III FSK 1449/25Podatek od nieruchomości domek letniskowy kwalifikacja
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który oddalił skargę strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie w sprawie podatku od nieruchomości za 2020 r. Głównym przedmiotem sporu była kwalifikacja budynku położonego na działce skarżącego – czy jest to domek letniskowy, czy budynek zaspokajający całoroczne potrzeby mieszkaniowe. Organy podatkowe i sąd pierwszej instancji uznały, że budynek został prawidłowo zakwalifikowany jako domek letniskowy, co skutkowało zastosowaniem stawki podatku właściwej dla budynków pozostałych, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skarżący w skardze kasacyjnej podniósł szereg zarzutów, w tym naruszenie art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez błędne przyjęcie, że nieruchomość jest domkiem letniskowym, mimo jej rzekomej kwalifikacji jako budynku mieszkalnego w ewidencji. Zarzucono również naruszenia przepisów postępowania, w tym wadliwe uzasadnienie wyroku WSA, niepełne postępowanie dowodowe i naruszenie zasady in dubio pro tributario. Dodatkowo podniesiono zarzut niewłaściwie obsadzonego sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że dane z ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organu podatkowego, a w niniejszej sprawie ewidencja, plan zagospodarowania przestrzennego oraz dokumentacja budowlana jednoznacznie wskazywały na letniskowy charakter budynku. Sąd uznał, że postępowanie dowodowe było wystarczające i nie było potrzeby przeprowadzania dowodów uzupełniających. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. (wady uzasadnienia) oraz art. 106 § 3 p.p.s.a. (nieprzeprowadzenie dowodów uzupełniających), zostały uznane za bezzasadne. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia zasady in dubio pro tributario, wskazując na ukształtowaną linię orzeczniczą. Zarzut dotyczący niewłaściwie obsadzonego sądu został oddalony ze względu na brak wykazania realnych wątpliwości co do niezawisłości i bezstronności sędziego oraz niezłożenie wniosku o wyłączenie w ustawowym terminie. NSA stwierdził, że nie występują przesłanki nieważności postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie wiążącego charakteru danych z ewidencji gruntów i budynków dla organów podatkowych w zakresie kwalifikacji nieruchomości, a także zasady oceny zarzutów dotyczących wadliwości postępowania dowodowego i uzasadnienia wyroku przez sądy administracyjne.
Dotyczy specyficznej sytuacji kwalifikacji budynku jako domku letniskowego i interpretacji przepisów dotyczących ewidencji gruntów i budynków oraz podatku od nieruchomości. Zarzut niewłaściwie obsadzonego sądu został oddalony na podstawie utrwalonej linii orzeczniczej NSA.
Zagadnienia prawne (4)
Czy budynek zakwalifikowany w ewidencji gruntów i budynków jako 'domek letniskowy' może być uznany za budynek zaspokajający całoroczne potrzeby mieszkaniowe na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli dane z ewidencji gruntów i budynków, plan zagospodarowania przestrzennego oraz dokumentacja budowlana jednoznacznie wskazują na letniskowy charakter obiektu, a strona nie wykazała zmiany sposobu użytkowania.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że dane z ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organu podatkowego. W tej sprawie, mimo twierdzeń skarżącego, wszystkie dostępne dowody (ewidencja, plan zagospodarowania, decyzja o pozwoleniu na budowę, brak wniosków o zmianę sposobu użytkowania) potwierdzały letniskowy charakter budynku, co uzasadniało zastosowanie stawki podatku właściwej dla budynków pozostałych.
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez wadliwe uzasadnienie wyroku, nieodpowiadające wymogom kontroli instancyjnej?
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku WSA spełniało wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a., umożliwiając kontrolę instancyjną.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że uzasadnienie wyroku WSA zawierało zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów, stanowisk stron, podstawę prawną i jej wyjaśnienie, co pozwalało na prześledzenie toku rozumowania sądu. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie może służyć zwalczaniu prawidłowości ustaleń faktycznych czy wykładni prawa.
