III FSK 1392/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, potwierdzając prawidłowość doręczenia decyzji podatkowej.
Sprawa dotyczyła odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki za zaległości podatkowe w VAT. Skarżący zarzucił sądowi niższej instancji naruszenie przepisów postępowania i materialnego, w tym błędne ustalenie stanu faktycznego oraz nieprawidłowe doręczenie decyzji podatkowej spółce. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja podatkowa została prawidłowo doręczona spółce zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, co stanowiło warunek do wszczęcia postępowania wobec osoby trzeciej.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Ł. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie. Sprawa dotyczyła odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki za zaległości w podatku VAT za grudzień 2014 r. Skarżący zarzucił sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania (art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 p.p.s.a.) poprzez oparcie się na niepełnie wyjaśnionym stanie faktycznym (naruszenie art. 122, 187 § 1 i art. 191 o.p.) oraz naruszenie art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p. przez nieprawidłowe doręczenie decyzji spółce. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej może zostać wszczęte dopiero po doręczeniu decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. W ocenie NSA, decyzja określająca podatek VAT za III i IV kwartał 2014 r. została prawidłowo doręczona spółce zgodnie z art. 150 § 4 o.p. (podwójne awizowanie, pozostawienie w skrzynce, brak odbioru), co potwierdził sam skarżący. Skuteczne doręczenie nastąpiło 27 września 2019 r., a postępowanie wobec skarżącego jako osoby trzeciej zostało wszczęte 15 września 2020 r. Sąd uznał, że stan faktyczny został wyjaśniony przez organy podatkowe w sposób pełny i bez naruszeń. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, zgodnie z art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) Ordynacji podatkowej, postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzja określająca podatek VAT dla spółki została prawidłowo doręczona zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej (podwójne awizowanie, pozostawienie w skrzynce, brak odbioru), co skutkowało jej wejściem do obrotu prawnego. Spełnienie tego warunku umożliwiło wszczęcie postępowania wobec byłego członka zarządu jako osoby trzeciej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (9)
Główne
o.p. art. 108 § § 2 pkt 2 lit. a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej (naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania).
Pomocnicze
o.p. art. 150 § § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Określa zasady prawidłowego doręczenia korespondencji, w tym poprzez podwójne awizowanie i pozostawienie w oddawczej placówce pocztowej.
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
o.p. art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego do zebrania dowodów niezbędnych do wydania decyzji.
o.p. art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego do oceny mocy dowodowej poszczególnych środków dowodowych.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzekanie o oddaleniu skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 204 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania przez WSA (art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 p.p.s.a.) poprzez oparcie się na niepełnie wyjaśnionym stanie faktycznym (naruszenie art. 122, 187 § 1 i art. 191 o.p.). Niespełnienie wymogów z art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p. z powodu nieprawidłowego doręczenia decyzji spółce.
Godne uwagi sformułowania
Doręczenie Spółce wyżej wskazanej decyzji, stanowi warunek dla organu podatkowego do wszczęcia w stosunku do Skarżącego, postępowania w sprawie jego odpowiedzialności podatkowej, jako tzw. osoby trzeciej. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu wyrażonego w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że WSA "w sposób bezrefleksyjny" oparł się na wcześniejszych ustaleniach organów podatkowych. Zmaterializował się zatem w stosunku do Skarżącego warunek, określony w cytowanym wyżej przepisie art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p.
Skład orzekający
Sławomir Presnarowicz
przewodniczący sprawozdawca
Jolanta Sokołowska
członek
Krzysztof Przasnyski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej spółce w procedurze odpowiedzialności osób trzecich oraz interpretacja przepisów dotyczących wyjaśnienia stanu faktycznego w postępowaniu podatkowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji doręczenia decyzji spółce z ograniczoną aktywnością i brakiem odbioru korespondencji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, jakim jest prawidłowość doręczenia decyzji podatkowej. Jest to istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Czy brak odbioru listu przez spółkę może oznaczać odpowiedzialność byłego członka zarządu za długi podatkowe?”
