Orzeczenie · 2025-06-24

III FSK 1331/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-06-24

NSApodatkoweWysokansa

postępowanie egzekucyjnezarzutywymagalnośćegzekucja administracyjnazabezpieczenienależności pieniężnespółka w restrukturyzacjiNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Zarządcy masy sanacyjnej P. sp. z o.o. w restrukturyzacji od wyroku WSA we Wrocławiu, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym art. 133, 141 § 4, 134 § 1, 135 p.p.s.a. w związku z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) oraz Konstytucji RP i Karty praw podstawowych UE. Kluczowym zarzutem było naruszenie art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a. poprzez błędne uznanie wymagalności obowiązku. NSA oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej są ściśle określone przyczyny wymienione w art. 33 § 2 u.p.e.a., a brak wymagalności obowiązku może wynikać jedynie z odroczenia terminu wykonania, rozłożenia na raty lub innych przyczyn o podobnym charakterze, jak wstrzymanie wykonania decyzji czy otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego. Sąd wskazał, że złożenie wniosku o zwolnienie spod zabezpieczenia nie stanowi podstawy do wniesienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Ponadto, argumentacja skarżącego oparta na art. 6 § 1 u.p.e.a. (obowiązek wszczęcia egzekucji w razie uchylania się od wykonania obowiązku) nie mogła być podstawą zarzutu z art. 33 u.p.e.a. Sąd odwołał się do swojej wcześniejszej linii orzeczniczej, wskazując, że sprawy dotyczące zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, rozpatrywane przez WSA, miały inny przedmiot normatywny niż sprawa niniejsza, dotycząca zarzutu na prowadzenie postępowania egzekucyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, w szczególności definicji i podstaw braku wymagalności obowiązku oraz rozgraniczenia między zarzutem z art. 33 u.p.e.a. a innymi kwestiami proceduralnymi.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji spółki w restrukturyzacji i zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, a jego zastosowanie do innych rodzajów spraw może wymagać ostrożności.

Zagadnienia prawne (2)

Czy zarzut braku wymagalności obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym może być oparty na okolicznościach innych niż te enumeratywnie wymienione w art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a. (np. złożenie wniosku o zwolnienie spod zabezpieczenia)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut braku wymagalności obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym nie może być oparty na okolicznościach innych niż te enumeratywnie wymienione w art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a., takich jak odroczenie terminu wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych, czy inne przyczyny o podobnym charakterze (np. wstrzymanie wykonania decyzji, otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego). Złożenie wniosku o zwolnienie spod zabezpieczenia nie stanowi podstawy faktycznej ani prawnej zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że przepis art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. dopuszcza kwalifikację braku wymagalności z innej przyczyny, ale musi ona mieć charakter podobny do wymienionych w lit. a i b. Okoliczności takie jak złożenie wniosku o zwolnienie spod zabezpieczenia nie mieszczą się w tej kategorii. Argumentacja oparta na art. 6 § 1 u.p.e.a. (obowiązek wszczęcia egzekucji) również nie stanowi podstawy do zarzutu z art. 33 u.p.e.a.

Czy okoliczności związane z uchylaniem się zobowiązanego od wykonania obowiązku (art. 6 § 1 u.p.e.a.) mogą stanowić podstawę zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej (art. 33 u.p.e.a.)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, okoliczności faktyczne dotyczące uchylania się lub nieuchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, o których mowa w art. 6 § 1 u.p.e.a., nie stanowią hipotez regulacji prawnych statuujących podstawy prawa wniesienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, o którym mowa w art. 33 § 2 u.p.e.a.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że przepisy art. 33 § 2 u.p.e.a. nie odnoszą się ani wprost, ani w sposób dorozumiany do art. 6 § 1 u.p.e.a. Analizy dotyczące obowiązku i dopuszczalności wszczęcia egzekucji w relacji do zachowania zobowiązanego mogą być prowadzone w zakresie wykładni art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a., ale nie mieszczą się w przedmiocie sprawy dotyczącej zarzutu z art. 33 u.p.e.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (25)

Główne

u.p.e.a. art. 33 § § 2 pkt 6 lit. c

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 33 § § 4

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 6 § § 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 59 § § 1 pkt 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 166a

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 165 § § 2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

p.p.s.a. art. 133