Orzeczenie · 2025-04-23

III FSK 1234/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-04-23

NSApodatkoweWysokansa

podatek od nieruchomościzwolnienia podatkoweuchwała rady gminycharakter przedmiotowycharakter podmiotowyprawo podatkowesądownictwo administracyjneNSAWSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2017. Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, w tym art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, twierdząc, że uchwała Rady Miasta P. wprowadzająca zwolnienia z podatku od nieruchomości dla obiektów sportowych miała charakter podmiotowo-przedmiotowy, podczas gdy ustawa dopuszcza jedynie zwolnienia przedmiotowe. Podniesiono również zarzuty naruszenia przepisów Konstytucji RP (zasady państwa prawnego, wyłączności ustawowej w daninach publicznych, równości wobec prawa) oraz przepisów postępowania, w tym dotyczące braku należytego postępowania wyjaśniającego i dowodowego przez organ oraz lakoniczności uzasadnienia wyroku WSA. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że podobny problem prawny został już rozstrzygnięty w prawomocnym wyroku NSA z 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II FSK 259/18, w którym potwierdzono, że uchwała Rady Miasta P. z 8 kwietnia 2014 r. ma charakter przedmiotowy. Sąd podkreślił, że zwolnienie dotyczy obiektów (przedmiotów) i sposobu ich wykorzystania, a nie konkretnych właścicieli. W związku z tym zarzuty naruszenia art. 7 ust. 3 u.p.o.l. oraz przepisów konstytucyjnych uznano za niezasadne. Sąd odwołał się również do zasady mocy wiążącej prawomocnych orzeczeń (art. 170 p.p.s.a.), która zobowiązuje sąd do uwzględnienia wcześniejszego rozstrzygnięcia w tej samej kwestii. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 2a Ordynacji podatkowej (zasada in dubio pro tributario), art. 136 i 78 k.p.a. (nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego) oraz art. 141 § 4 i 134 § 1 p.p.s.a. (lakoniczne uzasadnienie), również zostały uznane za bezzasadne. Sąd wyjaśnił, że zasada in dubio pro tributario ma zastosowanie tylko wtedy, gdy istnieją nierozstrzygalne wątpliwości interpretacyjne, a w tym przypadku treść uchwały była jasna. Wnioski dowodowe zostały już ocenione przez WSA, a zarzuty dotyczące postępowania dowodowego były powieleniem argumentacji ze skargi. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna nie jest kolejną instancją merytoryczną. Ostatecznie, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Potwierdzenie charakteru przedmiotowego zwolnień podatkowych wprowadzanych uchwałami rad gmin oraz zasady mocy wiążącej prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji uchwały Rady Miasta P. i zwolnień dla obiektów sportowych, ale zasady są ogólne.

Zagadnienia prawne (4)

Czy uchwała rady gminy wprowadzająca zwolnienia z podatku od nieruchomości dla obiektów sportowych, określająca enumeratywny katalog tych obiektów, ma charakter przedmiotowy, czy też podmiotowo-przedmiotowy, wykraczający poza delegację ustawową z art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Uchwała rady gminy wprowadzająca zwolnienia z podatku od nieruchomości dla obiektów sportowych, określająca enumeratywny katalog tych obiektów, ma charakter przedmiotowy, zgodny z delegacją ustawową.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na wcześniejszym prawomocnym orzeczeniu NSA, które jednoznacznie stwierdziło, że zwolnienie dotyczy obiektów (przedmiotów) i sposobu ich wykorzystania, a nie konkretnych właścicieli. Kryteria zwolnienia odnoszą się do samych obiektów i ich charakteru, a nie do cech podmiotowych właścicieli.

Czy błędna wykładnia lub niezastosowanie przepisów Konstytucji RP (art. 2, art. 217, art. 32) nastąpiło w wyniku uznania uchwały rady gminy za zgodną z prawem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia przepisów Konstytucji RP są niezasadne, ponieważ uchwała została uznana za zgodną z prawem, a jej charakter jest przedmiotowy.

Uzasadnienie

Zarzuty naruszenia Konstytucji RP opierały się na twierdzeniu o podmiotowo-przedmiotowym charakterze zwolnienia, czego spółka nie wykazała. Uchwała zgodna z art. 7 ust. 3 u.p.o.l. (który cieszy się przymiotem zgodności z Konstytucją) nie narusza norm konstytucyjnych.

Czy naruszono zasadę in dubio pro tributario (art. 2a Ordynacji podatkowej) poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na korzyść podatnika?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zasada in dubio pro tributario nie miała zastosowania, ponieważ treść uchwały była jasna i jednoznaczna.

Uzasadnienie

Zasada in dubio pro tributario ma zastosowanie tylko wtedy, gdy wyniki wykładni doprowadziły do wyłonienia kilku hipotez interpretacyjnych, a mimo to sąd wybrał opcję niekorzystną dla podatnika. W tym przypadku treść § 1 ust. 2 uchwały była jasna i jednoznacznie określała przedmioty zwolnienia.

Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył przepisy postępowania poprzez nierozpoznanie wszystkich zarzutów skargi, brak wszechstronnego postępowania dowodowego, czy lakoniczne uzasadnienie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia przepisów postępowania są bezzasadne.

Uzasadnienie

Sąd pierwszej instancji odniósł się do wniosków dowodowych, prawidłowo ocenił zasadność definiowania zakresu zwolnień. Zarzuty dotyczące postępowania dowodowego były powieleniem argumentów ze skargi. Uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające, a sąd rozstrzygnął w granicach sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Poznaniu.

Przepisy (22)

Główne

u.p.o.l. art. 7 § ust. 3

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Dopuszcza wprowadzenie przez radę gminy zwolnienia przedmiotowego, które może dotyczyć wyłącznie przedmiotu (nieruchomości) wykorzystywanej do różnego rodzaju działalności, tak aby nie była możliwa identyfikacja konkretnego podatnika.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 5

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O.p. art. 2a

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Zasada in dubio pro tributario - niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego należy rozstrzygnąć na korzyść podatnika. Stosowana, gdy wyniki wykładni prowadzą do kilku hipotez interpretacyjnych.

O.p. art. 121 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

O.p. art. 122

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Konstytucja RP art. 217

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Nakładanie podatków i innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy.

Konstytucja RP art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Zasada równości wobec prawa i zakaz dyskryminacji.

k.p.a. art. 7