Dane finansowe
WPS: 360 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII FSK 1392/23 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2025-02-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-10-16 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jolanta Sokołowska Krzysztof Przasnyski Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.) Hasła tematyczne Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich Sygn. powiązane I SA/Kr 741/21 - Wyrok WSA w Krakowie z 2022-02-18 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Zasądzono zwrot kosztów postępowania Powołane przepisy Dz.U. 2020 poz 1325 art. 122, 187 § 1 i art. 191 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA (del.) Krzysztof Przasnyski, Protokolant asystent sędziego Anna Rybak, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ł. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 741/21 w sprawie ze skargi Ł. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2021 r., nr 1201-IEW-2.4123.2.2021.9 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Ł. R. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 741/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA"," Sąd I instancji") oddalił skargę Ł. R. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: "DIAS", "Dyrektor", "Organ") z dnia 12 kwietnia 2021 r. w przedmiocie odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki W. sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: "Spółka") wraz ze Spółką, w podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r., wraz odsetkami za zwłokę. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sadów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Skarżący zaskarżył go w całości i żądając przeprowadzenia rozprawy, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez WSA oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi Strona zarzuciła, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329.; dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów prawa procesowego, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 p.p.s.a. przez oparcie się przez Sąd na stanie faktycznym, który nie został wyjaśniony przez organy podatkowe w sposób pełny, tj. z naruszeniem art. 122, 187 § 1 i art. 191 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.; dalej: "o.p."), co w efekcie doprowadziło do błędnego zastosowania środka w postaci oddalenia skargi, zamiast zastosowania środka w postaci uchylenia decyzji organu drugiej instancji w całości. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazywano również, że nie zostały spełnione wymogi z art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p., gdyż nie została prawidłowo doręczona Spółce decyzja określająca podatek VAT za III i IV kwartał 2014 r. Organ skorzystał z możliwości złożenia odpowiedzi na powyższą skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) albo naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Dopełnienie wymogu wskazania podstaw skargi kasacyjnej zakreślonych w powołanym przepisie art. 174 p.p.s.a. jest konieczne, ponieważ wyznacza granice skargi kasacyjnej, którymi jest związany Naczelny Sąd Administracyjny (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Wyjątkiem są tu jedynie przesłanki nieważności postępowania, które Sąd bierze pod rozwagę z urzędu. Przed przystąpieniem do oceny zarzutów skargi kasacyjnej zbadano, czy nie zaistniała którakolwiek z przesłanek nieważności określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przyczyn nieważności, wskazywana w przywoływanym unormowaniu. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie dotyczy rozstrzygnięcia kwestii, czy zostały spełnione wymogi wynikające z przepisu art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p., zatem czy została, czy też nie została prawidłowo doręczona Spółce decyzja określająca podatek VAT za III i IV kwartał 2014 r. Doręczenie Spółce wyżej wskazanej decyzji, stanowi warunek dla organu podatkowego do wszczęcia w stosunku do Skarżącego, postępowania w sprawie jego odpowiedzialności podatkowej, jako tzw. osoby trzeciej. Naczelny Sąd Administracyjny za nieusprawiedliwiony uznaje zarzuty naruszenia przez WSA przepisów art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 p.p.s.a., przez oparcie się przez WSA na stanie faktycznym, który nie został wyjaśniony przez organy podatkowe w sposób pełny, tj. z naruszeniem art. 122, 187 § 1 i art. 191 o.p. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu wyrażonego w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że WSA "w sposób bezrefleksyjny" oparł się na wcześniejszych ustaleniach organów podatkowych. Niezasadny też jest zarzut, że nie zostały spełnione wymogi z art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p., gdyż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie ocenił WSA, że została prawidłowo doręczona Spółce decyzja określająca podatek VAT za III i IV kwartał 2014 r. Stosownie do postanowień art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p., postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych rozpatrywanej sprawy wynika, że decyzja z dnia 28 sierpnia 2019 r. o określeniu Spółce wysokości podatku VAT za III i IV kwartał 2014 r., została prawidłowo doręczona, zgodnie z wymogami art. 150 § 4 o.p. (podwójne awizowanie na adres Spółki, zawiadomienie o możliwości odbioru korespondencji w placówce pocztowej, pozostawione w skrzynce pocztowej, brak podjęcia przesyłki – k. 1-2 akt adm.). Powyższe potwierdził sam Skarżący w treści skargi, wyjaśniając powody braku podjęcia przesyłki, gdzie wskazuje na brak prowadzenia przez Spółkę aktywnej działalności i obecność Skarżącego pod adresem Spółki jedynie w celu odbioru korespondencji. Nie ulega zatem wątpliwości, że wyżej opisana decyzja stała się ostateczna, jako skutecznie doręczona w dniu 27 września 2019 r., co oznacza jej wejście do obrotu prawnego, ze wszystkimi związanymi z tym faktem skutkami prawnymi. Zmaterializował się zatem w stosunku do Skarżącego warunek, określony w cytowanym wyżej przepisie art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p. Postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, tj. w stosunku do Skarżącego, zostało wszczęte w dniu 15.09.2020 r., w związku z doręczeniem Skarżącemu stosownego postanowienia. Mając na uwadze powyższe wywody należy stwierdzić, że WSA właściwie przyjął, iż stan faktyczny w rozpatrywanej sprawie został wyjaśniony przez organy podatkowe w sposób pełny, tj. bez uchybień i bez naruszenia przepisów określonych w art. 122, 187 § 1 i art. 191 o.p. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną jako nie zasługującą na uwzględnienie i stosując przepisy art. 184 p.p.s.a., oraz będąc związany wnioskami i uzasadnieniem skargi kasacyjnej, poprzez treść art. 183 § 1 p.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. s. Krzysztof Przasnyski s. Sławomir Presnarowicz (spr.) s. Jolanta Sokołowska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI