą zajęcie ruchomości w postaci ciągnika samochodowego i naczepy ciężarowej. • Osoba trzecia roszcząca sobie prawa do zajętej rzeczy może bronić swych praw zgłaszając wniosek o wyłączenie danej rzeczy spod egzekucji w trybie art. 38 u.p.e.a.
Skład orzekający
Jacek Pruszyński
sprawozdawca
Krzysztof Przasnyski
członek
Wojciech Stachurski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska NSA w kwestii dopuszczalności skargi na czynność egzekucyjną w kontekście zajęcia ruchomości, które były przedmiotem skargi pauliańskiej, a następnie zostały zbyte przez osobę trzecią. Podkreślenie roli art. 38 u.p.e.a. jako właściwego środka dla osób trzecich."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z egzekucją administracyjną i skargą pauliańską. Interpretacja przepisów u.p.e.a. i k.c. w kontekście zajęcia ruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonej sytuacji prawnej związanej z egzekucją administracyjną, skargą pauliańską i zbyciem ruchomości. Wyjaśnia, jakie środki prawne są właściwe w takich przypadkach, co jest istotne dla praktyków.
“Egzekucja z pojazdów po skardze pauliańskiej – kiedy można zająć ruchomości?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.