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji naruszył art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodów uzupełniających, które byłyby niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że nie zachodziły istotne wątpliwości wymagające przeprowadzenia dowodów uzupełniających.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że celem postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym jest ocena legalności aktu administracyjnego, a nie ponowne ustalanie stanu faktycznego. W tej sprawie organy przeprowadziły wystarczające postępowanie dowodowe, a sąd nie stwierdził istotnych wątpliwości, które wymagałyby uzupełnienia.
Czy w sprawie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania z art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z uwagi na rzekomo niewłaściwie obsadzony sąd pierwszej instancji, wynikający z procedury powołania sędziów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut niewłaściwie obsadzonego sądu był bezzasadny.
Uzasadnienie
NSA uznał, że zarzut dotyczył ustrojowego kontekstu powołania sędziów, a nie konkretnych okoliczności wskazujących na brak niezawisłości lub bezstronności sędziego. Strona nie wykazała realnych wątpliwości co do niezawisłości i bezstronności, a także nie złożyła wniosku o wyłączenie sędziego w ustawowym terminie. Przepis art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie może być podstawą kwestionowania sposobu powołania sędziego.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (22)
Główne
u.p.o.l. art. 5 § ust. 1 pkt 2 lit. e)
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Przepis określający stawkę podatku od nieruchomości dla budynków pozostałych, właściwą dla budynków innych niż mieszkalne.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez NSA.
Pomocnicze
u.p.g.k. art. 21 § ust. 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków i nie mogą być samodzielnie korygowane przez organ podatkowy bez zmiany tych wpisów w ewidencji.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1 i 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
o.p. art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Zasada swobodnej oceny dowodów.
o.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Zasada in dubio pro tributario.
o.p. art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 106 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dopuszczalność przeprowadzenia dowodów uzupełniających.
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków art. 63 § ust. 1 pkt 6
Dane ewidencyjne dotyczące budynku obejmowały m.in. główną funkcję budynku.
p.p.s.a. art. 193 § zdanie drugie
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej - naruszenie prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej - naruszenie przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 176 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Obowiązek określenia i uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
p.p.s.a. art. 133 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy przedstawionych przez organ.
p.u.s.a. art. 5a § § 4
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Termin na złożenie wniosku o wyłączenie sędziego ze względu na tryb powołania.
p.p.s.a. art. 183 § § 2 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przesłanka nieważności postępowania - sprzeczny z prawem skład sądu lub udział wyłączonego sędziego.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Błędna kwalifikacja budynku jako domku letniskowego mimo twierdzeń strony o całorocznym charakterze. • Naruszenie art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. • Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. (wadliwe uzasadnienie). • Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 106 § 3 p.p.s.a. (nieprzeprowadzenie dowodów uzupełniających). • Naruszenie zasady in dubio pro tributario (art. 2a o.p.). • Naruszenie prawa UE i Konstytucji RP z uwagi na rzekomo niewłaściwie obsadzony sąd.
Godne uwagi sformułowania
Dane wynikające z ewidencji mają dla organu podatkowego charakter wiążący i nie mogą być przezeń samodzielnie korygowane w ramach postępowania podatkowego, bez zmiany tych wpisów w ewidencji. • Organ podatkowy nie może samodzielnie klasyfikować funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków. • Uzasadnienie wyroku powinno być tak sporządzone, aby wynikało z niego, dlaczego sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem. • Celem postępowania dowodowego [...] nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej.
Skład orzekający
Jan Rudowski
przewodniczący sprawozdawca
Krzysztof Winiarski
członek
Jacek Pruszyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wiążącego charakteru danych z ewidencji gruntów i budynków dla organów podatkowych w zakresie kwalifikacji nieruchomości, a także zasady oceny zarzutów dotyczących wadliwości postępowania dowodowego i uzasadnienia wyroku przez sądy administracyjne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kwalifikacji budynku jako domku letniskowego i interpretacji przepisów dotyczących ewidencji gruntów i budynków oraz podatku od nieruchomości. Zarzut niewłaściwie obsadzonego sądu został oddalony na podstawie utrwalonej linii orzeczniczej NSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu podatku od nieruchomości i interpretacji danych ewidencyjnych, co jest istotne dla prawników i podatników. Zarzuty procesowe i dotyczące składu sądu również dodają jej pewnej wagi.
“Domek letniskowy czy całoroczny? NSA rozstrzyga o podatku od nieruchomości.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.