III FSK 1283/22

Naczelny Sąd Administracyjny2025-11-07
NSApodatkoweNiskansa
podatek od nieruchomościprzewlekłość postępowaniasąd administracyjnysprostowanie wyrokuNSABurmistrzspółka

Naczelny Sąd Administracyjny odmówił sprostowania wyroku i postanowienia w sprawie dotyczącej przewlekłości postępowania w podatku od nieruchomości, uznając, że żądane zmiany nie stanowią oczywistej omyłki.

Burmistrz Miasta Łaziska Górne złożył wniosek o sprostowanie omyłki pisarskiej w sentencji wyroku NSA z 7 marca 2023 r. oraz postanowienia z 11 marca 2025 r., domagając się doprecyzowania przedmiotu sprawy dotyczącej przewlekłości postępowania w podatku od nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny odmówił sprostowania, uznając, że żądane zmiany nie spełniają przesłanek oczywistej omyłki, błędu pisarskiego lub rachunkowego, a jedynie miały na celu szczegółowe określenie przedmiotu sprawy, co jest niecelowe w sentencji orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek Burmistrza Miasta Łaziska Górne o sprostowanie wyroku z dnia 7 marca 2023 r. (sygn. akt III FSK 1283/22) oraz postanowienia z dnia 11 marca 2025 r. (sygn. akt III FSK 1283/22). Wniosek dotyczył sprostowania omyłki pisarskiej w komparycji obu orzeczeń, poprzez zastąpienie sformułowania "na przewlekłe prowadzenie postępowania" słowami "na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie". Sprawa pierwotnie dotyczyła skargi kasacyjnej Burmistrza od wyroku WSA w Gliwicach w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008. Sąd administracyjny, powołując się na art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sąd uznał, że żądanie Burmistrza nie spełnia tych kryteriów, gdyż nie dotyczy omyłki wpływającej na treść orzeczenia, a jedynie próby szczegółowego określenia przedmiotu sprawy, co jest niecelowe w sentencji. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił odmówić sprostowania wyroku i postanowienia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, żądanie takie nie może być przedmiotem sprostowania, ponieważ nie stanowi ono oczywistej omyłki, błędu pisarskiego lub rachunkowego, a jedynie próbę szczegółowego określenia przedmiotu sprawy, co jest niecelowe w sentencji orzeczenia.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że sprostowanie dotyczy wyłącznie oczywistych omyłek, błędów pisarskich lub rachunkowych, które wpływają na treść orzeczenia. Żądanie doprecyzowania przedmiotu sprawy, które nie wynika z takiej omyłki, nie spełnia przesłanek z art. 156 § 1 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (3)

Główne

p.p.s.a. art. 156 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 156 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 193

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Żądanie sprostowania nie spełnia przesłanek z art. 156 § 1 p.p.s.a., ponieważ nie dotyczy oczywistej omyłki, błędu pisarskiego lub rachunkowego, a jedynie próby doprecyzowania przedmiotu sprawy.

Odrzucone argumenty

Wniosek o sprostowanie omyłki pisarskiej w celu doprecyzowania przedmiotu sprawy.

Godne uwagi sformułowania

Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Określenie to winno mieć charakter syntetyczny i zwięźle opisywać rozpoznawaną sprawę. Tak szczegółowe określenie przedmiotu, jakiego domagał się skarżący, jest niecelowe.

Skład orzekający

Anna Dalkowska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania orzeczeń sądowych i interpretacja art. 156 p.p.s.a."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego wniosku o sprostowanie i nie stanowi przełomowej wykładni prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 2/10

Sprawa dotyczy rutynowej procedury sprostowania orzeczenia i nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych zagadnień prawnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III FSK 1283/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Dalkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
659
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
I SAB/Gl 12/21 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2022-06-06
III FZ 606/23 - Postanowienie NSA z 2023-12-20
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 156
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 7 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Burmistrza Miasta Łaziska Górne o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1283/22 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 1283/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta Łaziska Górne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2022 r., sygn. akt I SAB/Gl 12/21 w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008 postanawia odmówić sprostowania wyroku i postanowienia.
Uzasadnienie
1.1. Wyrokiem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1283/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną oraz zasądził od Burmistrza Miasta Łaziska (dalej: "Burmistrz", "Strona") Górne na rzecz S. S.A. z siedzibą w B. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta Łaziska Górne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2022 r. sygn. akt I SAB/Gl 12/21 w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008.
1.2. Postanowieniem z 11 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 1283/22, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wykładni wyroku z wniosku o Burmistrza Miasta Łaziska Górne o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1283/23 skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta Łaziska Górne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2022 r. sygn. akt I SAB/Gl 12/21 w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008.
1.3. Pismem z 23 lipca 2025 r., Burmistrz wniósł o sprostowanie wyroku o sprostowanie omyłki pisarskiej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2023 r. (III FSK 1283/22) poprzez zastąpienie w komparycji tego wyroku słów: "na przewlekłe prowadzenie postępowania" słowami: "na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie". Jednocześnie wniesiono o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2025 r. (III FSK 1283/22) poprzez zastąpienie w komparycji tego postanowienia słów: "na przewlekłe prowadzenie postępowania" słowami: "na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie".
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
2.1. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki.
2.2. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W przedmiotowej sprawie dokonanie sprostowania byłoby niecelowe, bowiem żądania strony nie mają wpływu na treść oraz przejrzystość orzeczenia. Co więcej, w żadnym przypadku za omyłkę lub niedokładność nie może być uznane określenie przedmiotu sprawy w taki sposób. Określenie to winno mieć charakter syntetyczny i zwięźle opisywać rozpoznawaną sprawę. Tak szczegółowe określenie przedmiotu, jakiego domagał się skarżący, jest niecelowe. W ocenie Sądu takie żądanie nie spełnia przesłanek z art. 156 § 1 p.p.s.a. Brak wymaganego przez skarżącego sformułowania nie może być bowiem uznany jako niedokładność, błąd pisarski lub rachunkowy lub jako inna oczywista omyłka. W wyroku z 7 marca 2023 r. oraz w postanowieniu z 11 marca 2025 r. w sposób wyraźny został określony przedmiot sprawy w sentencjach orzeczeń. Z tego względu niecelowym jest dokonywanie sprostowania przedmiotowego wyroku.
2.3. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI